Αστείες Αισθήσεις

 

Μη μιλάς!
Δεν έχουν δύναμη οι λέξεις.
Όχι τουλάχιστον, τη δύναμη που χρειάζεται, για να δεις την αλήθεια.
Να την κοιτάξεις κατάματα.
Να ελπίσεις πως όλα είναι όνειρο.
Όνειρο ρευστό και απρόβλεπτο.

Μην αγγίζεις!
Παντού ηλεκτροφόρα σύρματα.
Στην καρδιά, στο μυαλό, στην εικόνα μου.
Προσπαθώντας να σώσω εσένα, πληγώνω τον εαυτό μου, θανάσιμα. Μα μου αρέσει, κάθε του εκδορά, κάθε του αμυχή, κάθε του πληγή, κάθε μου κομμάτι που ζητάει φροντίδα και αγάπη από εσένα, τον ακατάλληλο άνθρωπο.

Μην κοιτάς!
Δεν θέλω να βλέπεις επάνω μου τα σημάδια της αγάπης σου γιατί δεν ξέρεις να αγαπάς, ξέρεις μόνο να διώκεις. Ως εφιάλτης ή ως παραλογισμός.

Μην γεύεσαι!
Από τα στήθη μου δεν κυλάει για εσένα καμία στάλα ζωής, κανένα δάκρυ ελπίδας, καμία ψιχάλα συγχώρεσης. Μέσα μου υπάρχει πυρίτιδα. Αυτή σου χρωστάω. Στα χείλη μου βεγγαλικά φθαρμένων χρόνων.

Μην ακούς!
Δεν θέλω να ακούς το τραγούδι των γλάρων για τους ανεκπλήρωτους έρωτες. Δεν έχει σημασία. Δε θέλω να ακούς το νανούρισμα των γυναικών που ξελογιάστηκαν σαν ανόητα κοράλλια. Δεν κατοικούν οι ναύτες στη στεριά. Δεν θέλω να ακούς τις νότες της ευτυχίας. Τα αναφιλητά μου είναι παράλογα λόγια ανούσιας στιγμής.

Μην νιώθεις!
Ίσως έτσι να σταματήσει η καρδιά μου να ζει πλάι σου και να απελευθερωθώ - σαν άλλη μια πεταλούδα - που ψάχνει να βρει το λουλούδι που της κλέψανε οι ανθρώπινες αναμνήσεις. Εκείνες οι αναμνήσεις που ρέουν ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, το μυαλό και τη λογική, το σ' αγαπώ και το χρειάζομαι.

Ήρθε η ώρα να νιώσεις πως είσαι κάποια άλλη. Μια άλλη, που ή τη μισείς, ή την αγαπάς. Με το ίδιο πάθος. Με το ίδιο πάθος.

Μίλησε!
Φώναξε σε όλους "μπορώ" και υπενθύμισε στον εαυτό σου ποια είσαι! Δώσε μια "σφαίρα'' στην τροχιά της εξομολόγησης.

Άγγιξε!
Θέσε όρια στον εαυτό σου και δώσε του, τον σεβασμό που αξίζει! Μην αφήνεις το σκοτάδι να αγκαλιάσει τα μαλλιά σου.

Κοίταξε!
Αναγνώρισε τα λάθη σου και πάρε όσο χρόνο χρειαστείς για να μάθεις να ζεις με τις συνέπειες τους χωρίς να νιώθεις ευάλωτος. Κλέψε από τον ουρανό ένα αστέρι και κάν' το ανάγκη και στέμμα σου.

Γεύσου!
Γεύσου τη ζωή μέσα από τη ζωή σου. Μέθυσε με τα φιλιά των ερωτευμένων ναυαγών και άφησε τα άστρα να σε λούσουν με σκόνη ηφαιστείου και "χώμα" Κυανής Βροχής.

Νιώσε την πραγματικότητα του ονείρου να σε διαπερνά, το φως της δύναμης να θρέφει την καρδιά σου, τη φλόγα της αλλαγή να δαμάζει το μέσα σου και την ελευθερία του πνεύματος - να πλαγιάζει κοντά σου - σαν όλα, να εξαρτώνται από την ανάσα σου.

Γιατί όλα, εξαρτώνται από την ανάσα σου.
Κι ας θωρείς πως λατρεύω τ' αστεία.

~~ Αστείες Αισθήσεις - Κική Κωνσταντίνου