Μωβ

 

 

Είσαι ξεχωριστό,
ένα άψογο δημιούργημα που γεννήθηκες μέσα από χιλιάδες όστρακα, μόνο και μόνο για να βαφεί ένα και μοναδικό φόρεμα.

Σε αποκάλεσαν "η ψευδαίσθηση των μεγαλείων" και ποτέ δεν κατάλαβα το γιατί, αφού για εμένα ήσουν και είσαι, ο μοναδικός βασιλιάς τους.

Σε συσχέτισαν με τον πλούτο, τα αρχοντικά δικαιώματα, τον κλήρο και την υπερβολή, μα εγώ σε συνάντησα σε πένθος, πλάι στους ανθρώπους, να τους κρατάς το χέρι και να αποδυναμώνεσαι.

Σε θεώρησαν συμβιβαστικό χρώμα γιατί προήλθες από το παθιασμένο έρωτα του κόκκινου με μπλε, μα εγώ σε θεωρώ• το μόνο, πλήρως αναδυόμενο και άκρως εντυπωσιακό.

Αποπνέεις ανωτερότητα, δύναμη, μυστήριο, αξιοπρέπεια, ποιότητα, σοβαρότητα και ανθρώπινη συμπόνια. Ενθαρρύνεις τις ονειροπολήσεις και εμψυχώνεις τις ψυχικές δυνάμεις των ανθρώπων.

Σε αγαπώ, όχι για τα ελάχιστα που προανέφερα αλλά γιατί ντύνεις το φυτό της οικογένειας των Χειλανθών που θυμίζει εκείνον, εκείνον, κι εκείνον, κι εκείνον, που τόσο απρόσμενα χάθηκε.

Κι εκείνη, κι εκείνη, κι εκείνη, που στον ουρανό δόθηκε.

Και το παιδάκι, που έγινε Άγγελος.
Και το αγέννητο έμβρυο, που έπρεπε να γίνει δέντρο.

Σ' ευχαριστώ για κάθε δάκρυ που έδωσες, για να ραντίσω την ψυχή μου.

Είσαι το μωβ, το δικό μου μωβ και σε αποκαλώ "Ψυχάνθισμα των σκέψεών μου".

~~ Μωβ - Κική Κωνσταντίνου