Πριν λίγες μέρες έλαβα από μια καλή μου φίλη, ονόματι Εβελίνα ένα e mail με το παραπάνω τίτλο. Το διάβασα, μου άρεσε πολύ και φυσικά αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σας:
| Κ Α Π Ο Τ Ε... | ΣΗΜΕΡΑ... |
| ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές | έχει δύο |
| δουλεύαμε οκτώ ώρες | έχουμε χάσει το μέτρημα |
| είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας | τα λέμε μέσω MSN και Skype |
| είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας | κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός. |
| πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά | πίνουμε εμφιαλωμένο και...αρρωσταίνουμε |
| παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες | παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation |
| είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε | έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα |
| κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι | κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ... 3000 κυβικών |
| είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας | δεν έχουμε χρόνο για κανένα.... |
| η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό | είναι ..κουταμάρα |
| λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό | μας τa λέει ο navigator |
| ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και...ήμασταν ευτυχισμένοι | ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα... |
| είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάϊδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος | τα βλέπουμε στην τηλεόραση |
| ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά | το λέμε και με SMS |
| αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια | τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο |
| τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από ανθρώπους σα το Σεφέρη | παίρνουν από τον Καρβέλα |
| ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησία | δεν πάμε γιατί είναι...μπανάλ και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και επιχειρηματίες |
| μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι. | έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ... |
| οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή | τραγουδούν με κάτι άλλο. |
| ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη | ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου |
| είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος». | Λέμε «Αυτός φταίει»... |
| Τα παιδιά έβλέπαν στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα | βλέπουν τους Power Rangers και τους Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν...τους κακούς. |
| νοιαζόμασταν για το γείτονα | τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς. |
| Ζούσαμε με ένα μισθό | ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε |
| Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό | μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια.. |
| τα δανεικά τα έδινε ο αδελφός | μας δανείζουν οι τράπεζες |
| δουλεύαμε για να ζήσουμε | ζούμε για να δουλεύουμε |
| δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο αισιόδοξοι, ακόμη κι ευτυχισμένοι! | έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας... |
Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν ζωή....
xμμμ είναι λίγο δυσνόητο λέτε?
ΑπάντησηΔιαγραφήπιστεύω διαβάζοντας το προσεκτικά με τη δεύτερη ματιά θα το ξεχωρίσετε όπως πρέπει το κείμενο.
Καθόλου δυσνόητο δεν είναι, μια χαρά το καταλαβαίνουμε, απλά κανουμε πως δεν γιατί διαφορετικά θα πρέπει να σκεφτούμε και να χαλάσουμε τη βολή μας και την εικόνα μας αλλάζοντας προτεραιότητες....
ΑπάντησηΔιαγραφήκαθόλου δυσνόητο. αλήθειες, αλήθειες, αλήθειες, αλήθεις! ακόμη και εγώ που είμαι σχετικά μικρή, θυμάμαι ότι τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα όταν εγώ ήμουν στο δημοτικό. τώρα τα παιδάκια...έχουν ξεφύγει και οι μεγάλοι είναι χαμμένοι στα προβλήματά τους... ευχαριστούμε για την ωραία ανάρτηση!
ΑπάντησηΔιαγραφήνα σου πω την αλήθεια Βλέπω κατι άλλο...
ΑπάντησηΔιαγραφήΒλέπω ότι οι άνθρωποι είναι πολύ πιο κοντά όμως από παλιά...
βλέπω ότι είναι κοντά πραγματικά...βλέποντας αυτό που αλήθεια είναι ο άλλος
Κοίτα πώς γνωριατήκαμε τόσοι άνθρωποι εδώ που δεν θα μπορούσαμε να τα λέμε κάθε μέρα ανοίγοντας τις καρδιές...
Βλέπω ότι γίνονται κινήσεις μεγαλειώδεις ! ! που άνθωποι ενώνονται για κοινούς σκοπούς..
Όντως ήταν έτσι τότε...Μα μπορούμε να βάλουμε την αίσθηση της απλότητας στο τώρα, που έχουμε πιο επίγνωση για το τι είναι πια σημαντικό στη ζωή...
Ίσως...γιατί μπορέι να τα βλέπω και αλλιώς.
Βέβαι το βασικό για να αλλάξει κάτι είναι να αναγνωρίσουμε ότι κάτι συμβαίνει που δεν μας αρέσει...
Αυτό σωστό...! ! ! !
Μα αυτός που πρώτος το είδε...αυτός είναι που χρειάζεται να κάνει την αλλαγή...αααχααα
Καταλαβαίνες τι λέω...???
εσύ για παράδειγμα αισθάνεσαι έτσι...πχ ότι είσαι φοβισμένη και ζεις περιορισμένη ??
Προσωπικά δεν κλειδώνω ούτε το αυτοκίνητο! ! !
Η αίσθηση της ασφάκειας είναι προσωπική υπόθεση
...αυτά...μάλλον είχα διάθεση για μπίρι μπίρι σήμερα...αχαχαχα
φιλιά
Πολλές αλήθειες λέει το σχεδιάγραμμα αυτό..
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή εβδομάδα!!!
Φιλιά!!!
Πωπωωωωω, καταπληκτικό !!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΦωτογράφισες απολύτως τα υπέροχα χρόνια !!!!
Για κλάματα είμαστε....
Φιλάκια
Πολύ ωραίο το κείμενο, πολύ εύστοχη η φίλη σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα πρόσθετα μόνο ότι είχαμε πραγματικούς φίλους, τώρα έχουμε στο ιντερνετ και τα λέμε στα μπλοκ μας... Φυσικά έχει και τα καλά της η σημερινή εποχή, συμφωνώ όμως ότι καπου χάσαμε την ουσία.
Πολύ καλά τα λέει η φίλη σου και πολύ εύστοχη. Κάπου χάσαμε το νόημα, την απλότητα και τη χαλαρότητα, μας έφαγε το κυνήγι του χρήματος και της επιτυχίας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαλιό το mail, αλλά το διαχρονικό. Καλά να πάθουμε. Όπως στρώσανε κάποιοι θα κοιμηθούμε εμείς.
ΑπάντησηΔιαγραφή