Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΑ ΠΩ.


            Ουφ θα τα πω γιατί θέλω να τα πω!
            Ένα τούρκικο έργο έβλεπα κι εγώ και πήγαν και μου άλλαξαν ώρα…
            Θυμάστε τη γνώμη μου για τα ξένα σήριαλ που συνήθως μονοπωλούν τα καλοκαίρια μας; Εάν δε τη θυμάστε πατήστε ΕΔΩ για να θυμηθείτε…
            Ε λοιπόν μου συνέβη αυτό που λένε ότι «μη λες τίποτα γιατί ότι λες το λούζεσαι κιόλας». Αυτό λοιπόν έπαθα κι εγώ! Το λούστηκα!
            Άρχισα που λέτε να βλέπω μετα μανίας μια τουρκική σειρά και πήγαν και μου άλλαξαν ώρα. Από απόγευμα την έβαλαν πρωί και δυστυχώς δε μπορώ να τη δω πια…
            Βλέποντας λοιπόν όσα επεισόδια πρόλαβα να δω συμπέρανα καποια πράγματα τα οποία νομίζω πως ευθύνονται για την επιτυχία αυτών των σειρών στη χώρα μας.
            Καλώς η κακώς οι ώρες προβολής τέτοιων σειρών απευθύνονται σε άτομα μεσαίας προς μεγάλης ηλικίας. Αυτά τα άτομα λοιπόν έχουν  μεγαλώσει σε καποια άλλα χρόνια και σε μια πιο κλειστή αν θέλετε κοινωνία. Αποτέλεσμα; Να χαίρονται να βλέπουν σειρές που τους θυμίζουν κάτι από το δικό τους τρόπο ζωής. Πχ πρώτα γάμος και μετα «φύκι φύκι.»
            Θυμάμαι πως μια μέρα ρώτησα τη γιαγιά μου γιατί της αρέσουν αυτά τα έργα και μου είπε πώς της αρέσουν γιατί δεν «ξετσανώνονται» οι ηθοποιοί.
            Ξετσανώνομαι στο χωριό μου σημαίνει τα πετάω όλα. Κοινώς τα βγάζω όλα στη φόρα.
            Και επίσης μου είπε αυτό που σας είπα και πιο πάνω. Ότι δηλαδή της θυμίζουν κάτι από τα δικά της χρόνια…. (βλέπε μακριά φορέματα κτλ).
            Κάνοντας που λέτε μια μικρή «έρευνα αγοράς» αυτές τις μέρες σε ξένα σήριαλ μέσω του ζάπινγκ φυσικά διαπίστωσα το εξής:
            Ότι στα ξένα σήριαλ χρησιμοποιούν τη λέξη λεβέντης και παλικάρι με την ίδια εμβέλεια που χρησιμοποιούν στα δικά μας τη λέξη «μαλάκας». Λογικό λοιπόν η κάθε γιαγιά και ο κάθε παππούς να προτιμά τις πρώτες λέξεις.
            Ότι στα ξένα σήριαλ κάνουν αστείες σκηνές χωρίς άσχημα λόγια ενώ στα δικά μας για να γελάσεις πρέπει ή να βρίζονται ή να κάνουν αστείες σκηνές που μοιάζουν γελοίες τις περισσότερες φορές.
            Ότι στα ξένα σήριαλ η ροή τους κυλάει πιο γρήγορα απ ότι στα δικά μας με αποτέλεσμα να είναι πιο ξεκούραστα για το τηλεθεατή.
            Αυτά είναι τα πιο βασικά στοιχεία που εντόπισα κάνοντας μια μικρή σύγκριση αν θέλετε. Τα θετικά φυσικά γιατί εννοείτε πως έχουν και αρνητικά σε σχέση με τα δικά μας αλλά ανέλυσα τα θετικά γιατί ήθελα να δω για ποιους λόγους είναι τόσο αγαπητά στη χωρα μας.
            Παρ όλα αυτά επειδή συνεχιζω να προτιμω τις σειρες τις δικης μου χωρας και επειδη είναι κριμα να μενουν ανεργοι οι δικοι μας συντελεστές θεωρώ πως καλό θα ηταν να μην υπήρχαν τόσα πολλά ξένα σήριαλ στους δεκτές μας.
            Δε ξέρω αν βρίσκετε κάπως άστοχη τη συγκεκριμένη μου δημοσίευση αλλά ήθελα να μοιραστώ τις απόψεις μου μαζί σας και το εκανα.
           

Σχόλια

  1. εχεις ενα δικιο σε αυτα που λες για το οτι ξετσανωνονται :) οι ηθοποιοι και ισως γιαυτο τα προτιμουν οι μεγαλυτερες ηλικιες αλλα ειναι και καλοκαιρι καποιος που παρακολουθει τηλεοραση θα προτιμησει νομιζω να δει οτιδηποτε καινουργιο απο κατι που το εχει δει 50 φορες σε επαναληψη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καραμελένια μου έχεις απόλυτο δίκιο όσον αφορά τις επαναλήψεις!!!

    παρα πολυ δικιο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λοιπόν το ίδιο θέμα έχει και η θεία μου η Ρούλα. Μάλλον λέτε για την ίδια σειρά. Μία που είναι στον Αλφα. Το Μενεξε. Μου είπε ότι θα πάρει τηλέφωνο να κάνει παράπονα. Γιατί εκείνη την ώρα κάνει δουλειές στο σπίτι και δεν μπορεί να την βλέπει. Άμα είναι πάρε και συ να παραπονεθείς και άμα είναι πολλά τα τηλεφωνήματα μπορει να το ξαναβάλουν απόγευμα. Που ξέρεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. δεν είμαι πολυ της τηλεόρασης αλλά αν κάτσω να δω δε θα δω σειρά αλλά μάλλον ταινία ή κάποια εκπομπή.Παρόλαυτα δεν θα είχα κάποιο κολλημα στο να προτιμήσω μια ξένη σειρά τη στιγμή που τα εγχώρια είναι για κλάμματα (και για γέλια ανάλογα με τη διάθεση)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ααα και μια φίλη μου στεναχωρήθηκε που αλλάξανε ώρα και δεν μπορεί να το βλέπει. :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αθηνά...

    ναι γι αυτη τη σειρα λεω. εβλεπα στη σειρα και τα τρια του προγράμματα. μενεξε, για τη καρδια ενος αγγελου και αληθινοι ερωτες και μετα κοιμομουνα. τωρα παλι δε βλεπω κανενα απο αυτα που εβαλε στην ωρα τους...

    δικιο εχεις, θα κανω τα παραπονάκια μου στο καναλι!!! μπορει να εισακουστω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. περσέας

    χαχαχα. για γελια και για κλαμματα ε??
    παλιοτερα ηταν καλυτερα τα σηριαλ αλλα μερικα συνεχιζουν να αξιζουν ακομα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Blu3Th1nk3r

    πολυς κοσμος το εβλεπε αλλα τωρα δε μπορει... :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...