Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...
Κική, με όλο το σεβασμό, "ολιγόλεΚτο" λέγεται και όχι ολιγόλεπτο. Όσο για τη Βικάρα, την Ποιήτρια με όλη τη σημασία της λέξης, τα δικά μου λόγια είναι φτωχά, με κατατάσσει στους φίλους της κι αυτό είναι από μόνο του άκρως τιμητικό... Φιλιά πολλά κορίτσια μου :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο διόρθωσα φίλη μου! Σ ευχαριστώ πολύ! Φιλάκια πολλά!
ΔιαγραφήΕξαίρετο όπως πάντα.........Καλό απόγευμα Κική μου.....
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα σαι καλά φίλε μου! Καλό απόγευμα και σε σένα!
ΔιαγραφήΚική μου, είχα καιρό να περάσω απ'το blog-όσπιτό σου! Κ μ'αρέσει πολύ που το βλέπω τόσο όμορφο!!
ΑπάντησηΔιαγραφήυγ: Πολύ, πολύ όμορφο κ το ολιγόλεπτο! Μ'αρέσει πολύ. Θα το εκτυπώσω :)
Χαίρομαι πολύ φίλε μου! Να είσαι καλά και να έχεις ένα όμορφο απόγευμα!
Διαγραφή