Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΟ ΠΟΜΟΛΟ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ


Kι ούτε μπορεί να διανοηθεί το μυαλό σας πως εμπνεύστηκα "Το Πόμολο"
Κι ούτε έχω σκοπό να το μοιραστώ μαζί σας (συγνώμη)
Το έγραψα μόλις, θα το συμπεριλάβω στην τρίτη μου ποιητική συλλογή και ελπίζω να σας αρέσει.
Ίσως στο μέλλον να σας πω...


ΤΟ ΠΟΜΟΛΟ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ







Το έχω ξαναζήσει αυτό

κι όσο κι αν ψάχνω το πόμολο της πόρτας,

τόσο εκείνο μ’ αποφεύγει.



Θαρρείς και το βλέπω μπροστά μου,

θαμπά μα το βλέπω.

Ένα βήμα εμπρός, κι εκείνο απομακρύνεται

πιο μακριά μου,

και πιο μακριά μου,

σε άλλη – παράλληλη – ζωή.

Να ανοίγει μια πόρτα που δεν επέλεξα, μα ούτε που θέλω,

να εξερευνήσω.



Κι όχι πως δεν έστριψα τον καρπό μου,

τον έστριψα

έτσι σαν γάντζο, σφιχτά να γραπωθεί

κι ας με τραβούσε.

Για εμένα, ήταν ένα πόμολο που έπρεπε να κλείσει

μα όσο το πλησίαζα,

τόσο εκείνο, σχέδιο διαφυγής κατέστρωνε,

ροκάνιζε τις βίδες, της πόρτας που το συντηρούσε.



Είχα μια εντολή,

αυτοματοποιημένη διάθεση, ονόμασα

μα το παιχνίδι των εντολών, παρέβλεψε πως

οδηγεί σε μία άλλου είδους, «θεία» τιμωρία.



Κι οι στρατηλάτες…

Κι οι στρατηλάτες…



Ήταν οι πύργοι, σε ένα τάβλι εικονικό,

μπλε με κόκκινο, που με κρασί πανηγυρίσαν.

Ακόμη μία ήττα, μια πόρτας που δεν είχε πόμολο

ούτε καν κλειδαριά, ήταν μια πόρτα, μεταμορφωμένη σε θυρίδα.



Το έχω ξαναζήσει αυτό

και με βυθίζει.

Κυνηγώντας ένα πόμολο,

βρέθηκα να παίζω «το σκύλο με τη γάτα»

«τη γάτα με το ποντίκι»

«το ποντίκι με το καναρίνι»



Κι οι στρατηλάτες…

Κι οι στρατηλάτες…

Απλώς θέλησαν, στιβαρά, να υπενθυμίσουν



Ήταν ένα πόμολο που έπρεπε να κλείσει,

μια πόρτα, εκείνη την πόρτα,

για να δείξει πως το δωμάτιο, ήταν ανέκαθεν άδειο.





Κι ας το έβαψα,

Κι ας μπογιάτισα τους τοίχους

Ήθελε απλώς να καλυφθεί με τρύπιες εφημερίδες.



Τις άφησα, σεβόμενη την επιθυμία του

Μα ποτέ δεν κοίταξα το χώρο,

Εστίασα στο πόμολο.



Ήταν ένα πόμολο, καφέ,

που ήθελε να…

(μείνει μεταξύ μας,

                  το μυστικό)



Κι οι στρατηλάτες…

Κι οι στρατηλάτες…


_________

Καλημέρα και καλή εβδομάδα, εκφραστικοί.

Σχόλια

  1. Κική μου βλέπω και νιώθω ότι συνέχεια ανεβάζεις επίπεδο. Βλέπω πολλά θρίλερ στοιχεία στο εξαίρετο αυτό σου δημιούργημα. Μυστήριο, άγνωστο, ένα παράξενο ολόγυρα ντεκόρ.
    Να σου δώσω τα συγχαρητήριά μου. Μου άρεσε πάρα πολύ.
    Καλή βδομάδα κορίτσι μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα Κική μου και πράγματι αυτοί οι στίχοι σου είναι πιο μεστοί και η παρομοίωση , αυτό που συμβολίζει το πόμολο ανεβάζει το όλο δημιούργημα σου .Μπράβο γλυκιά μου, υπέροχο περιμένω συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κική μου, τί όμορφο που είναι!
    Δεν θυμάμαι να έχω ξανασυναντήσει ένα πόμολο ως πρωταγωνιστή!
    Υπέροχη επιλογή, υπέροχος συμβολισμός, υπέροχο ποίημα σαν σύνολο!
    Μπράβο, κορίτσι μου!
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά-πολλά! Καλό μεσημεράκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κική πρόσεξε σε παρακαλώ μη σκουντουφλήσεις σε καμιά πόρτα, που θα βρούμε τόσο ωραία κείμενα μετά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολύ ωραίο ποίημα, Κική μου. Στίχος μεστός, γεμάτος συμβολισμούς και αλληγορίες. Μπράβο, κορίτσι μου. Συνέχισε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Οξυγόνο

  Τα τελευταία χρόνια δεν παίρνω καλή ανάσα, δεν αναπνέω σωστά. Απορώ πως μπορώ και ζω ακόμη, εφόσον το οξυγόνο μου,  έχει εκλείψει από καιρό.   Ειδικά τα βράδια του χειμώνα,  παλεύω για να πάρω ανάσα. Νιώθω πως άγρια και κρύα χέρια παίζουν σκάκι με τον λαιμό μου.  Επαναστατούν και μου προσφέρουν εφιάλτες και δάκρυα, όνειρα που δεν πραγματοποιήθηκαν ή έμειναν μισά, θύμησες που πληγώνουν,  αναμνήσεις που κόβουν σαν ξυράφι, ζεστό.   Και τότε,  αίμα στάζει από τη μύτη μου, σφυριά αντηχούν στα αυτιά μου, τρωκτικά τρώνε τα σωθικά μου και ένα μικρό πληγωμένο σπουργίτι αναζητά τροφή σαν μια θύελλα που πασχίζει, με θαλπωρή να κρύψει το αύριο.   Τις τελευταίες μέρες, το παιδί μέσα μου, δεν αναπνέει σωστά. Δεν τρέφεται, δεν ελπίζει, ματαιοδοξεί και κοιλοπονά μια αβέβαιη αλήθεια, έναν παράλογο δισταγμό, μια ακόμη ικεσία που μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να παραληρήσουν σαν ένα φεγγάρι αβέβαιο.   Κυρίως το πρωί, με τις πρώτες ηλιαχτίδες, φοβάται, κ...

ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

    Παραδοσιακοί χοροί Εύβοιας Εύβοια   Στο όμορφο νησί της Εύβοιας ο κορυφαίος χορός είναι ο καβοντορίτικος ή καλλιανιώτικος που χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο χορευτικό και μουσικό στυλ. Άλλοι χοροί του νησιού είναι ο συρτός και ο µηλωνιάτικος, παραλλαγή του συρτού χορού. Στην περιοχή χορεύεται ακόµα ο λεγόµενος όρθιος μπάλος (διαφοροποιείται από τον κυκλαδίτικο µπάλο) από ένα ή δύο ζευγάρια. Βόρειο Εύβοια   Στη Β. Εύβοια συναντάµε περισσότερο τους λεγόµενους στεριανούς χορούς όπως τσάµικα, καγκέλια, πατινάδες και συρτούς. Από τους πιο διαδεδοµένους χορούς ήταν ο Χειµαριώτικος, οργανική αργή µελωδία που παιζόταν και µε φύλλο από κοτσύκι ή άλλο δέντρο. Ακολουθούσε ο Συρτός, ο Τσάµικος και κάποιες φορές χορευόταν και το ηπειρώτικο Στα Τρία. Όσον αφορά το Συρτό, όταν παρατηρήθηκε (µε βάση τις καταγραφές) ότι οι µεγάλης ηλικίας άνθρωποι δεν κάνουν δύο διαδοχικά σταυρώµατα αλλά πάτηµα και άρση, ειπώθηκε ότι τα σταυρώµατα "τα κάναν οι δασκά...