Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ΒΡΟΧΗ ΠΑΝΤΑ ΦΕΡΝΕΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ...

Με μελαγχολεί η βροχή, μου δίνει έτσι… μια εσωτερική ώθηση - περι βαθέως – εξομολόγηση.
Με διακατέχει μια ανάγκη να κάνω μια άλλου είδους ανάρτηση,  μια ανάρτηση σαν αυτές που είχα πρωτοξεκινήσει στο μπλοκ μου, πιο προσωπική αν θέλετε. Σκέφτομαι βέβαια πως με αυτές με αγαπήσατε, αλλά σκέφτομαι εξίσου, πως δεν άλλαξα. Μπορεί να εστιάζουν οι τωρινές μου αναρτήσεις σε άλλα σημεία - αυτά που τόσο λαχταρώ και αγαπώ - αλλά σίγουρα, προέρχονται όλες από το ίδιο άτομο, με την ίδια χαρά και αγάπη.
Ο ενθουσιασμός και η τρέλα της υπερβολής δεν άλλαξαν και δεν θα αλλάξουν. Η δέχεσαι τον άλλον όπως είναι ή δεν τον δέχτηκες ποτέ. Και καλύτερα, να μην σε δέχονται οι άνθρωποι που θέλουν σε αλλάξουν, ενώ δεν κοιτάνε τα «χάλια» τους. Γιατί, για τέτοιου είδους χαρακτηριστικά, πρόκειται.
Που λέτε εκφραστικοί, επειδή σε έναν κόσμο που οι περισσότεροι προσπαθούν να πείσουν ότι είναι ξεχωριστοί και ιδιαίτεροι και μακριά από τη μάζα, εγώ επιλέγω να είμαι ο εαυτός μου χωρίς να δίνω καμία μα καμία σημασία στις όποιες παραπλανητικές «σειρήνες».
Ένα απλό παράδειγμα.
Τους ενοχλούσαν οι φωτογραφίες που ανέβαζα με τα βιβλία μου και τώρα έχετε δει το φεισμπουκ πως έχει πλημμυρίσει; Είναι αστείο, είναι αστείο κυρίως, όταν το κάνουν αυτοί που το κατηγορούσαν.
Μπορεί ο άλλος να ανεβάζει τις δημιουργίες του, μπορεί να ανεβάζει τον πισινό του, μπορεί να ανεβάζει την μουσική του, μπορεί να ανεβάζει τα φαγητά του, μπορεί να ανεβάζει τις φιλανθρωπίες του αλλά εσύ όχι, δεν μπορείς να ανεβάσεις αυτό που θες. Γιατί; Και απάντηση που να σε καλύπτει, δεν θα πάρεις. Και δεν θα πάρεις γιατί δεν μπορεί κανείς να σου πει τι θα κάνεις στο δικό σου χώρο. Και ξέρετε, έτσι; Όλοι αυτοί – υποτίθεται – πως είναι οι μάχιμοι, οι αγωνιστές της ελευθερίας ενώ στην ουσία προσπαθούν να στην στερήσουν επειδή προφανώς αυτοί δεν πολέμησαν ή δεν κατάφεραν να αποκτήσουν αυτά που εσύ απέκτησες, είτε ασήμαντα είτε και πιο σημαντικά.
Σε εμένα βασικά ποτέ δεν πέρασε  γιατί είχα την τύχη να φέρω μέσα μου έντονα στοιχεία της παιδικότητας (όχι να  συμπεριφέρομαι σαν μωρό, ούτε να προσπαθώ να το παίξω παιδούλα) οπότε, δεν μου κάηκε ποτέ καρφάκι. Θα κάνω ότι θέλω να κάνω και σε όποιον αρέσουμε. Για τους άλλους, δεν νοιαστήκαμε και ποτέ μας. Στο καλό.
Αυτό ήταν μια μικρή παράγραφος, γιατί όλα μαθαίνονται γλυκοί μου άνθρωποι! :)
Και επειδή τυγχάνει να είμαι όντως καλός και ακομπλεξάριστος άνθρωπος (ή να προσπαθώ έστω), σας εύχομαι ολόψυχα κάποια στιγμή να νιώσετε την πληρότητα που νιώθω εγώ ή μάλλον, να την αποκτήσετε, γιατί αυτό είναι το δίκαιο.
Είναι πολύ δύσκολο για μερικούς ανθρώπους να δεχτούν πως κάνουν λάθος, είναι πολύ δύσκολο να παραδεχτούν πως έπεσαν έξω. Είναι πολύ δύσκολο να δουν την ματαιότητά τους αλλά σίγουρα ποτέ δεν ειν’ αργά να δουν τον κόσμο με ζεστό μάτι και τρυφερή καρδιά. Αν μπορούσαμε να είμαστε έστω θετικοί, θα είχαμε γαλήνη.
«Η ανάγκη να έχεις πάντα δίκιο, σφραγίδα ενός χυδαίου πνεύματος
Αλμπέρ Καμύ

Και συνεχίζω εκφραστικοί μου…
          Από τότε που έχασα την γιαγιά μου μου, ενώ έμπνευση είχα, αστείρευτη μάλιστα, δεν είχα θέληση να ασχοληθώ με τίποτα άλλο πέρα από την ποίηση. Με θεράπευε; Δεν ξέρω. Πονούσα τουλάχιστον με έναν  πιο υποφερτό τρόπο, με κάτι γνώριμο, οικείο. Υπήρχε και υπάρχει παντού (η γιαγιά μου). Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, είχα αφήσει στην άκρη την ποίηση, ασχολούμουν έντονα με το επόμενο βιβλίο, με τη συγγραφή σεναρίου, με χίλια δυό άλλα πρότζεκτ που ήθελα να ετοιμάσω, έκτος από την ποίηση φυσικά και όταν έχασα την γιαγιά μου «τσακ…» χάθηκαν όλα… ως δια μαγείας και ήρθαν οι στίχοι, το συναίσθημα, το όραμα, μια εσωτερική δημιουργία. Δεν ήθελα να κάνω τίποτα άλλο πέρα από το να γράφω στίχους, μικρούς στίχους, μεγάλους στίχους, ολόκληρα ποιήματα, δεν ξέρω, έγινε καταφύγιο, έγινε κάτι άλλο, πάντως όχι όσα ήδη ήταν. Ίσως τώρα να έγινε πραγματική αγάπη. Άδολη ίσως.  Θυμάμαι έντονα, να νιώθω πως είμαι χωμένη ανάμεσα σε στίχους, κυρίως τις πρώτες μέρες. Το σκέφτομαι τώρα και συγκινούμαι. Ξεχώρισα και ένα ποίημα που ονόμασα τα «Τα μαλλιά σου», ήταν για τα μαλλιά της, αυτά τα λίγα που είχε. Πραγματικά, όταν το ολοκλήρωσα, ένιωθα την μυρωδιά της, ξέρετε… όταν λουζόταν. Είναι περίεργο.
          Ξεκίνησα τούτη την ανάρτηση για να σας πάω στο πως δημιουργήθηκε η «Αύρα Γυναικών» αλλά δεν θα το κάνω φίλοι. Θα μείνω εδώ, δεν μου βγαίνει να συνεχίσω, συγκινήθηκα, δεν ξέρω, νιώθω πως αυτή η εξομολόγηση ήταν κάτι ιερό και δεν θέλω να πω κάτι άλλο, να οδηγηθώ αλλού, θέλω να μείνω και να κλείσω εδώ. Δεν γίνεται, θα ακούσω τον εαυτό μου, ο οποίος μου λέει «μέχρι εδώ».
          Θέλω να μοιραστώ μαζί σας το πώς προέκυψε η «Αύρα», η εκδήλωση με τους ποιητές από την  Βόρεια Ελλάδα, κάποια άλλα πρότζεκτ που εν καιρώ ετοιμάζω, αλλά όχι τώρα και όχι έτσι. Οπότε εκφραστικοί μου, επιτρέψτε μου να βάλω την τελεία μου εδώ.
          Να είστε όλοι καλά!

Σχόλια

  1. Ομολογώ και θεωρώ Κική μου ότι κάθε ανοιχτή εξομολόγηση στο κοινό σου δείχνει τόλμη αλλά και ειλικρίνεια. Ανοίγεις την καρδιά σου και εκφράζεις τις σκέψεις και τις ανησυχίες σου.
    Και εγώ, στο έχω ξαναπεί άλλωστε, βλέπω ότι τελευταία ο οίστρος της προσωπικής σου έμπνευσης έχει απογειωθεί. Αυτό είναι θετικό. Απλά οφείλεις να το διαχειριστείς σε ιεραρχήσεις για να μην σε πνίξει. Γιατί συμβαίνει και αυτό. Όσο για τα ...άλλα που αναφέρεις, άφησε τον καθέναν να ζει στο δικό του κόσμο.
    Σε φιλώ κοπέλα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα Κική μου !! Μου αρέσει που σήμερα καταθέτεις τις σκέψεις σου πρώτον για εκείνο που σε ενόχλησε !!Και θα σου πω μόνο τούτο !!Να κάνεις ότι αγαπάς , πάντα θα υπάρχουν οι ξερόλες και τα κακόβουλα σχόλια !!
    Κική μου την αγάπη σου για την γιαγιά την γνώριζα , είχα δει το πρόσωπό της μα δεν έμαθα ΄'οτι έφυγε !! ΚΟριτσάκι μου θα είναι κοντά σου , είσαι τυχερή που θα έχεις μνήμες και εκείνη θα έχει το βλέμμα της επάνω σου !!
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κική μου ο κόσμος μας δεν είναι αγγελικά πλασμένος, το ξέρεις αυτό, και στο διαδίκτυο είναι ξεκάθαρη η εικόνα της κοινωνίας μας, η μικροψυχία κυριαρχεί...μην πτοείσαι, μείνε ο εαυτός σου και μείνε σταθερή στα πιστεύω σου....δεν είναι όλα γιά όλους....να το θυμάσαι αυτό... Η αγαπημένη σου γιαγιάκα είναι κομμάτι του εαυτού και της ψυχής σου, θα πάρει χρόνο να συμφιλιωθείς με την πραγματικότητα της απώλειάς της, αλλά πάντα θα κουβαλάς μέσα σου μνήμες, κουβέντες, μυρωδιές, κινήσεις....Είναι η πολύτιμη κληρονομιά σου μαζί με την αύρα της αγάπης που σας έδενε και παραμένει ακατάλυτη....Αφέσου στη διάθεσή σου, θα σε καθοδηγήσει σοφά, γράψε στίχους και ποιήματα και κάνε ότι πραγματικά αισθάνεσαι ότι θέλεις...δεν έχεις ανάγκη την επιδοκιμασία κανενός γιά να προχωρήσεις...Πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Διάβασα: Οι άνθρωποι είναι σαν τα ρούχα, έχουν την καλή και την ανάποδη. Καλό είναι να βλέπουμε την ανάποδη γιατί εκεί κρύβεται η ετικέτα τους
    Πάντα Κική μου θα υπάρχουν κακόβουλοι, κακότροποι άνθρωποι με αίσθημα μειονεξίας που θα προσπαθούν να σε πληγώσουν. Αγνόησέ τους. Η σιωπή είναι η καλύτερη άμυνα.
    Γιατί η δική σου ψυχή είναι από άλλη στόφα φτιαγμένη.
    Και χαμογέλα, μέσα από καλοσύνη, απλότητα και αξίες που σου δίδαξε η γιαγιά αυτό θα ήθελε. Να χαμογελάς.
    Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.

Σήμερα που θα πρέπει κανονικά να γιορτάζουμε τον ερχομό της Άνοιξης, ο καιρός μας απέδειξε πως δεν είναι έτοιμος ακόμη να την υποδεχθεί.         Δε ξέρω για τους τόπους σας, στο δικό μου όμως επικρατεί κρύο, μουντίλα και πολύ συννεφιά. Τίποτα από το τοπίο που κοιτώ απ' έξω δε μου θυμίζει Άνοιξη αλλά η αλήθεια είναι πως μέσα στη καρδιά μου, η χαρά και η αισιοδοξία που νοιώθω για τον ερχομό ενός νέου μήνα και μιας πιο "χαρούμενης" εποχής υπερχειλίζει και με κάνει να αισθάνομαι αρκετά καλά ψυχολογικά.         Εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους διαδικτυακούς μου φίλους και σε όλους όσους με διαβάζουν και διαβάζω φυσικά να έχουν έναν υπέροχο μήνα, γεμάτο μόνο με ευχάριστες αλλαγές στη ζωή τους και στα συναισθήματά τους γενικώς.         Και να θυμάστε πως: " Κι αν ο καιρος ειναι μουντός θα αλλάξει, όταν όμως η καρδιά μένει μουντή καμία αλλαγή δε θα ναι ορατή ακόμα κι αν χτυπά  φως πολύ! "

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά;
Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές!
Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο!
(Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα)
(Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P)
Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά! 
Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;)
Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να κάνω ζαβολιές για να γελάς! Χ…

2η χρονιά για το Πολιτισμικό Σχολειό από τον Πολιτιστικό Σύλλογο «τ΄ αλωνάκι»

"2ο Θερινό Πολιτισμικό Σχολειό Χαλκίδας"
📆2-21 Ιουλίου 2018
📍στ' Αλωνάκι
⏰Δευτέρα-Παρασκευή 08:30-15:00


 Το 2o Πολιτισμικό Σχολειό ανοίγει και φέτος τις πόρτες του, μετά την επιτυχή περσινή του λειτουργία και ετοιμάζεται ν΄ αγκαλιάσει τους μικρούς του μαθητές.


Πρόκειται για μια καινοτόμα και δημιουργική πολιτισμική πρόταση του Συλλόγου «τ΄ αλωνάκι», που κάνει πράξη έναν από τους βασικούς σκοπούς της ίδρυσής του.
Η βίωση της συλλογικής πολιτισμικής εμπειρίας, που προέρχεται από την ενασχόληση  με εκφάνσεις της πολιτιστικής ζωής είναι ο βασικός πυλώνας του Πολιτισμικού Σχολειού.
Ένα Σχολειό άτυπης εκπαίδευσης, στο πλαίσιο της «δια βίου» μάθησης, που μέσω και αυτού, αναγνωρίζεται η ευρύτατη αξία των πολιτιστικών οργανισμών, ιδιαίτερα στις μέρες μας. 

Ένα Σχολειό που θεμελιώνεται από εμψυχωτές με παιδαγωγικό, γνωστικό και πολιτισμικό υπόβαθρο.
Ένα Σχολειό που αντιλαμβάνεται τη μάθηση ως διαδικασία επιλογής και οργάνωσης συναφών δεδομένων που προέρχονται από την πο…