Δες, Αγάπη!

 Εκφραστικοί μου, καλημέρα.

 Χρόνια Πολλά, Καλή Χρονιά. Με υγεία και κάθε καλό για όλους σας!

 Εύχομαι να είστε καλά, να περάσατε όμορφα και να συνεχίσετε να περνάτε όμορφα.

 Τι λέτε; Πάμε να μιλήσουμε για αγγέλους, για αγάπη, για συναισθήματα;

 

Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του. Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμη της ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.

Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς, και αν παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.

Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται (= δεν καυχιέται), δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει. Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει

Αν υπάρχουν ακόμα προφητείες, θα έλθει μέρα που και αυτές θα καταργηθούν αν υπάρχουν χαρίσματα γλωσσών και αυτά θα σταματήσουν αν υπάρχει γνώση και αυτή θα καταργηθεί. Γιατί τώρα έχουμε μερική και όχι τέλεια γνώση και προφητεία· όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί. Όταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. Όταν έγινα άνδρας, κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου. Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη γνώση, όπως ακριβώς γνωρίζει και εμένα ο Θεός. Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η αγάπη.

Αποστόλου Παύλου: Α’ Επιστολή προς Κορινθίους,

(ιβ´ 27 – ιγ´ 13). Μεταφρ.: Νεοελληνική.

 

Η αγάπη χωρίς τους ανθρώπους είναι μετέωρη, με τους ανθρώπους όμως, είναι ένα συναίσθημα που μπορεί -μπορεί όντως- να δημιουργήσει θαύματα.

Μπορεί να κάνει το λεπτό αιωνιότητα και μπορεί να κάνει το αιώνιο, ένα πέρασμα λεπτού που όμως, είναι μαγικό και πολύτιμο.

Η μαγεία της Αγάπης είναι ένα πέρασμα από κόσμο σε κόσμο, από πύλη σε πύλη, από αλήθεια σε αλήθεια και κυρίως από ψυχή σε ψυχή.

 

Αγγίζοντας το πρόσωπό σου, αγγίζω εμένα.
Την ψυχή σου, την ψυχή μου, την ψυχή μας.
Σώμα με σώμα
Ανάσα με ανάσα
Χέρι με χέρι
Αγκαλιά προς αγκαλιά
Είδωλο προς είδωλο
Μπερδεμένα χνώτα
Υγρό στόμα
Μεθυσμένα χείλη
Μάτια μετέωρα
Μέση μία
Ώμος ένας
Γλουτοί ενωμένοι
Πόδια αντικριστά και ένα
Πάντα ένα
Μαζί
Πάντα μαζί
Όχι ασφυκτικοί
Και όχι, έρημοι
Μαζί
Μόνο μαζί
Και ένα
Πάντα ένα
Σαν ένα μπουκέτο λουλούδια που έσμιξε για εμάς
Που οι παπαρούνες, έγιναν φιόγκος
Ένας κόκκινος φιόγκος
Εμείς
Πάντα εμείς

Να κοιμόμαστε μαζί, να ξυπνάμε μαζί, να περνάμε την μέρα χώρια αλλά ουσιαστικά να είμαστε μαζί.
Να παίρνουμε δύναμη, να χάνουμε δύναμη, να πολεμάμε, να αγαπάμε, να νικούμε, να χάνουμε, να γελούμε, να κλαίμε, να κάνουμε έρωτα, να φτιάχνουμε ταινίες, να παράγουμε μουσική, να καίμε το φαγητό, να γκρεμίζουμε τις κουρτίνες, να πάρουμε σκύλο, να πουλήσουμε το καναρίνι, να σιδερώσουμε τις πιέτες, να σπάσουμε τα τείχη, να ζήσουμε το όνειρο, να αιχμαλωτίσουμε την πλάνη, να πεθάνουμε, να αναστηθούμε, να αγγίξουμε το άπειρο και να κοιμηθούμε - σιγοτραγουδώντας νότες - που εφεύραμε μόλις.
Κι όταν….
Κι όταν…
Κι όταν φοβάμαι και κλαίω και θρηνώ, όταν γίνομαι εκνευριστική και τρελαίνομαι, εσύ να είσαι εκεί, πάντα εκεί. Να με αγκαλιάζεις, να φιλάς τα μαλλιά μου, να πιέζεις το μέτωπό μου με τον τρόπο που μόνο εσύ ξέρεις, να μπλέκεις τα δάχτυλά σου στα δάχτυλά μου και να μου δίνεις δύναμη και να μου λες πως «μ’ αγαπάς» και πως όλα θα περάσουν. Και αυτά, να περνάνε… και να περνάνε… και να περνάνε

Και εμείς, μετά, σε μια γωνιά, αγκαλιά.
Να σε κοιτώ στα μάτια να χάνομαι, να επανέρχομαι, να σε κουβαλώ μέσα μου, να σε φοράω, να σε νιώθω, να σε ζητώ σαν τον απόκρυφο εαυτό μου. Να…
Να….
Να σε νανουρίζω, διώχνοντας τα πιο σκληρά όνειρά σου και να διώχνω από μέσα μου, τον πιο άδικο χαμό…
Μια τέτοια αγάπη, μια τέτοια αγάπη, είναι το παρόν και η αιωνιότητα.
Είναι το τώρα και το πάντα
Είναι το εμείς και το εμείς
Είναι το ΕΝΑ και ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ
Είναι η ενότητα ΟΥΡΑΝΟΥ και ΓΗΣ
Είναι το ΘΕΙΟ που αγκάλιασε τον ΑΝΘΡΩΠΟ
Είναι η ΒΑΣΙΛΕΙΑ και εμείς ΒΑΣΙΛΕΙΣ
ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΞΟΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙ ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ…

 

~~  Έως το τέλος του κόσμου - Κική Κωνσταντίνου

Έως το τέλος του κόσμου λοιπόν…..

Έως…

Και μεταφορικά και κυριολεκτικά

Σαν επιφώνημα…

Πάντα ένα επιφώνημα…

Ένα επιφώνημα θαυμασμού, απόγνωσης, πολλών συναισθημάτων και ένωσης…

Ένωσης…

Πάντα ένωσης…

Τι μπορεί να είναι άλλωστε η αγάπη αν δεν είναι ένα μείγμα, μια σωρεία αν θέλετε, συναισθημάτων…

 

Ένωσης

Πάντα Ένωση

 

Παρών και Απών

Ωμέγα

Πιστεύω

Ωμέγα

 

Η Αγάπη Πιστεύει, πάντα θα πιστεύει, και με κλειστά τα μάτια, έτοιμη να σκοτωθεί, θα πιστεύει.

Πάντα θα πιστεύει.

Γιατί η Αγάπη, είναι Θυσία, Αφοσίωση, Δώρο και Έκπληξη!