Ο Ήλιος

 

 

Να!

Ένας ήλιος.

Ένας ήλιος τόσο λαμπερός, τόσο ζεστός, τόσο όμορφος, με μία μόνο λέξη Υπέρλαμπρος!

 

Ένας ήλιος σαν φως, σαν φωτοστέφανο,

σαν χορδή από μια παραδεισένια λύρα.

 

Μα τι όμορφος ήλιος!

Κι είναι άραγε μόνο ένας;

 

Για να δω!

Μοιάζουν να είναι πολλοί.

Φαντάζουν σαν ένα μεγάλο ρολόι τοίχου που  δείχνει να είναι φτιαγμένο από χρυσάφι.

 

Ένας ήλιος όλο χρυσάφι!

Ένας ήλιος από χρυσάφι!

 

Και λάμπει τόσο πολύ.

Δεν τυφλώνει, ζεσταίνει και μοιάζει να θέλει να σε αγκαλιάσει ευγενικά.

 

Και είναι τόσο όμορφος.

Τόσο ρεαλιστικός, τόσο αληθινά φτιαγμένος

που μοιάζει ψεύτικος μέσα στη γεμάτη με αβεβαιότητα κοινωνία μας.

 

Κι όμως, το ξέρω!

Είναι αληθινός!

 

Είναι σαν τον ήλιο που αντίκρισα το πρωί να μου γνέφει από τον απέραντο, γαλάζιο ουρανό.

Είναι σαν τον ήλιο που εύχομαι να φωτίζει τη ζωή των ανθρώπων μετά την προσωπική τους καταιγίδα.

 

Ναι!

Αυτόν τον ήλιο ονειρεύομαι για τους συνανθρώπους μου!

 

Ένα μπουκέτο με χρυσά λουλούδια που δημιούργησε η φύση επειδή ζήλεψε την λιακάδα των ουρανών!

 

Ναι!

Αυτόν τον ήλιο θέλω!

 

Ξέρω

Ένα βράδυ σε έκλεψε η φύση  και σε έφερε στην αγκαλιά της.

Γεννήθηκες για να είσαι ψηλά

Δεν άντεξες

Έφυγες

Ανέβηκες και πάλι πάνω

 

Μας αγάπησες όμως

και θα μας αγαπάς για πάντα!

 

Το ξέρω

Το γνωρίζω

Είμαι βέβαιη

 

Έκλαψες από ’κει ψηλά που μας έβλεπες να λυπούμαστε για σένα και ράντισες τον κόσμο μας με τα μαύρα σου δάκρυα!

 

Ακόμη κι έτσι, κατάφερες να είσαι κοντά μας!

Είσαι δίπλα μας! Βρίσκεσαι εδώ, κάτω στη γη!

 

Έκανες τα δάκρυά σου να ανθίσουν για να μας δείξεις πως θα είσαι κοντά μας για πάντα!

Πόσο ίδιος είσαι με εμάς!

Αναγεννήθηκες μέσα από τα δάκρυά σου, τους σπόρους σου, τις δικές μας λεγόμενες στάχτες!

 

Είσαι εδώ! Και είσαι κοντά μας!

 

Νίκησες!

Νικήσαμε!

 

Εύχομαι να μη σε απογοητεύσουμε ποτέ Ήλιε μου!

 

Υπάρχεις για να λάμπεις!

Υπάρχουμε για να σε ευγνωμονούμε!

 

Σε κοιτάζω και βλέπω φως!

Σε αισθάνομαι και νιώθω χάδι!

 

Θέλω να υπάρχεις για πάντα Ήλιε μου!

Όχι μόνο για μένα, για όλους!

 

Όλοι χωράμε στην αγκαλιά σου!

Όλοι μπορούμε να μυρίσουμε τα κίτρινα, μαργαριταρένια φύλλα σου!

 

Άσε μας!

Λύγισε προς το μέρος μας και άσε να ευφρανθούμε από τη μυρωδιά σου!

 

 

 

Σ' ευχαριστώ!

 

~~ Ο Ήλιος - Κική Κωνσταντίνου 

(Τα Λάφυρα της Ψυχής μου)