Μέσα μου

 

 

Μου αρέσουν οι άνθρωποι.
Οι σκιές τους
όταν περνούν βιαστικά από το φως.
Τα μάτια τους
που κάποτε ζητούν
να τα δεις.

Μου αρέσει να με θέλουν.
Όχι για πολύ.
Όχι για πάντα.
Όσο κρατά ένα βλέμμα
πριν στρίψει στη στροφή.

Αλλά την καρδιά μου,
εκεί που γεννήθηκε την κράτησα.
Μέσα μου!
Όχι κλειδωμένη,
μα τυλιγμένη απαλά
μ’ ένα κομμάτι ουρανό
που δεν χαρίζεται.

Μη ρωτάς γιατί.
Ούτε πώς.
Η καρδιά δεν είναι δρόμος.
Είναι τόπος.
Κι εγώ
μένω εκεί.
Όταν οι άλλοι φεύγουν.

~~ Κική Κωνσταντίνου

 

_________

 

Kαλημέρα και καλή εβδομάδα, εκφραστικοί μου!