ΤΑ ΛΑΦΥΡΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΚΑΡΝΑΓΙΟ ΧΑΛΚΙΔΑΣ

Η μοναξιά που αισθάνεσαι στη θάλασσα είναι προσωπική και ζωντανή. Δεν σε καταβάλλει ούτε σε αποθαρρύνει. Είναι μια διεγερτική μοναξιά.

Anne Morrow Lindbergh, 1906-2001, Aμερικανίδα συγγραφέας & πιλότος

Από τότε που κουράστηκα να ψάχνω, έμαθα να βρίσκω.
Κι από τότε που ο άνεμος μου εναντιώθηκε, έμαθα να σαλπάρω με όλους τους ανέμους.

Friedrich Wilhelm Nietzsche ( 1844-1900 , Γερμανός φιλόσοφος)

Τα μυστικά της θάλασσας ξεχνιούνται στο ακρογιάλι.

Γιώργος Σεφέρης, 1900-1971, Έλληνας ποιητής, Νόμπελ 1963

 
Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θά βγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κωνσταντίνος Καβάφης, 1868-1933, Ποιητής

 
Έχοντας ερωτευτεί και κατοικήσει αιώνες μες στη θάλασσα έμαθα γραφή και ανάγνωση.

Οδυσσέας Ελύτης, 1911-1996, Ποιητής, Νόμπελ 1979

Εκτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται
σε τούτο το τρομακτικό ταξίδι του χαμού…

Νίκος Καββαδίας, 1910-1975, Ποιητής & Ναυτικός


Καρνάγιο:

Το καρνάγιο είναι δημώδης όρος της κοινής ναυτικής γλώσσας ενετικής προέλευσης. Με τον όρο αυτό νοούνται τμήματα αιγιαλού εντός λιμένων ή όρμων που λόγω της ομαλής κλίσης του επιτρέπει την ανέλκυση και καθέλκυση μικρών σκαφών, περισσότερο ξύλινων προκειμένου να υποστούν "καρναγιάρισμα" δηλαδή υφαλοκαθαρισμούς, υφαλοχρωματισμούς, καλαφατίσματα, παλαμίσματα κ.λπ. Ο όρος αυτός αναπτύχθηκε κυρίως στις περιοχές που βρέθηκαν για πολύ καιρό ενετοκρατούμενες σε αντίθεση του αντίστοιχου όρου ταρσανάς που αναπτύχθηκε περισσότερο στις τουρκοκρατούμενες περιοχές.
Και ενώ στην αρχή τα καρνάγια αποτελούσαν χώρους μόνο για μικρές επισκευαστικές κυρίως δραστηριότητες στη συνέχεια άρχισαν σ΄ αυτά να ναυπηγούνται και μεγαλύτερα σκάφη από εκείνα που ναυπηγούνταν στους ταρσανάδες. Έτσι μετά την Παλιγγενεσία οι πρώτες ναυπηγικές μονάδες ήταν τα μεγάλα καρνάγια της εποχής που βρίσκονταν στο Γαλαξίδι, τη Σύρο και στον Πόρο. Πολύ αργότερα άρχισαν ν΄ αναπτύσσονται επίσης και σ΄ άλλα νησιά όπως στην Αίγινα και βεβαίως στον Πειραιά και ειδικότερα στη περιοχή του Περάματος.

Και όμως αυτές οι μικρές μονάδες απετέλεσαν την αρχή ("μαγιά") του ναυπηγικού θαύματος που παρατηρήθηκε αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε μία αξιοπρόσεκτη ελληνική ναυπηγική υποδομή φθάνοντας κάποια χρονική περίοδο η Ελλάδα να έχει τις μεγαλύτερες δεξαμενές της Μεσογείου και από τις μεγαλύτερες ναυπηγικές μονάδες του ίδιου χώρου.

Βέβαια το "καρνάγιο" μπορεί να μη καθιερώθηκε ως τοπωνύμιο, όπως ο ταρσανάς, πλην όμως σήμερα έχει καταστεί από τις προσφιλέστερες ονοματοδοσίες παραλιακών νυκτερινών λεσχών (μπαρ) με εμφανείς διαστάσεις το καρναγιάρισμα των θαμώνων στη διασκέδαση.

 Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%BD%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF

"Τα Λάφυρα της Ψυχής μου" φίλοι δε θα μπορούσαν να λείπουν από το Καρνάγιο. Μου αρέσει αυτή η λέξη, η σημασία και γενικώς ο ορισμός της. Το Καρνάγιο λοιπόν της Χαλκίδας τα καλοδέχτηκε και κατα έναν περίεργο τρόπο τα προσκάλεσε να φωτογραφηθούνε εκεί. Και δε κάνω πλάκα, εγώ με τις φίλες μου για περπάτημα ξεκινήσαμε και καταλήξαμε, μετά απο πρόσκληση ανθρώπων που ήταν εκεί και επισκεύαζαν ,να ανέβουμε σε ένα καράβι και να φωτογραφίσουμε το βιβλίο που οταν το είδαν αμέσως θέλησαν να βοηθήσουν, όπως μπορούσαν οι άνθρωποι βέβαια. 

Για να είμαι ειλικρινής φοβήθηκα να ανέβω στο καράβι αλλά μια νέα μου φίλη ανέβηκε, το τοποθέτησε και το αποτέλεσμα μόλις το είδατε.

Οι φωτογραφίες αυτές τραβήχτηκαν την ίδια ημέρα με εκείνη που συναντήσαμε πάλι τυχαία το εγκαταλελειμμένο αυτοκίνηστο ντεσεβο. Κλικ εδώ http://ekfrastite.blogspot.gr/2015/02/blog-post_27.html για να θυμηθείτε φίλοι.

Η ιδέα να συνοδεψω φωτογραφίες και αποφθέγματα ήταν δική μου και όσοι με παρακολουθείτε στο φεισμπουκ το γνωρίζετε ήδη. Όσοι πάλι όχι, ευκαιρία να τα δείτε σιγά σιγά ολα και εδώ.

Επιτρέψτε μου να πω πως η αγάπη μου για το βιβλίο είναι τόση που μόνο ιδέες έχω γι' αυτό. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους φίλους και γνωστούς που είναι δίπλα μου και με βοηθούν στο να τις υλοποιήσω με το καλύτερο δυνατό τρόπο.

Να είστε καλά εκφραστικοί φίλοι. Καλο μεσημέρι σε όλους.