La Cara Oculta (The Hidden Face) - ΤΟ KΡΥΜΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ.

Εκφραστικοί μου, καλημέρα.

Ελπίζω να σας βρίσκω καλά.

Για σήμερα και λόγω καιρού έχω να σας προτείνω μία ταινία που πραγματικά θεωρώ αριστούργημα.

Ισπανική κι αυτή, τελικά οι Ισπανοί είναι μετρ του είδους στα ψυχολογικά θρίλερ και πραγματικά σας ζητάω να με ακούσετε και να την δείτε.

Για πάμε γρήγορα γρήγορα να σας τη συστήσω:

Πληροφορίες:

Σκηνοθεσία: Andrés Baiz

Παίζουν: Quim Gutiérrez, Martina García, María Soledad

** Είναι η πρώτη φορά που δεν βάζω το τρειλερ σε μία πρότασή μου για ταινία αλλά πραγματικά ξέρω πολύ καλά τη κάνω και σας παρακαλώ μην κοιτάξετε το τρειλερ, θεωρώ πως την καταστρέφει. Εμπιστευθείτε με και δείτε τη έτσι! Πιστέψτε με, δε θα χάσετε!!

Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου:

Η Belen και ο Andrian είναι ένα ευτυχισμένο ζευγάρι που ζει στην Ισπανία. Όταν ο ταλαντούχος μαέστρος Andrian προσλαμβάνεται στην φιλαρμονική την Κολομβίας για ένα χρόνο, η Belen, κατόπιν δικής του πρόσκλησης τον ακολουθεί. Διαμένουν σε ένα πανέμορφο σπίτι και όλα πάνε καλά μέχρι ώσπου η Belen τον εγκαταλείπει, αφήνοντας του ένα μήνυμα πως δεν αντέχει άλλο την ιδιαίτερη σχέση που έχει αναπτύξει με μια βιολονίστρια της ορχήστρας. Συντετριμμένος ο Andrian το ρίχνει στο αλκοόλ και μετά τις απέλπιδες προσπάθειές του να την βρει, ειδοποιεί την αστυνομία για περαιτέρω έρευνα ...

 

 

Η προσωπική μου άποψη: 

Μία καθηλωτική ταινία, μία ταινία που πρέπει οπωσδήποτε να δεις. Τίποτε άλλο. Απλώς δείτε τη και μάλιστα άμεσα και μετά σας περιμένω εδώ να ανταλλάξουμε απόψεις.

 Αρνητική επισήμανση:

Το τρειλερ της ταινίας, αν είναι δυνατόν, μία τόσο έξυπνη και μυστηριώδη ταινία να έχει ένα τόσο "δοσμένο" τρειλερ για την υπόθεσή της; Δε μπορώ να καταλάβω γιατί, θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν αλλιώς δοσμένο το τρειλερ. Νιώθω πως αντί να την παρουσιάσει, την έκαψε. Εγώ είδα την ταινία χωρίς να δω το τρειλερ, το ειδα μετά και πραγματικά νιώθω ευγνώμων που δεν το είχα δει.

Δυνατό κομμάτι του έργου:

Για εμένα ήταν το συναίσθημά του, αυτό το συναίσθημα που σαν θεατής, πολλάκις, εισέπραξα. Έπιασα τον εαυτό μου, προς το τέλος να συμπάσχει, να συμπονά, αγχώνεται και να νιώθει πίεση από κάτι συγκεκριμένο... Στο τέλος όμως, δεν δικαιώθηκα προσωπικά αν και ήμουν σίγουρη πως αυτό θα ήταν το τέλος.

Και συνοψίζω τα συναισθήματά μου γι' αυτή τη ταινία: Δείτε τη!! 

 

 

Αυτά για την ώρα, εκφραστικοί.

Όσοι απο εσάς την έχετε δει θα χαρώ να μάθω την άποψή σας.


Περισσότερες επιλογές για ταινίες στην στήλη των "Ταινιοεκφράσεων"