Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

ΝΑ ΤΑ ΠΩ? ΤΑ ΛΕΩ!

Έτσι, με απειλητικές διαθέσεις σήμερα! Τα λέω θέλετε δε θέλετε! ;) Παραμονή Χριστουγέννων λοιπόν και απορώ πότε κιόλας έφτασε! Το πως περνάει ο καιρός με αφήνει πάντα έκπληκτη! Κάλαντα σήμερα! Ωραία είναι! Θυμάμαι και εγώ κάποτε που γύρναγα στο χωριο με το τριγωνάκι και ήμουνα όλο χαρά. Και με τη βροχή πηγαίναμε! Ακάθεκτοι είμασταν! :) ;) Ωραία χρόνια, ωραίες εποχές! Κάποτε έλεγα τα κάλαντα και περίμενα να μου δώσουν λεφτά και σήμερα τα λένε καποιες άλλες χαρούμενες φάτσες και περιμένουν απο μένα να τους δώσω λεφτά. Ειναι αυτό που λέει η παροιμία "Εδώ που εισαι ήμουνα, και εδώ που είμαι θα ρθεις!" :) Ε δε γίνεται να μη λαλήσουμε σήμερα στο μπλοκόσπιτο τούτο! Πάμε να τα πούμε λοιπόν και να μάθουμε  την ιστορία τους: Τα Κάλαντα αποτελούν δημοτικά ευχητικά και εγκωμιαστικά τραγούδια που ψάλλονται εθιμικά κατ΄ έτος κυρίως την παραμονή μεγάλων θρησκευτικών εορτών όπως των Χριστουγέννων , της Πρωτοχρονιάς (Αγ. Βασιλείου), των Θεοφανίων , ακόμη κα...

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΩΝ ΓΛΥΚΩΝ.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Εύχομαι να είστε όλοι καλά! Για σήμερα σας έχω την ιστορία των Χριστουγεννιάτικων  και Πρωτοχρονιάτικων γλυκών! Αλήθεια, εσείς φτιάξατε τα γνωστά γλυκά ή τα αγοράσατε έτοιμα; Εγω δυστυχώς ειμαι καλή μόνο στο να τρώω, οπότε έτοιμα. ;) Θέλω να πω πως είχα ξαναψάξει να βρω πληροφορίες για την ιστορία αυτών των γλυκών αλλά είχα βρει ελάχιστα πράγματα σε σχέση με αυτά που τυχαία ανακάλυψα σήμερα στην πηγή που αναφέρω στο τέλος. Ελάτε να γλυκαθούμε μαζί: :) Μελομακάρονα:   Από τη μακαρία στα Χριστούγεννα . Δεν υπάρχει κάποιος που να μη στάζει μέλι όταν μιλάει για μελομακάρονα. Τα καλύτερα είναι τραγανά εξωτερικά και αρκετά μελωμένα με μέλι εσωτερικά, πασπαλίζονται με άφθονο καρύδι και μοσχοβολούν μπαχαρικά. Η ετυμολογία της λέξης -μέλι και μακαρόνι- είναι ελληνική, με το μακαρόνι να κατάγεται από τη λέξη “μακαρωνία” που ήταν νεκρώσιμο δείπνο κατά τη διάρκεια του οποίου πρόσφεραν τη “μακαρία”, αλλιώς μια πίτα στην οποία μ...

ΕΝΑ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ! ΓΙΑΤΙ ΝΑΙ! ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙ! ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΕΙ! :)

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Εύχομαι να είστε όλοι καλά! Ένα βραβείο που εκφράζεται λοιπόν για σήμερα! Ωραίο ε; Πρωτοποριακό, «τσαχπίνικο», καινοτόμο βραβείο. Συνήθως ένα βραβείο κάτι εκφράζει, ε το συγκεκριμένο εκφράζεται κιόλας. Τί άλλο θα μπορούσε να κάνει άλλωστε αφού ειναι δικό μου. Δικό μου, δικό του (του μπλοκ), δικό σας! Γιατί εγω σίγουρα δεν είμαι μόνο όσα γράφω σε αυτό το μπλοκ, είμαι όσα γράφω και στα δικά σας. Ξέρετε, πάντα την αλήθεια μου αφήνω, όποια κι ειναι αυτή, όσο εκτός κι αν ειναι στο θέμα σας, εγω ότι καταλάβω και θέλω να εκφράσω γράφω. Άλλωστε ποιός ο λόγος να μην είμαστε ο εαυτός μας παντού; Πόσο μαλλον εδώ που υπάρχει και μια άλφα απόσταση ή αποστασιοποίηση αν θέλετε. Εξάλλου οι άλλοι (οι όποιοι άλλοι) θα μας αγαπήσουν - συμπαθήσουν - εκτιμήσουν για αυτό που ουσιαστικά είμαστε και όχι για αυτό που προσπαθούμε να "χτίσουμε" ή να καλύψουμε. Δε μπορώ να σκέφτομαι τί θα πει ο άλλος και πώς θα το «πάρει», αυτό νοιώθω αυτό λέω, κάπ...

ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΠΟΥ ΔΕ ΓΡΑΦΤΗΚΕ.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα. Είπα να γράψω και εγω γράμμα στον συνονόματο Άγιο και ακούστε τί μου συμβαίνει ενδόμυχα αυτή τη στιγμή. Βασικά ας πάρω τα πράγματα απο την αρχή. Η μπλοκογειτόνισσα Γεωργία είχε μια ιδέα άκρως γιορτινή και «παιχνιδάρια». Έγραψε το γράμμα της στον κύριο με τα κόκκινα και τη λευκή γενειάδα και παρότρυνε και εμάς να μιμηθούμε τη κίνησή της. Σε πολλά λοιπόν μπλοκοσπιτάκια διάβασα γράμματα και τα ευχαριστήθηκα. Ωραια λέω, εδώ είμαστε! Θα γράψω και εγω το δικό μου! Εντωμεταξύ κάτι τέτοια «παιδικά», μου αρέσουνε απίστευτα, το ξέρετε αυτό, είμαι   και υπέρ της ύπαρξης του Άγιου Βασίλη στα παιδιά, οπότε λέω μια χαρά ανάρτηση θα κάνω και σήμερα. Ακούστε όμως τι έπαθα! Πρώτον συνειδητοποίησα ότι δεν έχω στείλει ποτέ γράμμα στον Άγιο Βασίλη διότι απο μικρή παράγγελνα το δώρο που ήθελα μέσω των γονιών μου και ποτέ δε του ζήτησα κάτι πιο ευθέως ας πούμε. Ήμουνα δηλαδή της φάσης: «Πέστε να μου φέρει αυτό» Ολίγον κακομαθημένο φάνηκα το ξέρω αλλ...

ΟΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ, ΤΑ 'ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΤΟΥΣ.

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε; Εύχομαι να είστε όλοι καλά. Μιας και που η αντίστροφη μέτρηση για τη γέννηση του Θεανθρώπου ξεκίνησε, είπα και εγώ να μοιραστώ μαζί σας χριστουγεννιάτικα - πρωτοχρονιάτικα θέματα και θέματα που αφορούν τις παραδόσεις μας και τους συμβολισμούς τους. Εντάξει, επειδή απο μέρη σε μέρη οι παραδόσεις και οι συμβολισμοί αλλάζουν, γενικές πληροφορίες έψαξα και βρήκα να μάθουμε αλλά θεωρώ πως καλό θα είναι το κάθε μπλοκάκι ξεχωριστά να κάνει ανάρτηση για τα έθιμα του τόπου του να μάθουμε και εμείς όσο περισσότερα γίνεται. Μάλιστα πέρυσι είχα κάνει ανάλογη ανάρτηση και όσοι θέλετε να τη διαβάσετε ή να τη θυμηθείτε μπορείτε να πατήσετε επάνω στον εξής σύνδεσμο: http://ekfrastite.blogspot.gr/2013/12/normal-0-false-false-false.html.  Επισημαίνω ότι στον επάνω σύνδεσμο αναφέρω μόνο τα έθιμα της Εύβοιας και προτείνω να κάνετε και εσείς κάτι ανάλογο για τον τόπο σας. Και συνεχίζω την ανάρτηση με μια πιο ουσιαστική ας πούμε ματ...

ΠΩΣ ΚΑΤΑΛΗΞΑΜΕ... ΕΝΑ ΕΝΔΥΜΑ ΝΑ ΔΕΙΧΝΕΙ (ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ) ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΣΟΥ...!

Απόσπασμα από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι “Ο Δρόμος της Πνευματικότητας” Εκδόσεις OPERA Σ’ένα μακρινό χωριό, κάπου στην Ανατολή, ζούσε ο πιο σπουδαίος ιερωμένος εκείνων των καιρών. Ένας άνθρωπος με μεγάλο κύρος και επιρροή, που παρέμενε απλός και διέθετε απίστευτη σοφία και σπάνια ευαισθησία. Μια μέρα φτάνει γι αυτόν, στο μοναστήρι όπου ζούσε, μια πρόσκληση να πάει να δειπνήσει στο σπίτι του πλουσιότερου ανθρώπου της περιοχής. Ο μοναχός, που δεν βγαίνει σχεδόν ποτέ από το κελί του, αποφασίζει ότι δεν μπορεί να φερθεί αγε-νώς και αποδέχεται την πρόσκληση. Την ημέρα που είχε οριστεί για το δείπνο, παρ’ όλη την καταιγίδα που πλησίαζε, αποφασίζει να πάει με την αμαξά του στο μέγαρο του πλουσίου. Πεντακόσια μέτρα πριν φτάσει, ένας κεραυνός τρομάζει το άλογο του και η αστραπή το κάνει να σηκωθεί στα πίσω πόδια, ρίχνοντας την άμαξα σ’ ένα χαντάκι μαζί με τον ιερωμένο. Ο άνθρωπος σηκώνεται όπως μπορεί και προσπαθεί να ηρεμήσει το ζώο, χαϊδεύοντας του το λαιμό και μιλών...

ΑΝΤΙΞΟΟΤΗΤΑ.

Η αλήθεια είναι ότι αν ανακαλύψετε μια διαδρομή χωρίς εμπόδια, μάλλον είναι μια διαδρομή που δεν οδηγεί σε κανένα σημαντικό μέρος. Η αντιξοότητα ανοίγει το δρόμο στην ευκαιρία.                                                                          Τζον Μέισον - Συγγραφέας

ΑΝΑΒΟΛΕΣ.

Ο λόγος που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν προχωρούν και πολύ στη ζωή είναι ότι παρακάμπτουν την ευκαιρία και σφίγγουν το χέρι στην αναβολή. Η αναβολή είναι ο τάφος που μέσα του θάβεται η ευκαιρία.                                                                                       Τζον Μέισον - Συγγραφέας