~~ Όχι, δεν μου αρκεί - Κική Κωνσταντίνου

 

 

 

Κοιτώντας τα μάτια σου,
- συγνώμη
κοιτώντας μέσα στα μάτια σου, βλέπω έναν κόσμο που μου έλειψε, που θέλω πάλι να δημιουργήσω.

Μια ώρα, ένα λεπτό, ένα δευτερόλεπτο
- όχι, δεν μου αρκεί.

Θέλω να λούσω τα μαλλιά σου
Θέλω να με αφήσεις να πλύνω τα ρούχα σου
Θέλω να με συγχωρέσεις που τώρα,
τώρα,
έχω την ανάγκη να σου φέρω λουλούδια
- που όταν μπορούσα -
δεν το έκανα,
λες και η στιγμή, δεν ήταν για τις δυό μας, κάτι δεδομένο.

Στην αυλή σου,
- την αυλή μας -
μυρίζουν ακόμη τα αρώματα των λουλουδιών, αυτές που ανακατεύαμε για να φτιάξουμε κολώνια..

Όσο κι αν κοιτάζω πίσω, ξέρω, δεν θα 'ρθεις...
Μόνο το σούρουπο, το σούρουπο, αυτό... είναι που προσδίδει, μια ακόμη ευκαιρία. Μία ευκαιρία που ζητάει θαλπωρή - για ένα καλοκαίρι - που ξέρω, ξέρω, δεν θα 'ρθεις.

Τα μάτια σου, μια πληγή. Η καρδιά σου, γεμάτη αγάπη.
Θα σε κουβαλώ, αναπόφευκτο.

Θα σε προσμένω τούτο το σούρουπο...

Μια ώρα, ένα λεπτό, ένα δευτερόλεπτο
- Όχι, δεν μου αρκεί

~~ Όχι, δεν μου αρκεί - Κική Κωνσταντίνου

Εις μνήμην κάποιας λατρεμένης ύπαρξης, μορφής, γυναίκας, δύναμις...