Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Lock Down Ακορντεόν

 

 


Εκφραστικοί μου καλημέρα, ελπίζω να σας βρίσκω καλά.

Θεωρώ πως οι περισσότεροι θα έχετε μπει σε ρυθμούς γιορτινούς – όσο αυτό είναι εφικτό, βέβαια – αλλα αφού κάθεσαι που κάθεσαι σπίτι, γιατι να μη το στολίσεις, να μπεις και σε μια άλλη ατμόσφαιρα; Θεωρώ πως καλό θα κάνει στη ψυχολογία.

Τα Χριστούγεννα φέτος θα είναι διαφορετικά, μόνο φέτος άραγε; Μήπως όλες μας οι γιορτές θα είναι πλέον διαφορετικές; Θα δείξει. Για καποια χρόνια θεωρώ θα είναι αλλιώς.

Δεν ήμουν πότε καλή στο στολισμό. Δεν τον απολαμβάνω, καταναγκαστικό έργο που λένε. Όχι πως δεν μου αρέσει, απλώς δεν μου αρέσει να το κάνω εγω. Να το βρω έτοιμο, να το θαυμάσω, να βοηθήσω λίγο αλλα μη μου βάλεις να κάνω πολλά γιατι θα τα κάνω όλα χάλια.  Δεν το έχω με τις χειροτεχνίες και το στόλισμα θέλει προσοχή και χάρη. Δεν τα έχω αυτά, δυστυχώς.

Υποθέτω πως όλοι ακούσατε για το «lock down ακορντεόν». Μα τι μουσικός όρος. Τρεις εβδομάδες κλειστά, δυο ανοιχτά. Σαν παιχνίδι ένα πράγμα. Εχθες διάβασα πως ανακαλύφθηκε εμβόλιο με 90% επιτυχία. Δεν θεωρώ πως θα μας βάλουν τσιπάκι, όπως ακούγεται, άλλωστε μας ελέγχουν ήδη εδώ και χρόνια με διάφορους τρόπους και μέσα, αλλά σίγουρα θα ήθελα να μάθω περισσότερες πληροφορίες για αυτό.  Γρήγορα βρέθηκε πάντως, η ιατρική επιστήμη αναπτυσσόμενη, στράφηκε όλη εκεί, μακάρι να έπεφταν επάνω και σε τόσες άλλες ασθένειες που εδώ και χρόνια ξεκλήρισαν κόσμο και κοσμάκη αλλά και ασθένειες, που κάνουν κόσμο να υποφέρει. Γιατί έκτος από τον κορωνοιο υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν στο μέλλον, τόσα άλλα.

Απλώς αναρωτιέμαι, η ιατρική επιστήμη που βρήκε τοσο γρήγορα το αντίδοτο στον κορωνονο (προφανώς επειδη της έδωσαν πόρους και χρόνο και χώρο για να το κάνει) δεν θα είχε βρει και για τόσες άλλες ασθένειες τόσα χρόνια τη θεραπεία; Προφανώς και θα τα είχε βρει αν είχε τους πόρους και το ελεύθερο που της έδωσαν τωρα. Δεν νοιάζονται για την υγεία μας, νοιάζονται για να μη καταρρεύσει το σύστημα υγείας της κάθε χωρας.

Θέλω πολλά να σας πω (να γράψω εν προκειμένου) αλλα δεν θα το κάνω. Θα μαζέψω τις σκέψεις μου και θα τις συρρικνώσω, ώστε να σας κανω όσο πιο ευανάγνωστο γίνεται, αυτό το κείμενο, στο οποίο θέλω να εκφράσω αρκετά από αυτά που έχω μέσα μου.

Δεν πιστεύω πως όλα όσα ακούγονται για τα πάρτι είναι αληθινά. Σίγουρα ένα δυο θα είναι αλλα όχι όλα, ειδικά ένα που διάβασα εχθες ότι σε πάρτι γενέθλιων ηταν 150 άτομα, τραγικό. Βίλα ηταν αυτό το σπίτι; Εντάξει υπάρχουν ανεγκέφαλοι αλλα όχι και τόσοι πολλοί. Γενικά θεωρώ πως πολλές ανακρίβειες ακούγονται και δε συμφωνώ που οποίος εχει αντίθετη άποψη, διώχνεται κοινώς πχ τον κατεβάζουν από το φεισμπουκ, δεν τον αφήνουν να μιλήσει σε εκπομπές, τον εκφοβίζουν με μηνύσεις κτλ. Συγγνώμη αλλα εμενα όλο αυτό δε μου μοιάζει με δημοκρατία. Και επίσης, αν δεν υπάρχει διάλογος αλλα υπάρχει μονόλογος, τότε για ποια ελευθερία λόγου και βούλησης μιλάμε; Δεν θυμαμαι ποτέ άλλοτε στη ζωη μου τέτοιο φίμωμα σε όσους εχουν αντίθετη άποψη. Δε λέω, μπορεί στο παρελθόν να εχει υπάρξει και πιο δυνατό, αλλα μιλώ πάντα με βάση τις δικες μου στιγμές στη ζωη μεχρι τωρα και όχι με ότι ακουσα ή έζησαν οι άλλοι.

Πάντως οι ανθρωπινες χαζομάρες καλα κρατούν, ακόμη τσακώνονται μεταξύ τους για τη μάσκα, τα ψώνια στο σουπερ μάρκετ, τις αποστάσεις κτλ Και τωρα τελευταία, εχει έρθει στη φόρα και το ότι εγω δουλεύω ενώ εσύ κάθεσαι σπίτι. Εντάξει και εγω δουλεύω, αλλα δεν το κάνω θέμα. Πραγματικά, σας εχει τύχει να γνωρίσετε άτομα που επειδη εργάζονται υπό αυτές τις συνθήκες νομίζουν πως κάνουν  άθλο; Κάποιοι κάνουν αλλά αυτοί που κάνουν δεν το βροντοφωνάζουν, γνώμη μου. Τι να πουν οι κουριερ και οι ντελιβερι δηλαδή που εχουν αντίπαλο και τον καιρό σε αυτή την αγριότητα που ζούμε. Ας ηρεμήσουμε λίγο.

«lock down ακορντεόν» Μου αρέσει αυτή η ονομασία, θα μπορούσε να είναι τίτλος διηγήματος. Έχω γράψει πριν χρόνια και ποίημα με τίτλο «Ακορντεόν» ήμουν μπροστά κατά το ήμισυ φαίνεται. Κι αυτό το μουσικό όργανο μου αρέσει παρά πολύ και με παραπέμπει συνήθως σε παραμύθι. Σε ξεχωριστή ανάρτηση θα ήθελα να μιλήσουμε για το ακορντεόν, να το μάθουμε, να το ακούσουμε, είναι μια καλή ευκαιρία.

Πολλές φορες έχω προσπαθήσει να βάλω τον εαυτό μου (όσο αυτό γίνεται φυσικά) στη θέση ενός ανθρώπου που πρέπει να αποφασίσει για τη χώρα του υπό τέτοιες συνθήκες, τι αποφάσεις να πάρει κτλ για κατι τοσο σοβαρό, τι άλλο θα μπορούσε να είχε κάνει ή να κάνει αν θέλετε και σκεφτομαι πως όλοι αυτοί οι άνθρωποι εχουν ανθρώπους με πλουσιο βιογραφικο να τους συμβουλεύουν με βάση επίσημα στοιχεία, καταγραφές κτλ κτλ, σκάφτομαι λοιπόν πως ένας από αυτούς τους ανθρώπους δεν εχει αντίθετη άποψη; Όχι αντίθετη άποψη ακριβώς, μια άλλη λύση να προτείνει, όλοι έχουν την ιδια; Δεν θα έπρεπε αυτή η ομάδα ανθρώπων να είχε πολλές λύσεις για μιαν αντιμετώπιση; Και μέσω ανάλυσης μοντέλων «ευκαιριών και κίνδυνων» να βρίσκεται η καλύτερη δυνατή λύση. Θα ήθελα να το γνώριζα αυτό. Έπεσαν ποτέ στο τραπέζι κι άλλες προτάσεις; Συζήτησαν, αναλύθηκαν; Η απλώς έρχονται οι αποφάσεις και τις ανακοινώνουμε; Γιατι κλίνω πως το δεύτερο;

 

Καλή συνέχεια στη μέρα σας, εκφραστικοί μου.

Να προσέχετε και να είστε καλα.

 

Σχόλια

  1. Κική μου, την έκφραση "lock down ακορντεόν" δεν την έχω ακούσει. Θα το ψάξω όμως στο ίντερνετ. Το ακορντεόν είναι το αγαπημένο μουσικό όργανο της μητέρας μου. Όσο για την "πρόοδο" της επιστήμης, ένα έχω να πω: Αν της το επιτρέψουν, προοδεύει. Αν όχι, μένει στάσιμη. Απλά πράγματα. Σε φιλώ, φίλη μου, και θα χαρώ να περάσεις μια βόλτα από το μπλογκοσπιτάκι μου. Ως πιο ειδική εσύ, θα ήθελα μια αληθινή γνώμη για το χαϊκού μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κική μου είμαι σίγουρη ότι πέφτουν προτάσεις διάφορες στο τραπέζι. Κάτι διαβάζουμε απο δω και απο εκεί. Αλλά αυτά δεν λέγονται. Διάβασα πχ ότι οι επιστήμονες της επιτροπής πρότειναν συνεχές λοκντάουν και όχι τριών εβδομάδων.
    Το θέμα είναι το σύστημα υγείας να αντέξει γιατί πού θα μας περιθάλψουν αν αρρωστήσουμε όλοι;
    Αυτός ο ιός ήλθε για να αλλάξει τη ζωή μας όπως την ξέραμε. Και εύχομαι το εμβόλιο όντως να είναι τόσο αποτελεσματικό. Εκείνο το 10% τι παθαίνει; Αρρωσταίνει απο τον ιο αν κολλήσει; Αν μπεις στην γκουγκλ θα μάθεις για το νέο εμβόλιο πολλά
    Πρόσεχε...
    Και ναι στόλισα εγώ και αλήθεια φτιάχνει τη διάθεση.
    Εύχομαι όλα να πάνε καλά
    Αισιοδοξούμε και υπομένουμε
    Τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν μπορώ να πω ότι έχει μπει σε Χριστουγεννιάτικη διάθεση Κική μου. Ούτε καν. Μακριά στις παραλίες είμαι ακόμα το ομολογώ. Εδώ δεν έχουμε δει ακόμα βροχή στην Αττική για τα καλά, τι Χριστούγεννα να υιοθετήσεις τώρα.
    Η όλη κουβέντα για την πανδημία είναι μεγάλη. Πολλοί, κύρια εκείνοι που δεν αποδέχονται την ένταση της πανδημίας, έχουν επιτρέψει να την αφήσουν να πάει σε γελοιότητες. Κάτι σκέψεις για συνωμοσίες και τέτοια είναι γραφικές.
    Το ότι η πανδημία αποτελεί μια πρώτης τάξης ευκαιρία για τον καπιταλισμό να την κεφαλαιοποιήσει σίγουρα! Και θα το κάνει πατώντας στις ανάγκες της κρίσης.
    Έχουμε πολλά να δούμε και οφείλουμε, πρώτα να προστατέψουμε την υγεία μας και μετά να δούμε τι επεξεργάζονται.
    Καλησπέρα καλή μου φίλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...