Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

XΑΜΟΓΕΛΑ... ΚΙ ΑΝ ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΣΤΡΑΒΑ, ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΣΤΡΑΒΑ!


Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα.
Καλημέρα με πολλά "ίσια ή στραβά" χαμόγελα, δεν έχει καμία σημασία, αρκεί να είναι εγκάρδια και μεταδοτικά.

Φυσικά και δεν είναι τυχαίος ο τίτλος της ανάρτησης.
Σήμερα θα ασχοληθούμε με το χαμόγελο, αυτή την τόσο εύηχη λέξη που και μόνο στην ακοή της θέλεις απλώς να χαμογελάσεις.

Το χαμόγελο λοιπόν, το έχουν χαρακτηρίσει ζωγραφιά της ψυχής, ήχο της ψυχής, ξίφοςτης ομορφιάς, διεθνή γλώσσα καλοσύνης και άλλα πολλά και διάφορα όμορφα πράγματα που σε κάνουν να αισθανθείς όμορφα που κάποιος σκέφτηκε να δώσει έναν τόσο τρυφερό επεξηγηματικό χαρακτήρα σε κάτι που απλά σε κάνει να νιώθεις ευτυχισμένος γιατί το χαμόγελο είναι κάτι, έστω κάτι μικρό απο την γλυκιά και ανέξοδη ευτυχία μας και η ευτυχία για μένα μπορεί να αρχίζει και να τελειώνει με ένα απλό χαμόγελο αρκεί το ίδιο, να είναι αληθινό. 

Επέλεξα πριν μπούμε στο "ζουμί" της σημερινής ανάρτησης να μοιραστώ μαζί σας κάποια αγαπημένα μου γνωμικά που αν δε τα γνωρίζατε νιώθω πως θα αισθανθείτε όμορφα διαβάζοντάς τα.

Είναι τα ακόλουθα:


Ο Ιησούς δάκρυσε. Ο Βολταίρος χαμογέλασε. Από εκείνο το θείο δάκρυ κι εκείνο το ανθρώπινο χαμόγελο προέρχεται η χάρη του σημερινού πολιτισμού.


Ανάμεσα σ’ αυτούς που μου αρέσουν και που θαυμάζω δεν μπορώ να βρω έναν κοινό παρανομαστή. Ανάμεσα σ’ αυτούς που αγαπώ όμως, μπορώ: όλοι με κάνουν να γελάω.


Οι ρυτίδες θα έπρεπε απλώς να υποδεικνύουν από πού έχουν περάσει χαμόγελα.


Το χιούμορ είναι το όπλο των άοπλων ανθρώπων. Βοηθάει ανθρώπους που καταπιέζονται να χαμογελούν με την κατάσταση που τους κάνει να υποφέρουν.


Γέλα παλιάτσο!
“Ridi, pagliaccio!”
(Από άρια της όπερας Pagliacci)


Πάρε μου το ψωμί, αν θέλεις,
πάρε μου τον αέρα, αλλά
μη μου παίρνεις το γέλιο σου.


Θα μπορούσαμε σε κάθε περίπτωση να πούμε πολλά λόγια αλλά σήμερα έχω πρόθεση να σας γνωρίσω ένα νέο χαμόγελο που δειλά μα ευγενικά και με πολλή λαχτάρα και χαρά έκανε την είσοδό της στην ζεστή μας μπλοκογειτονιά.

Το χαμόγελο αυτό, το γνωρίζω δεκατέσσερα περίπου χρόνια. Το πρωτοσυνάντησα σε ένα μάθημα ενός εργαστηρίου στη σχολή που φοιτούσα και το έχω δει να προσαρμόζεται σε πάρα πολλές καταστάσεις που κλήθηκε να αντιμετωπίσει στη ζωή του.

Το χαμόγελο αυτό ανήκει σε μία αγαπημένη μου φίλη που ακούει στο όνομα Χριστίνα.. Όσοι απο εσάς είστε φίλοι μαζί μου στο φατσοβιβλίο, έχετε δει πολλές φωτογραφίες με αυτό το όμορφο κορίτσι και εμένα, οπότε κατα κάποιον τρόπο τη ξέρετε και ήρθε η στιγμή να την γνωρίσετε και σαν μπλοκοοικοδέσποινα.

Πρόσφατα συζητούσαμε πίνοντας καφέ στην παραλία για το μπλοκ, συγκεκριμένα μου έλεγε πόσο πολύ θα της άρεσε να δημιουργήσει ένα μπλοκ και να ασχοληθεί με τα φιλοζωικά της αισθήματα, που και λόγω παλιάς της εργασίας, γνωρίζει πάρα πολλά επάνω σε αυτό το τομέα μα το κυριότερο είναι η αγάπη της προς τα ζώα και το περιβάλλον.

Υποστήριξα πάρα πολύ την πρόθεσή της αυτή και περίμενα πως μετά απο μερικές εβδομάδες θα υλοποιούσε την σκέψη της.

Ελάχιστες μέρες αργότερα και χωρίς να το γνωρίζω  βλέπω στο φατσοβιβλίο της φίλης μου, να έχει κοινοποιηθεί ένας σύνδεσμος από έναν ιστότοπο που δεν είχε τύχει να τον συναντήσω μέχρι στιγμής και να αναφέρει "Τα Λάφυρα της Ψυχής μου" ως βιβλίο του μήνα. Ένιωσα τόσο όμορφα που πραγματικά δε μπορώ να σας το περιγράψω. Είναι αυτή η ξαφνική χαρά, το αναπάντεχο και απρόσμενο, αυτό το δυνατό που σε κάνει να νιώθει παιδί που βρέθηκε μπροστά σε ένα μεγάλο λουνα παρκ.

Όταν μάλιστα έμαθα πως αυτό το μπλοκ είναι δικό της και ανάμεσα στις πρώτες αναρτήσεις της υπήρχε και κάτι δικό μου, το οποίο ξαναλέω πως δεν το γνώριζα γιατί πίστευα πως το μπλοκ θα δημιουργηθεί εβδομάδες αργότερα και θα έχει οικολογικό και φιλοζωικό χαρακτήρα, ένιωσα πάρα πάρα πολύ όμορφα και θέλησα να την υποδεχτώ σήμερα στη μπλοκογειτονιά μας με τον εκφραστικό τρόπο που έχω, το να μιλάω σα να απευθύνθομαι σε φίλους δηλαδή και επειδή στην ουσία είστε οι ηλεκτρονικοί μου φίλοι, το διαδικτυακό παρεάκι μου, θα ήθελα να ζητήσω απο όλους σας να καλωσορίσετε τη χαμογελαστή μου, Χριστίνα με τον ένθερμο τρόπο που αγκαλιάσατε και στηρίξατε και εμένα τόσα χρόνια στη μπλοκογειτονιά.

Θα ήθελα να της δώσετε λίγο χρόνο ώστε να μάθει τα απαραίτητα και να απολαύσετε με τη ψυχή σας τις αναρτήσεις της. Στο μπλοκ της λοιπόν Χαμογέλα, που τελικά είναι ένα ποικιλόμορφο και πολύπλευρο μπλοκ, μπορείτε να συναντήσετε πολλά πράγματα που αρέσουν και αγαπά, η Χριστίνα.

Χαρακτηριστικά και όπως εκείνη μου είπε εχθές, θέλει το μπλοκ της να γίνει μια συντροφιά στους ανθρώπους και μια φιλική συμβουλή για όσους έχουν την ανάγκη εκείνη τη στιγμή και μπορεί με τον  τρόπο και τα όσα έχει ζήσει στη ζωή της να προσφέρει απλόχερα και θερμά την προσωπική της συμβουλή - γνώμη.

Σας προσκαλώ λοιπόν με αστείρευτη χαρά κι αγάπη να καλωσορίσετε τη Χριστίνα μου εδώ: http://xamogelaaaaaa.blogspot.gr.

Χριστινάκι μου καλωσόρισες στην μπλοκογειτονιά μας!
Εύχομαι το μπλοκ σου καθώς επίσης και οι άνθρωποι που θα γνωρίσεις εδω μέσα να σου προσφέρουν πολλά εφόδια ψυχής και ζωής παράλληλα! 

Όμορφη και χαμογελαστή μέρα σε όλους!

Σχόλια

  1. Σου αφήνω ένα πελώώώώριο χαμόγελο και πάω να γνωρίσω τη φίλη σου!
    ΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά και γελαστά!
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστω πολυ πολυ
      φιλια πολλα και τρελλιαρικα σαν εσενα
      χαχαχα
      σμουτς!

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα Κικίτσα μου
    Εκείνο τις ρυτίδες που τα χαμόγελα
    σχηματίζουν μ' άρεσε πολύ!!

    Σε φιλώ μ' ένα χαμόγελο ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλοστέργιωτο το blog της φίλης σου Κική μου!! Πολύ αισιόδοξο το όνομά του!!! Χαμόγελα λοιπόν!!
    Φιλάκια πολλά κοπέλα μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Το χιούμορ είναι το όπλο των άοπλων"...ο,τι πιο σοφό έχω διαβάσει τελευταία!
    Ταιριάζει και με τη φιλοσοφία τού προορισμού που βρέθηκα (Βιετνάμ) Φιλάκια χαμογελαστά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Με στραβό χαμόγελο σε χαιρετώ!! Πολύ ωραία τα αποφθέγματα που ξεχώρισες, μου άρεσε πολύ το δεύτερο και το τρίτο! :)
    Καλή αρχή στην φίλη της, πάω να την επισκεφτώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Το χαμόγελο μας μην αφήσουμε κανέναν να μας το πάρει!!!Κική μου θέλω να γνωρίσω την χαμογελαστή σου Χριστίνα !!!
    Σε φιλώ με αγάπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σου αφήνω μια χαμογελαστή καλησπέρα και πάω να γνωρίσω την φίλη σου!
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστω ολους σας παρα πολυ για τη στηριξη στη φιλη μου
      φιλια πολλα πολλΑ
      Ελενη μου καλη εβδομαδα

      Διαγραφή
  8. Κικούλη μου τί υπεροχο κειμενο!! Με συγκίνησες! Σε ευχαριστώ παρα πολυ για την υποστηριξη αλλα ακομα πιο πολυ που είσαι τοσο καταπληκτικη φίλη!! Πολλα φιλιαααααα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστινακι μου ειναι το λιγοτερο που θα μπορουσα να κανω για σενα!
      Σε αγαπω πολυ πολυ!
      Φιλια πολλα!

      Διαγραφή
  9. Χαμογελάτε, λοιπόν, είναι μεταδοτικό!!
    Καλή αρχή στη φίλη σου και καλοτάξιδος ο νέος της χώρος!
    Πάω να τη γνωρίσω!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. καλή επιτυχία στην Χριστίνα, ωραία τα χαμόγελα... δηλώνουν αγάπη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλησπέρα σου Κική μου. Το χαμόγελο είναι πηγή ζωής σε κάθε μας στιγμή. Πάω να γνωρίσω τη φίλη σου. Καλή συνέχεια να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. πολύ όμορφη εισαγωγή Κική μου!!! καλώς όρισε η φίλη σου στην υπέροχη μπλογκογειτονιά μας...πάω και γω με τη σειρά μου να την επισκεφθώ!!! είναι ωραίο να σου κάνουν τέτοιες εκπλήξεις οι φίλοι σου!! φιλιά πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Εγώ θα συμφωνήσω με τον Νερούντα ( μην μου παίρνεις το χαμόγελό μου) και θα χαιρετίσω την προσπάθεια της φίλης σου!
    Πάω να την επισκεφτώ Κικίτσα μου!
    Καλή αρχή και καλή συνέχεια να έχει
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...