ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ, ΛΟΥΛΟΥΔΑΤΟ ΧΩΡΙΟΥΔΑΚΙ ΜΟΥ.

Ναι, εντάξει... Ξέρω.... Ο τίτλος της ανάρτησης είναι κάπως περίεργος αλλά αυτός μου ήρθε, δεν ερχόταν άλλος εκφραστικοί μου. :P

Θα δείτε παρακάτω βέβαια τους λόγους που δημιούργησαν τον τίτλο αυτόν αλλά πριν απο όλα αυτά θέλω να σας ευχηθώ και να περάσω απο τα μπλοκοσπιτάκια σας να δω αν είστε όλοι καλά, όπως σας άφησα. :)

Χρόνια μας πολλά εκφραστικοί μου!

Χρόνια μας πολλά, δημιουργικά και ευτυχισμένα!

Χριστός Ανέστη!

Υγεία, αγάπη, ελπίδα και χαρά για όλο τον κόσμο!

Να είμαστε καλά.

Και του χρόνου με υγεία εύχομαι για όλο το κόσμο!

Περιμένω νέα σας, αν και υποθέτω πως στο σεργιάνι μου μετά στις αυλές σας θα τα μάθω, αλλά θα χαρώ να μου πείτε δυο λόγια και εδώ.

Φάγατε;;;

Εμεις φάγαμε, φάγαμε πολύ, πάρα πολύ αλλά ευτυχώς υπάρχουν και οι σόδες. ;)

Που λέτε εκφραστικοί εγώ πέρασα αυτές τις Άγιες Μέρες στο χωριό μου, συντροφιά με την οικογένειά μου και κάποια αγαπημένα μου πρόσωπα.

Κι εδώ σε αυτό το σημείο ήρθε η ώρα να μοιραστώ μαζί σας μια αγαπημένη μου φωτογραφία:

Διότι παράδοση χωρίς χωριό, γιαγιά και ξάδερφο δεν υφίσταται...

 

 

Κοιτάξτε εγώ χαρά.... χαχαχα :P

Εντωμεταξύ εγώ γελούσα επειδή πείραζα τη γιαγιά μου που ήθελε να φτιάξει το μαντήλι της επειδή της είπα οτι θα την έβαζα στο ίντερνετ και θα την έβλεπε ο κόσμος. χιχιχι

Αγαπάω τόσο πολύ αυτή την γυναίκα που γράφοντας και μόνο για εκείνη, συγκινούμαι. :) 

αχ αχ...

Και συνεχίζω εκφραστικοί μου..

 

 

 

Σε αυτή την φωτογραφία, τα Λάφυρα, τα συνοδεύει η εικόνα της Αναστάσεως που έχει τοποθετηθεί και επεξεργαστεί μέσα σε σκαλισμένο ξύλο από τον πατέρα μου, Σταύρο Κωνσταντίνου και απο κοντά είναι πολύ πιο όμορφο όλο αυτό το δημιούργημα, πιστέψτε με.

 

Όπως καταλαβαίνετε φίλοι, χωριό χωρίς λουλούδια και πράσινο, ειδικά στη Βόρεια Εύβοια δεν υπάρχει, οπότε και εγώ για τα μάτια σας μόνο φωτογράφισα τα εξής:

 

 

 

Aυτή την φωτογραφία την έβγαλα στην αυλή του σπιτιού μου.

Λέω, τόσες πολλές φωτογραφίες των Λαφύρων έχω δεχτεί απο τόσο κόσμο και εγώ τίποτα; 

Ε και είπα να το φωτογραφίσω κι εγώ. ;)

 

Αυτή η τριανταφυλλιά εκφραστικοί μου, ήταν δώρο γενεθλίων και ήταν τόσο μικρή που όταν την ξαναείδα δε την γνώρισα. Πανέμορφη έχει γίνει.

 

  

Κι επειδή αγαπάμε κάθε ανθισμένο, συνεχίζω:

 

 

 

 

Τι υπάρχει σ’ ένα όνομα; Αυτό που ονομάζουμε τριαντάφυλλο, με οποιοδήποτε άλλο όνομα θα μύριζε το ίδιο όμορφα.

Γουίλιαμ Σαίξπηρ, 1564-1616, Άγγλος δραματουργός

Ένα μοναδικό τριαντάφυλλο μπορεί να είναι ο κήπος μου… ένας μοναδικός φίλος, ο κόσμος μου.

Leo Buscaglia, 1924-1998, Αμερικανός συγγραφέας αυτοβοήθειας

Πράσινο φίλοι,

Πράσινο της ελπίδας, τόσο λαμπερό και ζωντανό.

 

Κι είναι το πράσινο!

Η ανάσα της φύσης!

Η αγκαλιά της προς τους ανθρώπους και τα είδη που κατοικούν σ’ αυτήν!

Κι είναι το πράσινο!
Το πράσινο που μπορεί να ανθίζει πάνω στο χώμα και να φυτρώνει ξανά στις περιοχές που μυρίζει κάρβουνο και μπαρούτι!

Και το καλύτερο σας το κράτησα για το τέλος, έτσι να ευχηθούμε καλό μήνα με πολλά πολλά άνθη, άνθη ψυχής θα πω...

Απο τη βεράντα του σπιτιού μου.... σε μια πραγματικά επιβλητική γλάστρα.. 

Δεν θα βρέξει ποτέ τριαντάφυλλα. Αν θέλουμε να έχουμε περισσότερα τριαντάφυλλα, πρέπει να φυτέψουμε περισσότερες τριανταφυλλιές.

George Eliot, 1819-1880, Αγγλίδα συγγραφέας

Εχθές βράδυ εκφραστικοί μου, έλαβα κάποιες φωτογραφίες απο τον Σωτήρη Κωστάκη που είχε φωτογραφίσει τα Λάφυρα στο παρελθόν στην Κρεμαστή Λακωνίας, οι οποίες προέρχονται απο ένα άλλο, επίσης πανέμορφο χωριό, το οποίο λέγεται:

 Καλώς ήρθαμε στα Τσιτάλια λοιπόν!

Εν καιρώ θα δούμε πραγματικά πανέμορφες φωτογραφίες.

Επειδή έχω και μια γιορτινή που ήθελα να μπορούσα να την ανεβάσω νωρίτερα, θα την βάλω σήμερα εδώ γιατί δε θέλω να την κρατήσω μόνο για μένα:

 

Τι κι αν πέρασε το Πάσχα, εκφραστικοί. Θα ξανάρθει ;)

Φαύλος κύκλος! ;)

Και μια μικρή γεύση... για όσα θα ακολουθήσουν ;)

 

 Σωτήρη μου, ευχαριστώ πολύ για όλα!

Καλή συνέχεια στη μέρα σας εκφραστικοί μου.

Να είστε όλοι καλά!