Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

TO KAΠΕΛΟ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ






Καθώς βάδιζα σε εκείνη την ανηφόρα

είδα έναν κύριο με μαύρα ρούχα.

Φορούσε ένα λευκό καπέλο

έμοιαζε να το χρησιμοποιεί για να κάνει

μόνο τις – κατάλληλες – υποκλίσεις.



Ευλαβικά θαρρώ,

σάλεψε τους ώμους του,

καθώς μου έγνεψε με ακαταλαβίστικο τρόπο.

Το σαγόνι του -

τρομακτικό, μα έμοιαζε γεμάτο κατανόηση

όταν μου χαμογελούσε.



Ορκίζομαι πως μια ουλή

κατά μήκος, στα δεξιά  του προσώπου του, απλωνόταν

Κι αυτός χαμογελούσε…

Κάθε χαρακιά και ένα δάκρυ που ονόμασε χαμόγελο,

μια πληγή που με μύρο, χιλιάδες φορές είχε αρωματίσει.



Κι εκείνη τη στιγμή είδα τις άσπρες κάλτσες

μέσα σε όλο το δυσνόητο μαύρο

υπήρχε ακόμη κάτι λευκό.

Μόνο οι κάλτσες, το μόνο

υλικό που του άνηκε

που ακόμη, τον συγκρατούσε.



-         Δε με ξεγέλασε, το καπέλο δεν ήταν δικό του –

-         Το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή –



Η θέση δίπλα του, ήταν εξαρχής κατειλημμένη.

Η απόφαση ήταν ο μονόδρομος

μα η επιλογή το αδιέξοδο

Συνοδοιπόρος χωρίς επιλογή,

δεν ωφελεί.

Συμπορεύομαι μα δεν καθοδηγούμαι



Γιατί εγώ ζω για το μονοπάτι

για κάθε νέο, μονοπάτι



Κι όταν φυσάει ο αέρας

τον ονειρεύομαι να χάνει το καπέλο

να τρέχει, να το κυνηγά..



Κι η υπόκλιση

πιο βαθιά και πιο βαθιά

πόνο μας μελαγχολίας μαρτυράει



Ακόμη και σήμερα,

βλέπω το καπέλο να χάνεται,

να το παίρνει ο αέρας

Και εκείνου η ουλή, θαρρώ πιο πολύ από κάθε άλλη φορά,

ξεπροβάλλει.

Μα μέσα στο απροσάρμοστο

βλέπω την πλήρη συμφιλίωση με ένα κενό που δεν μου αρέσει



Και το καπέλο έγινε κόκκινο

το είδα εχθές μέσα από μια ουτοπική χαραμάδα

Σε ένα βυθό, κατοικεί

ανέγγιχτο και εκεί θα παραμείνει



Τέρμα οι υποκλίσεις

Άνοδος, σε μια συνεχή κάθοδο, δίχως τέλος.



Θα μπορούσα να του το δώσω

Άλλα όχι, δεν του ανήκει



Εκείνο το όνειρο

-   το αξιοσημείωτο καπέλο  -

είναι κάποιου άλλου.



Εκείνου·

που κάποτε υπήρξε.



Αυτό το όνειρο ήταν 'Αλλου
https://youtu.be/H7KTRpmeTdM

Σχόλια

  1. "Γιατί εγώ ζω για το μονοπάτι
    για κάθε νέο, μονοπάτι"
    !!!!!
    Τί όμορφα που συνδυάστηκαν λόγια και τραγούδι!
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά, Κική μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κική μου εξαίρετο....! με συγκίνησε ιδιαίτερα. Πολύ δυνατό, εκφραστικό όπως σου αρμόζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κική μου ομορφούλα καλημέρα, όπως πάντα ένα ευχαριστώ για το ταξίδεμα σε στίχους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σε ποια αράδα να πρωτοσταθεις;;;;
    Ειναι πολύ ωραίο πραγματικά!
    Φιλι γλυκό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καταπληκτικο! Αναμεσα σιγουρα στα αγαπημενα μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Hello!! I'am glad to read the whole content of this blog and am very excited.Thank you.
    ,ผลบอลเมื่อคืน

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΠΗΓΑΖΕΙ ΑΓΑΠΗ!

    Έως το τέλος του κόσμου λοιπόν... Έως.... Και μεταφορικά και κυριολεκτικά Σαν επιφώνημα... Πάντα ένα επιφώνημα.. Ένα επιφώνημα θαυμασμού, απόγνωσης, πολλών συναισθημάτων και ένωσης... Πάντα Ένωσης! ~~ Η Αγάπη Δηλώνει Πιστεύω - Κική Κωνσταντίνου Εκδόσεις Ανατολικός Η πανέμορφη φωτογραφία μας έρχεται από τα τρυφερά και δημιουργικά χεράκια μιας γυναίκας που αγαπώ και θαυμάζω! Κι όπως η ίδια μου είπε, άργησε αλλά έχει τη θέση που του αξίζει, επειδή περίμενε, υπομονετικά και καρτερικά! Ευχαριστώ ολόψυχα αγαπημένη μου, Alexandra Mouriopoulou !         Η κατανομή του χώρου ήταν άρτια μοιρασμένη και δομημένη στις δύο πλευρές με σκοπό και τα δύο μέρη να είναι ίδια. Ότι υπήρχε στη μία πλευρά υπήρχε και στην άλλη. Ακόμη και οι πετρούλες που στόλιζαν τις ρίζες των μεγάλων δέντρων ήταν ίδιες μεταξύ τους. Ήταν προφανές! Το πρόσωπο που είχε αναλάβει την φροντίδα και την επιμέλεια του κήπου εκτός από το ότι αφιέρωνε πάρα πολύ χρόνο σε αυτόν, για κάποιο ιδιαίτερο λόγο ήθελε και τα δύο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να

ΔΙΑΦΟΡΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΜΠΛΟΚΟΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΜΑΣ

Κρατώ στα χέρια μου το Λογοτεχνικό Ημερολόγιο 2020 απο το Λογοτεχνικό Περιοδικό της Κεφαλλονιάς "Κέφαλος" , όπου συμμετέχω με τρία έργα μου. Ξεφυλλίζοντας το, ανάμεσα σε τόσους δημιουργούς και έργα, νιώθω υπερήφανη και ευγνώμων. Τα συγχαρητήρια μου, σε όλους! Eπίσης, ΕΔΩ, μπορειτε να διαβασετε μια υπέροχη συνέντευξη του δικού μας "Σκρουτζάκου"  Giannis Koutris !! Συγχαρητήρια αγαπημένε μου φίλε! Ακόμη, σας έχω δύο εξαιρετικές προτάσεις, δικών μας πάλι, αγαπημένων προσώπων! "Στα παπούτσια των άλλων¨" το νέο βιβλίο της Μαρίας Κανελλάκη, εκδ. 24γραμματα Ανατομικές ιστορίες παντός καιρού και εδάφους, σε ποικιλία δερμάτων και χρωμάτων, για όλες τις (χ)ώρες και για όλα τα πέλματα. Η νέα τάξη υποδημάτων θέλει έντονες αντιθέσεις και άτολμους βηματισμούς. Σ’ αυτό το καλαπόδι κατασκευάστηκαν και οι ιστορίες του βιβλίου. Ψηλοτάκουνες γόβες για «φλατ» ήρωες και παπούτσια γδαρμένα για ανθρώπους-λουστρίνια. Ολοκαίνουργια