Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα υγρά μάτια κοιμούνται φοβισμένα στο σκοτάδι....


 
" Με ευθυγραμμίζουν οι αβάσταχτες, εσωτερικές μου, επιθυμίες.
Με κάνουν να νοσταλγώ, οι ανείπωτες παρενθέσεις των-  εκ βαθέων – αναστεναγμών μου.
Τρέφομαι με σάρκα βασανισμένη και μπήγω τα κρύα δάχτυλά μου, σε μία γη, γεμάτη πίσσα.
Το σκοτάδι είναι κυνηγημένο από το φως, μα αυτό, μας ξεγέλασε.
 
Τα υγρά μάτια κοιμούνται φοβισμένα στο σκοτάδι.
Στο φως όμως, γίνονται δύναμη.
Κακή δύναμη, ανταριασμένη, μια δύναμη που ζητάει να καταπιεί την αλήθεια.
Τούτο το φως, δεν μας αγαπά, δεν μας προσέχει. Μας ξεγελά και θέλει να μας παρασύρει στο δικό του σπήλαιο, της ψεύτικης ευτυχίας.
 
Τούτο το φως, μας παιδεύει.
Κι αυτό μας αξίζει.  Πατάξαμε την ελευθερία. Νομίζαμε πως ήταν κι αυτή μια μπόρα, αμέθυστη. Κανείς δεν σκέφτηκε να προσευχηθεί για λίγο νερό στην εσωτερική μας, έρημο.  Όλοι αναζητούσαν μια απαίδευτη θάλασσα, μα κανείς δεν είδε πως τα ψάρια, ήσαν νεκρά. "
 

Σχόλια

  1. Καλημέρα ποιήτρια μου, ο Πήγασος σου σε οδηγεί σε γαλάζιους ουρανούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα σου Κική μου. Η Απαγγελία σου στους "Λεύτερους πατέρες" χαρακτηριστική γεμάτη άρωμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ...σκληρη απεικόνιση στιγμών... Να είσαι καλα΄ και να γράφεις
    ¨Αστοριανή" από παγωμένη ΝΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κική μου, τα υγρά μάτια που φοβούνται το σκοτάδι και γίνονται δύναμη στο φως κρύβουν μεγάλα νοήματα. Χαίρομαι να με παρασέρνεις με τα λόγια σου, φίλη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Οι απαγγελίες δίνουν μια νέα ζωή και οπτική στα ποιήματα! Καλή εβδομάδα, φίλη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σκληρή αλήθεια.
    Πατάξαμε την ελευθερία.
    Δυστυχώς.
    Να είσαι καλά και φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Συλλογικό Βιβλίο "Κάνε μία Αμαρτία" της σειράς "Συνερεύσεις" των Εκδόσεων Λογότυπο

Καλημέρα, εκφραστικοί μου! Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Με μεγάλη χαρά μοιράζομαι ότι συμμετέχω κι εγώ στο νέο συλλογικό -και γλυκά αμαρτωλό- βιβλίο "ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΑΜΑΡΤΙΑ" της σειράς "ΣΥΝΕΥΡΕΥΣΕΙΣ" των εκδόσεων "ΛΟΓΟ_ΤΥΠΟ !" Από όλες τις «αμαρτίες» που μας προτάθηκαν, εγώ διάλεξα  την Κακή Μουσική . Πάνω σε αυτήν έπλεξα το διήγημά μου, που βρήκε τον δικό του χώρο μέσα στη συλλογή, και νιώθω πραγματικά ευγνωμοσύνη για την επιλογή και την εμπιστοσύνη των εκδόσεων.   Χαίρομαι κάθε φορά που συμμετέχω σε συλλογικά έργα, αλλά αυτή τη φορά χαίρομαι λίγο περισσότερο, γιατί αμφιταλαντεύτηκα, δυσκολεύτηκα, δημιούργησα και στο τέλος απόλαυσα και απολαμβάνω.   Το διήγημα με το οποίο συμμετέχω ονομάζεται «Η Συμφωνία του Κέλετρου» και είναι εμπνευσμένο από το γνωστό  έργο " Το Φάντασμα της Όπερας ",  ένα βιβλίο που είχα αγοράσει πριν χρόνια σε χρυσή κασετίνα με άλλα έργα του Γκαστόν Λερού, αρκετά ακριβή για εκείνη την εποχή και μοναδική, αλλά ποτέ δεν τ...

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ.

Τα μάτια της είναι δυο άντρα όπου σπινθηρίζει αόριστα το μυστήριο, και το βλέμμα της φωτίζει σαν αστραπή: είναι μια έκρηξη μέσα στα σκότη… Υπάρχουν γυναίκες που εμπνέουν την επιθυμία να τις νικήσεις και να τις απολαύσεις… αλλά αυτή εδώ σου γεννάει τον πόθο να πεθάνεις αργά κάτω απ’ το βλέμμα της (Σαρλ Μπωντλαίρ, από το ποίημα «Η επιθυμία της περιγραφής»)