Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΣΤΑΧΤΕΣ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



Τι μου συμβαίνει;
Ο κόσμος που κατοικώ με εγκατέλειψε.

Στάχτες,
ευθύς στάχτες,

παντού στάχτες.

Ένας Καιόμενος Λύχνος των ευχών μας, η Παροικία, των αλλοτρίων, τα αίτια!

Μέσα μας η τεθλιμμένη Γης, το φεγγάρι που έσταζε δάκρυα, η Κόρη που ανίχνευσε ναυάγια, που έσωσε νεκρούς από τη ζωή και ζωντανούς από θάνατο, βάναυσο.

Η Κόρη, ήταν της προσδοκίας βάλσαμο, της χώρας απομεινάρι, ένα απολιθωμένο δάσος - της τελευταίας στιγμής -  που χάραζε, ανώφελη ελπίδα.

Στάχτες,
ευθύς στάχτες,
παντού στάχτες.

Τι μου συμβαίνει;
Ο κόσμος που κατοικώ με εγκατέλειψε.

~~ Στάχτες - Κική Κωνσταντίνου

Σχόλια

  1. Πολλά ερωτήματα με ποιητικό τρόπο. Καλησπέρα Κική μου. Στέλνω τους χαιρετισμούς μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πώς η ζωή κι η λογική που ζει ο κόσμος μας δημιουργεί αισθήματα κι ερωτήματα...
    Υπέροχοι στίχοι. Μπράβο Κική μου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ