Φίδια στα μαλλιά του

Σκέψεις.
Φίδια.

Τυλίγονται γύρω 

σφιχτά,
τον πνίγουν.

Δεν αφήνουν χώρο.
Δεν αφήνουν φως.

Κι εκείνος;

Εκείνος κοιτάει ψηλά.

Στον ουρανό 
τον ανοιχτό,
τον ατέλειωτο,
αυτόν που δεν ξέρει από φόβο.

Ψάχνει 

Δεν ψάχνει λύση.
Ούτε απάντηση.

Ψάχνει την ελπίδα

Όχι το φως που καίει.
Όχι τη φωνή που φεύγει.

Αλλά κάτι πιο μικρό.
Πιο σιωπηλό.

Την ανάσα πριν το σπάσιμο.
Το πρώτο ψίθυρο πριν ξημερώσει.

Τα φίδια σφίγγουν 
αλλά αυτός δεν γυρίζει πίσω.

Στέκεται.
Σιωπά.
Και ονειρεύεται.

Γιατί ξέρει

Η ελπίδα δεν είναι φως.
Είναι η μαγεία του να κοιτάς ψηλά,
ακόμα και όταν τα φίδια σε τυλίγουν.
 

~~ Κική Κωνσταντίνου

 

Καλημέρα και καλή εβδομάδα, εκφραστικοί μου!

Εύχομαι να είστε καλά και να περνάτε όμορφα!