Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Το Χειρόγραφο

  "Μια Ιδέα-Μια Έμπνευση" Τρίτος κύκλος Κεντρική Ιδέα Πλοκής   Ο θόρυβος των μηχανών ελαττώθηκε. Οι στροφές έπεφταν καθώς το πλοίο ήδη έκοβε ταχύτητα. Έστεκε ψηλά στο κατάστρωμα, το θαλασσινό αγέρι ανέμιζε τα μαλλιά του/της. Στα δεξιά ο μεγάλος λιμενοβραχίονας του λιμανιού οριοθετούσε το λιμάνι. Ένα λιμάνι μεγάλο, όμορφο. Στα δεξιά δεμένα, σαν πολύχρωμα στολίδια διάφορα σκάφη και στα αριστερά στο κέντρο, ο άδειος χώρος για τον οποίο το πλοίο που τον/την μετέφερε ήδη είχε βάλει ρώτα. Η καλοκαιρινή ζέστη του δειλινού ήταν εμφανής και η υγρασία μούσκευε το κορμί του/της. Άπλωσε το βλέμμα του/της σε όλο το μήκος του λιμανιού. Ένα υπέροχο καρτ-ποστάλ ήταν ζωγραφισμένο στα μάτια του/της. Λίγα μέτρα χώριζαν το πλοίο από την αποβάθρα και έπρεπε να ετοιμάζεται για την αποβίβαση. Άνοιξε το κινητό του/της. Έψαξε τα μηνύματα, στάθηκε στο τελευταίο και διάβασε προσεκτικά: “Φτάνει στο τέλος του μήνα. Πρέπει να βιαστείς. Δεν υπάρχει πια χρόνος” Πήρε μια βαθιά ανάσα. Το είχε διαβ...

Η θαλπωρή

    Εχθές σκεφτόμουν το φεγγάρι, είχε τα μάτια σου. Προχθές αναπολούσα την κοιλάδα της Χαραυγής, είχε τα γένια σου. Σήμερα ονειροπολούσα την ελευθερία ενός μαύρου αλόγου, είχε τα μαλλιά σου. Θύμησες, με τυλίγουν θύμησες. Ένα πελώριο μαντήλι οι σκέψεις μου: να διχάζουν και να διχάζονται, να αποκαλύπτουν και να αποκαλύπτονται. Στη ζωή μου υπάρχει μια ζωή κρυμμένη. Ένα παιδί μάχεται για το αύριο. Ένας ενήλικας παραιτείται από τη ζωή. Τίποτα αντικρουόμενο, τίποτα γενναίο. Όλα βατά, όλα εύκολα. Μη τυχόν και πιστέψεις τους στίχους. Η ζωή μοιάζει με επαναλαμβανόμενη τρέλα στην οποία οι στίχοι ζητούν θαλπωρή. Εχθές σκεφτόμουν το φεγγάρι, είχε τα μάτια μου. Προχθές αναπολούσα την κοιλάδα της Χαραυγής, είχε τα γένια μου. Σήμερα ονειροπολούσα την ελευθερία ενός μαύρου αλόγου, είχε τα μαλλιά μου. Θύμησες, σε τυλίγουν θύμησες. Ένα πελώριο μαντήλι οι σκέψεις σου: να διχάζουν και να διχάζονται, να αποκαλύπτουν και να αποκαλύπτονται. Στη ζωή σου υπάρχει μια ζωή κρυμμένη. Ένα παιδί μάχεται γι...

Η ΝΤΡΟΠΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ

 Σε τι κόσμο ζούμε. Μα τι άνθρωποι (παλιάνθρωποι) υπάρχουν και ζουν γύρω μας και πόσοι από αυτούς, χαίρουν σεβασμό και υπόληψη λόγω της οικονομικής τους (και όχι μόνο) επιφάνειας. Να μια γενναία γυναίκα:  Η Gisele Pelicot ζει ξανά τον εφιάλτη και αντιμετωπίζει τους δεκάδες βιαστές της . Η 72χρονη ήταν θύμα των αρρωστημένων σεξουαλικών ορέξεων τόσο του άνδρα της, όσο και 80 αγνώστων, για 9 χρόνια χρόνια, χωρίς να το γνωρίζει. Επέλεξε πλήρη δημοσιότητα της δίκης προκειμένου να εκθέσει τους βιαστές της και όπως χαρακτηριστικά ανέφερε "Η ντροπή πρέπει να αλλάξει στρατόπεδο". Και σκέφτομαι πόσες φορές οι άνθρωποι ντρέπονται για λάθος λόγους και αντί να διαβάλλονται αυτοί που πρέπει, γίνεται ακριβώς το αντίθετο. Βλέπουμε τα θύματα να φοβούνται να μιλήσουν και παρότι γίνονται ολόκληρες εκστρατείες για αυτό, τίποτα δεν αλλάζει ουσιαστικά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση βέβαια, το θύμα και να ήθελε να μιλήσει, εφόσον ήταν ναρκωμένη, δεν το γνώριζε και δεν μπορούσε να το είχε κάνει νωρί...

Η Πανσέληνη στο Storywits

                      Το ψηφιακό τεύχος Αυγούστου είναι έτοιμο για να σας συντροφεύσει στις διακοπές σας. Μπορείτε να το ξεφυλλίσετε από τον παρακάτω σύνδεσμο: https://storywits.com/issues/ Σελ. 151 μπορείτε να απολαύσετε (διαβάζοντας και ακούγοντας) το δικό μου έργο "Πανσέληνη". Τιμή και χαρά μου να συνυπάρχω με τόσους αξιόλογους δημιουργούς στο ψηφιακό λογοτεχνικό περιοδικό Storywits. Eυχαριστούμε πολύ!!

Με μια πατρίδα στη καρδιά

  "Με μια πατρίδα στη καρδιά" ❤️ Μια παράσταση σταθμός, μια εκδήλωση - φόρος τιμής στον Άγιο της προσφυγιάς Ιωάννη το Ρώσο και στα πάθια της Καππαδοκικής Ρωμιοσύνης. 💯 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την έλευση του ιερού σκηνώματος του Αγίου μας και των προγόνων μας από τη γενέθλια γη τους, εδώ στην Εύβοια, στην Ελλάδα 🇬🇷. 1924-2024 Μια μουσικό χοροθεατρική παράσταση στην οποία θα παρουσιαστεί επί σκηνής ένα σημαντικό κομμάτι της νεότερης ιστορίας της Ελλάδος, αυτής της πονεμένης ανταλλαγής των πληθυσμών, δύο χρόνια μετά τη καταστροφή της Σμύρνης. Θα ήταν ιδιαίτερη τιμή να σας έχουμε ανάμεσα μας. Κυριακή 1η Σεπτεμβρίου 📌Ώρα έναρξης: 20:30 📌Θέατρο Ορέστης Μακρής, Χαλκίδα 📌 Ορχήστρα Βασίλης Κασούρας με 5μελες σχήμα 📌 Σκηνοθετική επιμέλεια: Γιώργος Νικολαΐδης 📌Είσοδος ελεύθερη

H Μαρία

  Όλα έμοιαζαν ίδια, τίποτα όμως δεν ήταν. Όλα έμοιαζαν διαφορετικά, κατά βάση όμως όλα ήταν ίδια. Ο ίδιος δρόμος, τα ίδια κτήρια, οι ίδιοι άνθρωποι, ο ίδιος ουρανός, όλα ίδια. Η ίδια διαδρομή και η ίδια αυταπάρνηση.   Φευγαλέα, της πέρασε από το νου η ανάγκη να αλλάξει διαδρομή, να περπατήσει σε ένα άλλο στενό. Γρήγορα, η σκέψη της αντικαταστάθηκε με το γνώριμο σε εκείνη «φευγιό».   Τα τελευταία χρόνια, η Μαρία, ακολουθούσε στη καθημερινότητά της ένα πρόγραμμα χωρίς καμία απόκλιση. Μια τέλεια προγραμματισμένη ζωή, ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει σε όλα, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Και τα κατάφερνε, έχοντας μετατρέψει τον εαυτό της σε ένα καλοκουρδισμένο ρομπότ, τα κατάφερνε άψογα. Ήταν όλες τις οι υποχρεώσεις τόσο καλά ρυθμισμένες που κανείς δεν θα μπορούσε να της παραπονεθεί για κάτι, παρά μόνο ο εαυτός της που είχε υποστεί τη μεγαλύτερη ταλαιπωρία. Μια ταλαιπωρία που ονομάζεται, θυσία.   Εκείνο το πρωινό θα μπορούσε να ορκιστεί πως τ...