Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Μια απόκρυφη ερωτική σιγή, μια μορφή ανώτερης ύπαρξης. Ένας μανδύας, νωχελικός και πολέμιος. Χωρίς την αγνή ρομφαία, θα ήταν ένα τίποτα. Το εξαίσιον τίποτα, που της έμαθαν.

Τα άστρα της έδειξαν το δρόμο.
Οι φεγγαρόπετρες, της στόλισαν τη βάρκα, στον απόμερο γυαλό.
Οι γαλαξίες έσμιξαν, και με το μπλε τους χρώμα, φώτισαν κάθε πιθανό γκρεμό.

Η μουσική δημιουργήθηκε
Οι στίχοι χαράχθηκαν
Οι άνθρωποι, θυμήθηκαν
Και το όραμα, έγινε ευλογία:
Πολύτιμη και διαχρονική

Σύρθηκες, μα έτσι επήλθε, η στήλωσις φωτός. Χωρίς το προσκύνημα και την αγάπη στην νύχτα, τίποτε δεν θα ήταν το ίδιο υποφερτό.

Καταιγισμός και κατήφεια.
Όλεθρος•

Απελευθέρωση και φαντασία
Ανάσταση•

Πλανεύτρες λέξεις, από καιρό μας καθήλωσαν.

Σε εκείνο το περβάζι, κατοικεί μια Χαραυγή και σε εκείνη την ξεθωριασμένη κουρτίνα, κατοικούν οι Αναμνήσεις που μας είασαν.

Χωρίς εσένα...
Χωρίς εσένα...
Μαύρο, κενό, αιχμαλωσία....

Χωρίς εσένα, όλα έρημα, οικτρά.
Μόνο κοντά σου, η δύναμη αποκτά την ολότελα χάρη. Μόνο κοντά σου, η Αγάπη, στο αιώνιο βάθρο, μπορεί να κατοικεί.
Χωρίς εσένα ένα σώμα αστρικό και τίποτε άλλο.

Χωρίς εσένα...
Μια ζωή χωρίς πρόλογο μα κάθε μέρα, με ένα νέο φινάλε.

Χωρίς εσένα, ένα λουλούδι που ξεράθηκε, πριν ακόμη ανθίσει.
Ένα σπουργίτι, που ψάχνει για νερό.

Ένας ακόμη διαβάτης με χώμα και νερό.

Χώμα και νερό...
Χώμα και νερό...

Δημιουργία!

~~ Η Δημιουργία - Κική Κωνσταντίνου

Καλό μήνα, εκφραστικοί μου!!!