Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λάκης, ο παπαγαλάκης (συνέχεια)

    Καλημέρα εκφραστικοί μου,  ελπίζω να σας βρίσκω καλά.

    Για τα πρώτα μέρη του παραμυθιού, εδώ: https://ekfrastite.blogspot.com/2021/02/blog-post_49.html



 

         Και πριν το καταλάβει, βρέθηκε πανέμορφος  αλλά τόσο λυπημένος και δυστυχής, μέσα σε ένα νέο κίτρινο κλουβί, πολύ μεγαλύτερο από αυτό που είχε τόσα χρόνια και αυτή τη φορά, ήταν όλο δικό του, δεν θα χρειαζόταν να το μοιραστεί, με κανέναν άλλο παπαγάλο.

          Υπό άλλες συνθήκες, ο Λάκης, θα έπρεπε να είναι ο πιο ευτυχισμένος παπαγάλος αυτή τη στιγμή. Πάντα ονειρευόταν ένα σπίτι, μια οικογένεια. Το όνειρό του ήταν, να πουληθεί σε μια ευκατάστατη οικογένεια, με ωραίο σπίτι και ατμόσφαιρα, να έχει ένα πιο μεγάλο και όμορφο κλουβί από αυτό που είχε, να έχει αστείρευτο φαγητό, νερό και μια κούνια για να παίζει. Τώρα, όλα αυτά τα είχε.

          Το σπίτι που μεταφέρθηκε ήταν μια αρχοντική έπαυλη, είχε ένα τεράστιο κήπο, με απίστευτη θέα. Μπορούσε να καμαρώνει και να αντικρίζει την φύση. Τη φύση... που τόσο αγαπούσε η Σόνια. Αχ, η Σόνια….

          Τώρα, μπορούσε να βλέπει και να νιώθει πιο κοντά στην καρδιά και στην ανάσα του, όλα όσα του περιέγραφε. Μπορούσε να αναπνέει έναν αλλιώτικο αέρα από αυτόν στο pet shop. Έβλεπε νέο κόσμο, νέα ζώα, πολλά παιδιά να τον πλησιάζουν, να του μιλάνε, να τον χαϊδεύουν. Δεν είχε κανένα παράπονο. Ήταν πάντα καθαρός, πλυμένος, με καθαρή πάνα στο κλουβί του, δεν τον άφησαν πότε νηστικό ή χωρίς νερό. Είτε βρισκόταν μέσα στην έπαυλη, είτε έξω,  ήταν  πάντα σε καθαρό περιβάλλον, με όμορφη θέα, με καλή ενέργεια και αύρα. Όλα ήταν όμορφα, ήταν πιο όμορφα από ό,τι είχε τολμήσει ποτέ του, να ονειρευτεί.

          Ακόμα και ο μικρός Φοίβος, το αγόρι, που τόσο μίσησε εκείνη την ημέρα στο pet shop, ήταν καλός μαζί του. Τον φρόντιζε, τον αγαπούσε, καμία σχέση δεν είχε με εκείνο το παιδί που είχε πρωτοσυναντήσει και πολλές φορές, ευχόταν να είναι, για να είχε έναν λόγο να τον μισεί και να τον κατηγορεί που τον πήρε από την Σόνια.

          Έπιανε τον εαυτό του τα βράδια, όταν σκεφτόταν τη Σόνια, να νιώθει πως πως πονάει η καρδιά του, επειδή θεωρούσε πως κατά κάποιο τρόπο, την είχε προδώσει. Εκείνος, είχε πλέον όλα όσα είχε ζητήσει, όσα είχε ονειρευτεί, εκείνη όμως; Βέβαια, βαθιά μέσα του γνώριζε, πως τίποτα από όλα αυτά δεν ήταν ικανό να τον ευχαριστήσει, μέσα του ήξερε, πως η καρδιά του ήταν μισή και γεμάτη με μελαγχολία, επειδή του έλειπε εκείνη, η πορτοκαλί παπαγαλίνα, η παπαγαλίνα του.

          Έφυγε χωρίς να προλάβει να της πει ότι την αγαπάει, χωρίς να προλάβει να της δώσει ένα φιλί, μια αγκαλιά αποχαιρετισμού, να της πει να κάνει υπομονή, να μη φοβάται, να της πει να κάνει όνειρα γιατί μόνο με τα όνειρα θα μπορέσει να βγει από εκεί, γιατί ο Λάκης, έκανε όνειρα και τα όνειρά του έγιναν πραγματικότητα, όταν σταμάτησε πλέον να κάνει όνειρα γιατί όλα όσα ήθελε, όλα όσα του αρκούσαν, όλα όσα είχε ζητήσει – ακόμα και χωρίς να το γνωρίζει – βρισκόντουσαν εκεί, μαζί του, στο κλουβί.

          Ένα δάκρυ κύλησε στα μάτια του και αισθάνθηκε ευάλωτος. Γεμάτος ντροπή, προσπάθησε να κρύψει τα συναισθήματα του και να διώξει τις σκέψεις τους. Όμως δεν μπορούσε. Σκεφτόταν τα μάτια της, εκείνη την δύσκολη ώρα, όταν τα χέρια του κυρίου Θανάση εισέβαλλαν στο σπίτι τους και τον πήραν από κοντά της, για να τον δώσουν στην οικογένεια, του μικρού Αφεντάκη.

          Γνώριζε πως ο κύριος Θανάσης, δεν χαιρόταν για αυτό που συνέβη, παρόλο που ήξερε πως η τιμή πώλησής του ήταν αρκετά υψηλή, όμως όσο και να τον αγαπούσε κάποτε, θύμωσε που δεν ενέδωσε στα παρακάλια του. Ο κυρ Θανάσης ήταν ο μόνος που ήξερε, που μπορούσε να καταλάβει, ήταν ο μόνος από τους ανθρώπους που μπορούσε να του μιλήσει, να καταλάβει την γλώσσα και τα αισθήματά του, κι όμως, τον έδωσε, με βαριά καρδιά τον έδωσε και άφησε την Σόνια, μόνη και λυπημένη. Τα μάτια της… τα μάτια της έσταζαν δάκρυα για την αγάπη..

«Τι να κάνει άραγε, τώρα, η παπαγαλίνα μου;» Σκέφτηκε

 

 

  _______ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ____

 

 

Καλό ΣΚ εκφραστικοί μου!

Να είστε καλά!

Σχόλια

  1. Αχ μην μας κάνεις τέτοια βρε Κική και δεν το μπορώ! Αυτό το συναίσθημα του χωρισμού, της απώλειας, αυτής της βίαιης αποκοπής είναι κάτι πολύ επώδυνο. Μου αρέσει πολύ γιατί είναι γεμάτο συγκίνηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κοίτα τώρα σε τι συναισθηματική φόρτιση μας έβαλες!! Και τα παπαγαλάκια είναι πιστά στους/στις συντρόφους τους ξέρεις. Αχ Κική μου κοίτα να έχει ωραίο τέλος το παραμύθι σου ναι;
    Φιλάκια πολλά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιατί χώρισαν Κική μου;
    Κάνε κάτι.
    Φιλάκια πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να

ΠΕΡΙ ΛΑΦΥΡΩΝ ΛΟΓΟΣ.

Ναι ναι γι' αυτά τα Λάφυρα θέλω να σας πω φίλοι, είμαι πολύ χαρούμενη και θέλω να το μοιραστώ με όλον τον κόσμο. Λοιπόν για αρχή μη ξεχάσω να ευχαριστήσω ένα μπλοκ και μία σελίδα που τόσο θερμά με φιλοξένησαν. Ο ταχυδρόμος της Εύβοιας: http://eviapost.blogspot.com/2015/11/blog-post_11.html Οι συγγραφείς και τα βιβλία που αγαπάμε: https://www.facebook.com/media/set/?set=a.930627550318292.1073742055.818443451536703&type=3 Λοιπόν αν και το ανέφερα και στο φατσοβιβλίο αλλά ξέρω πως κάποιοι αγαπημένοι μου απο εσάς δεν έχετε λογαριασμό εκεί ή δεν πολυασχολείστε, το μοιράζομαι και εδώ μαζί σας: Εγώ μπορεί να έκανα πριν λίγες ώρες μία ωραία, θέλω να ελπίζω, ανάρτηση στο μπλοκ μου για να υποδεχθώ το νέο μήνα (αναφερόμενη στην προηγούμενη ανάρτηση της ακροστοιχίδας), αυτός όμως φρόντισε να με υποδεχθεί με άκρως ευχάριστα νέα. Μόλις έμαθα πως στο βιβλιοπωλείο Παπαποστόλου που είναι διαθέσιμο το βιβλίο μου έμεινε μόνο ένα αντίτυπο. Πότε ήταν που είχα κάνει σχετική

ΚΑΛΗ ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

Εκφραστικοί φίλοι, καλημέρα. Θέλω να ευχηθώ σε όλους Καλή Τσικνοπέμπτη! Να περάσετε όμορφα, παρέα με ανθρώπους που σας δίνουν χαρά. Τη Δευτέρα ήμουν για καφέ με μία καλή φίλη και συζητούσαμε για τις γιορτινές μέρες που ακολουθούν. Πάνω στη κουβέντα μιλήσαμε για το έθιμο της Τσικνοπέμπτης και διαπιστώσαμε πως δεν ξέρουμε το λόγο που υπάρχει και από που προήρθε και γιατί. Εψαξα στο διαδίκτυο αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να βρω κάτι σημαντικό. Το μόνο που βρήκα είναι κάτι που ήδη ήξερα. Εγώ όμως ήθελα να βρω την ιστορία της. Πώς δημιουργήθηκε, από ποιούς και τί μπορεί να σημαίνει. Δε μου αρκεί οτι καταναλώνουμε κρέας λόγω παράδοσης για τη νηστεία που επρόκειτε να ακολουθήσει.  Έψαξα αλλά δυστυχώς δεν βρήκα πολλά πράγματα, τό μόνο που βρήκα σχετικά με την ιστορία του εθίμου είναι αυτο:  "Το έθιμο χάνεται στα βάθη των αιώνων, χωρίς να γνωρίζουμε την προέλευσή του. Εικάζεται, όμως, ότι προέρχεται από τις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, πο