Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καλοκαίρι, παύση και λίγη αλήθεια…

Καλημέρα εκφραστικοί μου…

Ελπίζω να σας βρίσκω καλά, γαλήνιους, γεμάτους εικόνες που αγαπάτε και στιγμές που σας ταιριάζουν.

Ήθελα να σας πω πως οι αναρτήσεις που θα δείτε τις επόμενες ημέρες είναι προγραμματισμένες. Δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνω, αλλά αυτή τη φορά το μοιράζομαι μαζί σας γιατί —επιτέλους— ήρθε και για μένα η στιγμή να πατήσω λίγο «παύση». Να ξεκουραστώ, να αποσυνδεθώ συνειδητά, να απολαύσω μια εβδομάδα πιο ήσυχη, πιο απλή. Μια εβδομάδα που θα αφήσω το βλέμμα να χαθεί στον ορίζοντα και όχι στις οθόνες.

Η πρόσβασή μου λοιπόν θα είναι περιορισμένη. Ίσως να μη μπορέσω να σας επισκεφτώ, να σας διαβάσω και να σχολιάσω με τη συχνότητα που το κάνω το τελευταίο διάστημα — και ήθελα να το ξέρετε αυτό, γιατί η παρουσία σας εδώ για μένα δεν είναι απρόσωπη. Είναι συνοδοιπορία.

Το καλοκαίρι δεν είναι μόνο διακοπές. Είναι ανάγκη. Είναι το «κενό» ανάμεσα στις υποχρεώσεις που γεμίζει φως, αλάτι, ξεγνοιασιά και επανασύνδεση με τον εαυτό μας. Είναι εκείνη η περίοδος που μας προσκαλεί να αφεθούμε, να γεμίσουμε μπαταρίες, να ξεχάσουμε για λίγο τα «πρέπει» και να θυμηθούμε πώς είναι να ζούμε λίγο πιο ανάλαφρα.

Σας εύχομαι λοιπόν από καρδιάς να περάσετε όμορφα, να προσφέρετε στον εαυτό σας στιγμές που θα σας θρέψουν. Να γελάσετε, να συγκινηθείτε, να σταθείτε κάτω από ένα δέντρο ή δίπλα σε μια θάλασσα και να πείτε: «Ναι, είμαι εδώ. Κι αυτό μου φτάνει.»

Για να μη μείνετε παραπονεμένοι, σε αυτό το post ακολουθούν μερικές φωτοεκφράσεις — αγαπημένα μου quotes, μικρές δόσεις έμπνευσης για να σας κρατήσουν συντροφιά αυτές τις μέρες. Μη ξεχνάτε πως κάθε μέρα θα αναρτάται και μία προγραμματισμένη δημοσίευση, οπότε η έκφραση θα ρέει.

 

 















 

Σας εύχομαι να περάσετε όμορφα. Να δώσετε στον εαυτό σας όλα όσα του στερήσατε μέσα στη χρονιά. Να γελάσετε, να αγκαλιάσετε, να θυμηθείτε και να ξεχάσετε — ό,τι χρειάζεται. Να γεμίσετε φως, αλάτι, σιωπή, φροντίδα.

Και όταν επιστρέψω…
Ίσως να έχω και νέα. Ίσως να φέρνω μαζί μου όχι μόνο ξεκούραση, αλλά κι έναν μικρό σπόρο αλλαγής.
Άλλωστε, όταν κλείνει μια πόρτα, κάπου ανοίγει μια άλλη.
Και κάποιες φορές, αυτή η άλλη οδηγεί εκεί που πραγματικά ανήκουμε.

Με πολλή αγάπη,
Κική 🌻

Σχόλια

  1. Κική μου, σε ευχαριστούμε πολύ. Να περάσεις όμορφα, να πάρεις τις ανάσες σου. Στο έχω πει εδω και καιρό, κάνε τα διαλείμματά σου. Χρειάζεσαι ξεκούραση. Κάθε μας ευχή λοιπόν για ωραίες στιγμές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα λόγια σου με χαροποιούν και μου θυμίζουν πόσο σημαντικό είναι να παίρνουμε τις ανάσες μας. Θα φροντίσω να το κάνω! Σου στέλνω κι εγώ τις καλύτερες ευχές μου για όμορφες στιγμές.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ;;;

"Το δίκιο μου" Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα Δίσκος: Καινούριο φιλί (Φεβρουάριος 2014) "Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φωνάζουνε με το μικρό μου μόνο η σκούφια μου κρατά απ' το πουθενά κι εσένα που σε ήξερε κι η πέτρα που σηκώνω τρομάζεις όταν έρχομαι κοντά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα ανοίγεις και χαζεύεις το κενό Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φιλήσανε στο στόμα οι ανάγκες την έκανα τη βόλτα στα βαθιά κι εσένα το ταξίδι σου δυο καρφωμένες ράγες νομίζεις ότι πήγες μακριά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη...

ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

    Παραδοσιακοί χοροί Εύβοιας Εύβοια   Στο όμορφο νησί της Εύβοιας ο κορυφαίος χορός είναι ο καβοντορίτικος ή καλλιανιώτικος που χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερο χορευτικό και μουσικό στυλ. Άλλοι χοροί του νησιού είναι ο συρτός και ο µηλωνιάτικος, παραλλαγή του συρτού χορού. Στην περιοχή χορεύεται ακόµα ο λεγόµενος όρθιος μπάλος (διαφοροποιείται από τον κυκλαδίτικο µπάλο) από ένα ή δύο ζευγάρια. Βόρειο Εύβοια   Στη Β. Εύβοια συναντάµε περισσότερο τους λεγόµενους στεριανούς χορούς όπως τσάµικα, καγκέλια, πατινάδες και συρτούς. Από τους πιο διαδεδοµένους χορούς ήταν ο Χειµαριώτικος, οργανική αργή µελωδία που παιζόταν και µε φύλλο από κοτσύκι ή άλλο δέντρο. Ακολουθούσε ο Συρτός, ο Τσάµικος και κάποιες φορές χορευόταν και το ηπειρώτικο Στα Τρία. Όσον αφορά το Συρτό, όταν παρατηρήθηκε (µε βάση τις καταγραφές) ότι οι µεγάλης ηλικίας άνθρωποι δεν κάνουν δύο διαδοχικά σταυρώµατα αλλά πάτηµα και άρση, ειπώθηκε ότι τα σταυρώµατα "τα κάναν οι δασκά...