🦋🩸 Το Σμήνος της Ματωμένης Καρδιάς 🩸🦋

 

Στο κέντρο του στήθους της —
ένα ρήγμα.
Όχι απλό. Όχι τυχαίο.
Ένα στόμα ανοιχτό
που κάποτε ψιθύριζε «μείνε»,
μα τώρα βγάζει φτερά και δόντια.

Απ’ την πληγή της δεν κυλά αίμα·
κυλούν σκιές με φτερά.
Πεταλούδες — μα όχι αθώες.
Βαμπίρ που ήπιαν το «πάντα»
κι έφτυσαν το «ποτέ».

Με μαύρα φτερά από μετάξι παλιών εφιαλτών,
πετούν γύρω της σαν νυχτερινή προσευχή
σε θεούς που δεν απαντούν.

Τρέφονται απ’ την ανάμνηση.
Γλεντούν με το κάθε γιατί.
Ρουφούν το φως και γεννούν σιωπή.

Κι εκείνη στέκει —
μισή γυναίκα, μισή τάφος.
Μα τα μάτια της;
Δε θρηνούν.
Λάμπουν.
Γιατί από τη στάχτη της καρδιάς της,
έχτισε θρόνο για τα τέρατά της.

Κική Κωνσταντίνου

\#ΣκοτεινήΠοίηση
\#ΒαμπίρΠεταλούδες
\#ΜατωμένηΚαρδιά
\#ΓοτθικήΑισθητική
\#ΠοίησηΠόνου
\#ΣκοτεινήΘηλυκότητα
\#ΗΣιωπήΠουΜιλά
\#ΦτεράΚαιΔόντια
\#ΑιματοβαμμέναΌνειρα
\#ΜαύρηΡομαντικήΨυχή
\#ΗΤέχνηΤουΠόνου
\#ΓυναίκαΣτάχτηΚαιΦως
\#ΠεταλούδεςΤηςΚόλασης
\#ΣκοτεινήΜούσα
\#ΑπόΤαΣπλάχναΜου