ΕΚΦΡΑΣΟΥ Κική

Μύριζε λεβάντα η ανάσα του πεθαμένου. Άκουγα την ζεστή καρδιά του να χτυπάει​ - άσκοπα - μέσα στο νεκρό σώμα. Κανείς θρήνος - ούτε βουβός - δεν σε συνόδεψε στην τελευταία, κατοικία. Κι άνθρωποι... Όχι δεν υπήρχαν​ Ούτε ζώα Ούτε φυτά Χωρίς λουλούδια σε πάνε Κι αυτή η λεβάντα, δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο που αναδύεται, με τόσο έντονη και ξεχωριστή χάρη. Μου πάει κόντρα, στα όσα έχω κατά καιρούς, συμβολίσει. Κάπου εδώ, πρέπει να σε αποχαιρετήσω. Θα συνεχίσεις μόνος. Όχι από επιλογή Ούτε από ανάγκη Από θαύμα, ίσως• Το Θαύμα​ - Κική Κωνσταντίνου

Από τότε που με γνώρισες γνώρισα κι εγώ τον εαυτό μου Το σώμα μου το νιωθα πιο ξένο κι από μια ήπειρο μακρινή Δεν εξεχώριζα Ανατολή από Νότο Ο ώμος μου απόγκρεμος ορθωνόταν σα βράχος Ξάφνου το χέρι σου σοφό μου δίδαξε ποια είμαι Το πόδι μου βρήκε το βήμα του η καρδιά μου το χτύπο της Τώρα αγαπώ τον εαυτό μου όπως εσύ μ' αγαπάς ~~~ Ιβάν Γκολ, Μαλαισιακά τραγούδια μετάφραση Ε.Χ. Γονατάς εκδόσεις στιγμή     _________   Την υπέροχη αυτή εικόνα, που μοιάζει με πίνακα και μάλλον είναι πίνακας, την βρήκα στο διαδίκτυο αλλά χωρίς πληροφορίες, ξέρει κανείς σε ποιον ανήκει και πως λέγεται το έργο; Καλημέρα, εκφραστικοί μου!  

Η Μιλόνγκα (Milonga) είναι χορός με προέλευση από την Αργεντινή . Χορεύεται στους ρυθμούς της μουσικής Μιλόνγκα και θεωρείται ως ο πρόδρομος του Τάγκο . Οι χορευτές της Μιλόνγκα αποφεύγουν τις παύσεις, και συχνά εισάγουν συγχρονισμούς και σπασμένο ρυθμό στα βήματα και στις στροφές. Είναι χορός με ιδιαίτερη έμφαση στη ρυθμικότητα, και με στοιχεία που τείνουν να είναι λιγότερο περίπλοκα από τις περισσότερες μορφές Τάγκο. Απαιτεί μεγαλύτερη χαλάρωση των ποδιών και του σώματος και τα βήματά της είναι συνήθως πιο γρήγορα, με ελάχιστες παύσεις. Στη Μιλόνγκα αποφεύγονται οι πολύπλοκες φιγούρες και επιδιώκεται περισσότερο η χιουμοριστική και απλή διάθεση των χορευτών. Υπάρχουν δύο διαφορετικές βασικές μορφές της Μιλόνγκα: Η Μιλόνγκα Λίζα (Milonga Lisa), - στην οποία οι χορευτές χορεύουν σε απόλυτη συμφωνία με τον ρυθμό της μουσικής - και η Μιλόνγκα κον Τρασπιέ (Milonga con Traspié), στην οποία ο χορευτής εκτελεί Traspiés ή contrapasos (αλλαγές του βάρους από το ένα πόδι...

Μια θεατρική παράσταση για μικρά παιδιά και μεγάλα παιδιά.       κάθε Κυριακή, ώρα 12.00μ.μ. στο Θέατρο Περιτεχνών Χαλκίδας Ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Περι-Τεχνών» παρουσιάζει το θεατρικό έργο για παιδιά και μεγάλους, «Οι Κοντόμυαλοι» . Το έργο βασίζεται στους «Ηλίθιους» του Νιλ Σάιμον. Επελέγη επειδή περιέχει πληθώρα εξαιρετικών στοιχείων, ιστορικών, ψυχολογικών, ταυτότητας , συνθηκών ζωής, σχέσεων των δυο φύλων, επιρροές της παράδοσης και πολλά άλλα. Ενώ, πέραν της ελεύθερης μεταφοράς του στα ελληνικά, διασκευάστηκε και για παιδιά. Λίγα λόγια για το έργο Βγαίνοντας από τη Χαλκίδα και πηγαίνοντας προς τα βουνά, κάποια στιγμή σε μια σκοτεινή και απότομη στροφή θα συναντήσεις μια φθαρμένη πινακίδα που δείχνει πέντε κατευθύνσεις, αριστερά, δεξιά, ευθεία, πάνω και πίσω. Η ταμπέλα γράφει προς Κοντόμυαλο. Το Κοντόμυαλο είναι ένα ορεινό χωριό ξεχασμένο από τον κόσμο. Πριν από διακόσια χρόνια έπεσε στο χωριό μια κατάρα που κάνει τους α...

    "Δείχνεις σκληρή σαν πέτρα, μα ξέρω πως η ευαίσθητη ψυχή σου είναι σαν τον πράσινο βλαστό που φύτρωσε μόλις χθες κάτω από χιλιάδες μπάζα! Τόσο δυνατή, τόσο όμορφη, τόσο ζωντανή μα πάνω απ’ όλα τόσο γεμάτη από ελπίδα. Είσαι ένας πράσινος βλαστός, που ειλικρινά, όμοιό του δεν έχω ξαναδεί. Η ομορφιά και η χάρη της ψυχής σου είναι τόση, που δακρύζω ξέροντας τα όσα έχεις περάσει και τα όσα περνάς ακόμη . Και λυπάμαι! Λυπάμαι πολύ, που δεν μπορώ ή φοβάμαι να σε βοηθήσω. Είσαι κάτι άπιαστο στον κόσμο που ζούμε, επειδή δεν επέτρεψες ποτέ σε κανέναν να σε φυλακίσει, έστω και αν για χρόνια ολόκληρα κλείστηκες από μόνη σου στη μεγαλύτερη φυλακή των παγετώνων. Τη φυλακή της αβάσταχτης μοίρας της ψυχής σου. Και δεν παρομοιάζεται με μαύρο μπουντρούμι, παρομοιάζεται μονάχα με μια αιώρα κόκκινη και παρόλο που λατρεύω τις αιώρες, ξέρω πως η συγκεκριμένη με φοβίζει. Με φοβίζει; Όχι! Είναι λίγο, δεν αρκεί. Με τρομάζει! Με τρομάζει, μα με κάνει να νιώθω τόσο μικ...

Εκείνες οι μνήμες - επιμένουν νωχελικά - να διεκδικούν το απίθανο... Για καληνύχτα μας.. . # Εκφράσου # Κική_Κωνσταντίνου

"Τι να δείξεις άλλωστε σε ανθρώπους, που έχουν ήδη αιχμαλωτίσει τα μάτια τους, τα όμορφα εκείνα μάτια, πίσω από συνηθισμένα μοτίβα συμπεριφορών και πεποιθήσεων;! Τι να θέλεις να προτείνεις, όταν σε εχουν χίλιες φορές ταυτίσει με μία πλάνη, που δεν προσπάθησαν ποτέ να εξηγήσουν, μα και να ζήσουν μέσα της για ένα μονάχα λεπτό. Για ένα λεπτό, που θα τους έδειχνα τον κόσμο όλο! Μου είπανε πως λειτουρ γώ μη συνειδητά και παραπλανώ πολλές φορές τις συμπεριφορές και τις ελπίδες των ανθρώπων, μα εγώ απάντησα πως είμαι μία θετική ενέργεια – δύναμη, που στόχο έχω να ελευθερώσω τη μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου με τρόπο που ο καθένας μόνος θα ανακαλύψει. Μου είπανε πως προκαλώ διανοητικές διαταραχές, μα απάντησα πως εκείνοι ξεπέρασαν τις αποστάσεις. Είχα πυξίδα – οδηγό, για να τους δείχνω τον δρόμο που έπρεπε να διαβούν για να με συναντήσουν, μα σε μια στιγμή αδυναμίας με πετάξαν και με ποδοπάτησαν με δύναμη στο χώμα. Και εγώ στάθηκα εκεί, σηκώθηκα, όρθωσα το ανάστημ...

" Έρωτας – δίχως ν’ αγαπάμε Ζωή – χωρίς ποτέ να ζούμε Έλα λοιπόν κι απόψε, ας πάμε να χορέψουμε ή να σκοτωθούμε Τι μπέρδεμα η ζωή μας, τι ιστορία… " Βύρων Λεοντάρης, «Ψυχοστασία», Ύψιλον/βιβλία ______ Γι' αυτό λοιπόν, κάπου εκεί κοντά στα Χριστούγεννα, θα πάμε να χορέψουμε και όχι να σκοτωθούμε. Γιατί η ζωή μας είναι μπέρδεμα, είναι ιστορία, είναι όμως και παράσταση, με έκφραση σώματος και ψυχής. Τι μπορεί να συμβεί όταν ο χορός και η ποίηση ενώσουν τις δυνάμεις τους; Θα το ανακαλύψετε μαζί μας, σε λίγους μήνες. Σε μια γιορτινή παράσταση, για την οποία θα σας ενημερώσω και στο άμεσο μέλλον. Σε όμορφες συνεργασίες δημιουργικών ανθρώπων, που δεν επαναπαύονται στις συνηθισμένες επιδείξεις και θέλουν κάτι πιο βαθύ, κάτι πιο ουσιαστικό και κάτι, που να συνδυάζει πολλών μορφών έκφρασης και τέχνης. Σε όσα θα έρθουν. Σύντομα λοιπόν, μαζί με την σχολή χορού 4Dance Academy - Σχολή χορού θα σας παρουσιάσουμε μια παράσταση με ποίηση (στίχ...

Σ’ άγαπώ κι αγαπώντας σε, σε περιέχω. Στο εδώ είναι το παντού και στο καθετί τα πάντα. Είμαι ήσυχη και κίνδυνο δεν έχω. Γιατί τον πόνο και τη χαρά αρχίζω να τη δέχομαι με την ίδια ευγνωμοσύνη, το μικρό και το μεγάλο με την ίδια έκπληξη κι όλα τα πλάσματα ν’ αποδέχομαι με τον ίδιο σεβασμό, ακόμα κι εμένα. Το τίποτα και το όλα αρχίζω να κοιτώ σαν όψεις του ίδιου νομίσματος που δίχως τη μιαν όψη είναι κίβδηλο. Έρχεται η ώρα που θα λυτρωθώ από σένα! Και θα λυτρωθώ από σένα αγαπώντας σε περισσότερο, με της αγάπης το άμετρο μέτρο που είναι η περίσσια. Θα σ’ αγαπώ τόσο που δεν θα σ’ απαιτώ δικό μου. Να είσαι μόνο καλά εσύ χωρίς να ψάχνομαι πόσο καλά είμαι εγώ από το καλά σου. Ακόμα κι αν κοντά σε άλλην είσαι καλά, εγώ πάλι θα χαίρομαι όπως να ήσουν μαζί μου. Ούτε και γράμματα έχω ανάγκη να σου γράφω πια. Υπάρχω μόνο και σ’ αγαπώ κι αυτό το «σ’ αγαπώ» μου που δεν έχει ανάγκη καμιά ούτε καν γι ανταπόδοση, θα πλημμυρίσει, θα γεμίσει με τον κυματισμό του τον κόσμο όλο, ...