Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΆΓΟΝΕΣ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ - ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΙΚΗ



Πάλι παραμορφώθηκα,
ποδοπάτησα αγνά συναισθήματα και γέννησα νέες, κρυμμένες όψεις, θυμικών κατεστημένων.

Μακάρι να ήταν μια μουτζούρα μπλε,
είναι όμως, γκρι μάτια λύκων.

Και κάνει κρύο πια και η ζέστη, όσο τίποτα με φοβίζει.

Στο χιόνι, τα ίχνη είναι κόκκινα,
μία θηριώδη συμπεριφορά που προέρχεται καθαρά από μια παιδική ανησυχία.

Και κάποτε - χαμογελούσες σε αυτό - τώρα ανάσα υποψίας ψάχνεις.


Έκλαιγαν οι λύκοι, προσευχόμενοι για μια λειψή πανσέληνο και έκλαιγε και σε ένα παχνί, ολόκληρο αδέσποτο βοσκοτόπι.

Κάποιος αντικρούει ένα χαμόγελο,
κάποιος θλίβεται και μιαν αγάπη χάνει.

Κάποιος κοιμάται χάμω σήμερα,
συντροφιά με ένα άδειο ταγάρι
και πιο πέρα, 'κει πέρα, πιο πέρα, ταπεινά -ευλαβικά, κάποιος κείτεται νεκρός... και τη φωτιά της θλίψης αναζωπυρώνει.

Είναι μια άγονη ζωή που σύντομα θα καρποφορήσει.
 


~~ Άγονες Παραμορφώσεις - Κωνσταντίνου Κική


________

Καλημέρα, εκφραστικοί.
Το έγραψα μόλις 'χθες. Ξεχώρισα τους "μαύρους" στίχους.

Να περνάτε όμορφα! <3

Σχόλια

  1. Κικη μου οσο πας και μεστωνεις!!! Υπεροχο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ Χριστίνα μου, βελτιώνομαι το νιώθω κι εγώ.
      Σαν να ανοίγω κι άλλη πύλη τη φορά, νιώθω όμορφα. Νέες, μικρές, εσωτερικές αναζητήσεις.

      Να είσαι καλά! Τα φιλιά και την αγάπη μου!

      Διαγραφή
  2. Καλησπέρα Κική μου με μια ακόμα όμορφη στιγμή σου. Πολύ όμορφο. Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εντυπωσιάστηκα! Αν καιέχω διαβάσει όλα σου τα ποιήματα--πιστεύω--και δεν θα πρεπε να εντυπωσιάζομαι...Υπέροχο πλήρες νοημάτων και με μια νότα αισιοδοξίας στο τέλος
    Φιλί και αγκαλιά σου αφήνω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μου αρέσει πολύ, ε΄χει δίκιο η φίλη μας όσο πας γράφεις καλύτερα!Καλημέρα όλη μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Μια συζήτηση καρδιάς με την Ελένη Γκιάτα

Καλημέρα και καλή εβδομάδα, εκφραστικοί μου.  Ελπίζω να σας βρίσκω όλους και όλες, καλά. Σήμερα έχω τη χαρά να φιλοξενώ στο blog μου μια δημιουργό που κινείται με ευαισθησία και ειλικρίνεια ανάμεσα στην ποίηση, το παραμύθι και τη σύγχρονη πεζογραφία. Η Ελένη Γκιάτα, με σπουδές στη Δημοσιογραφία και ενεργή παρουσία στον λογοτεχνικό χώρο, αφήνει το αποτύπωμά της μέσα από λέξεις που μιλούν για το συναίσθημα, την ανθρώπινη εμπειρία και τις μικρές, αθέατες αλήθειες της καθημερινότητας. Με συμμετοχές σε ανθολογίες, τιμητικές διακρίσεις, συλλογικά projects και το πρώτο της προσωπικό βιβλίο να έχει ήδη βρει τον δρόμο του προς τους αναγνώστες, μας δίνει την ευκαιρία να τη γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από τη συνέντευξη που ακολουθεί. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας πως βρισκόμαστε και κάτω από την ίδια εκδοτική στέγη. Πάμε λοιπόν να τη γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από τα έργα της.    Ελένη, καλώς ήρθες στο blog μου «Εκφράσου» . Χαίρομαι πολύ που είσαι εδώ. 1. Μεγαλ...

ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ;;;

"Το δίκιο μου" Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα Δίσκος: Καινούριο φιλί (Φεβρουάριος 2014) "Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φωνάζουνε με το μικρό μου μόνο η σκούφια μου κρατά απ' το πουθενά κι εσένα που σε ήξερε κι η πέτρα που σηκώνω τρομάζεις όταν έρχομαι κοντά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη Αθήνα ανοίγεις και χαζεύεις το κενό Εγώ έχω το δίκιο μου κι εσύ τον κόσμο όλο νομίζεις θα βρεθούμε στα μισά μιλάω με τον ίσκιο μου τρομάζω με το ρόλο κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά Εμένα με φιλήσανε στο στόμα οι ανάγκες την έκανα τη βόλτα στα βαθιά κι εσένα το ταξίδι σου δυο καρφωμένες ράγες νομίζεις ότι πήγες μακριά Εγώ μετράω τα ρέστα μου να βγάλω κι άλλο μήνα ανοίγω και δε βλέπω ουρανό εσύ έχεις στο πιάτο σου ολόκληρη...