Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018

ΙΕΡΟΤΕΛΕΣΤΙΑ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ


Εκείνες οι ψιχάλες μου μιλούσαν,
ορκίζομαι ό,τι μου μιλούσαν.

Έτρεχαν, κυλούσαν στο τζάμι σαν μανιακοί ασθενείς μιας ξεχαρβαλωμένης κιθάρας, που οι χορδές της έπαψαν εδώ και χρόνια να ψιθυρίζουν κραυγές, απεγνωσμένων ανθρώπων.

Μάρτυρας έγινα,
μιας ανίερης ιεροτελεστίας που δεν θέλησα.
Ούτε κατάλαβα πως βρέθηκα εκεί.

Χιλιάδες καμπάνες να αντηχούν στα αυτιά μου.
Σάλπιγγες, να φέρουν ηδονή.
Και το τύμπανο, να τρυπάει και να τρυπάει,
μεθοδικά να σκοτώνει κάθε γλυκιά στιγμή.

Αίμα, αίμα να ρέει αίμα
από το μηλλίγι κατευθείαν για το μυαλό.

Σώπα
Όπου να 'ναι θα βρέξει
Ησύχασε

- Ιεροτελεστία - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποιήματα
#Δημιουργώ
#Ονειρεύομαι

6 σχόλια:

  1. Μια υπέροχη ιεροτελεστία Κική μου, με τις σταγόνες της βροχής. Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ήταν τότε που έβρεχε όταν το έγραψα Γιάννη μου...
      χαίρομαι που σου άρεσε

      καλό απόγευμα να έχεις

      Διαγραφή
  2. Η βροχή από μόνη της προσφέρεται για μυσταγωγία, κι εσύ έκανες ένα υπέροχο τελετουργικό, Κική μου. Εύγε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου
      Να είσαι πάντα καλά εύχομαι και να περνάς όμορφα
      Φιλιά πολλά

      Διαγραφή

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ