Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΣΚΑΡΙΜΠΕΙΑ 2018: ΝΕΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ!!!





Ο Οργανισμός Πολιτισμού του Δήμου Χαλκιδέων (ΔΟΑΠΠΕΧ) και ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Φίλοι Γιάννη Σκαρίμπα», διοργανώνουν τα «Σκαρίμπεια 2018», τα οποία πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Ευρίπεια 2018. Ω, Χαλκίδα πόλη!» και το πρόγραμμά τους έχει ως ακολούθως:

Μετά τα μαύρα γεγονότα που πρόσφατα συνέβησαν στην Αττική, οι περί Σκαρίμπα εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν ως εξής:
Ι. Έκθεση καραγκιοζοφιγούρων, ΦΩΤΟ και προσωπογραφιών του Σκαρίμπα
Θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ του παραλιακού Δημαρχείου Χαλκίδας από το Σάββατο 28 Ιουλίου 2018 & έως την Τετάρτη 1 Αυγούστου 2018 μεταξύ των ωρών 7:00 μ.μ. και 11:00 μ.μ.
Παράλληλα θα προβάλλεται σχετική με την ποίηση του Σκαρίμπα ταινιούλα του Εσπερινού Λυκείου Χαλκίδας.
Ειδικά, κατά την πρώτη ημέρα της εν λόγω δραστηριότητας (Σάββατο 28 Ιουλίου 2018) και ώρα 9 μ.μ. θα γίνουν τα εγκαίνια της εκθέσεως.
ΙΙ. Η γυναίκα στο έργο του Σκαρίμπα θα πραγματοποιηθεί στο Θέατρο Κωτσόπουλου την Τετάρτη 1 Αυγούστου 2018 και ώρα 9 μ.μ. 
ΙΙΙ. Τα εγκαίνια του Μουσείου-Αρχείου Γιάννη Σκαρίμπα (επειδή έχουν πολύ μουσική) αναβλήθηκαν και θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 24 Αυγούστου 2018 με τους ίδιους συντελεστές της εκδηλώσεως.

Οδός Λυκόφρωνος 4 (στην πλατεία Αγίου Νικολάου Χαλκίδας) με συναυλία μελοποιημένων ποιημάτων του κορυφαίου Χαλκιδέου λογοτέχνη, καθώς και άλλων μεγάλων ποιητών από: μέλη της Φ.Ο.Δ.Χ. υπό τον Αρχιμουσικό Πέτρο Πρόκο, του Δημοτικού Ωδείου «Ν. Σκαλκώτα» με την πιανίστα Γιάννα Γκαρά και την Παναγιώτα Φραντζή, την Κατερίνα και τον Γιώργο Ρούσσο του μουσικού σχήματος ΙΑΜΒΟΣ.

Σας περιμένουμε.

Σχόλια

  1. Πολύ όμορφες εκδηλώσεις με σημείο αναφοράς μια τεράστια λογοτεχνική και πνευματική μορφή Κική μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...