ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

                 Στους περισσότερους ανθρώπους δεν αρέσει να χάνουν στα παιχνίδια, είτε πρόκειται για επιτραπέζια, είτε για τυχερά, είτε για ηλεκτρονικά, είτε για αθλητικά και γενικότερα για κάθε είδος παιχνιδιού που υπάρχει. Όλοι μα όλοι ανεξαιρέτως κατά τη γνώμη μου παίζουν για να κερδίσουν και όχι για να χάσουν. Ακόμα και αυτοί που παίζουνε για την πλάκα τους, όπως υποστηρίζουν, στη πραγματικότητα να στεφθούν οι ίδιοι νικητές επιθυμούνε. Ακόμα και να υπάρχουνε άνθρωποι που ξεκινάνε για διασκέδαση κάποιο παιχνίδι, στη πορεία παθιάζονται με την έννοια της νίκης και θέλουν το τρόπαιο να είναι δικό τους.

            Άλλωστε ο νικητής τα παίρνει όλα, έτσι δεν είναι;

            To θέμα όμως είναι όλοι οι παίκτες να παίζουνε χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα θεμιτά και όχι αθέμιτα μέσα.

Η νίκη έχει σημασία μόνο όταν γίνει μέσω θεμιτού ανταγωνισμού και μην ξεχνάτε ότι κάνοντας δυο η τρεις παρασπονδίες σε κάποιο παιχνίδι, δε σημαίνει ότι επειδή δε γίνατε αντιληπτοί μέχρις στιγμής δε θα γίνεται και κατά τη διάρκεια της τέταρτης παρασπονδίας σας.

Προσέξτε γιατί σε κάθε παιχνίδι υπάρχουνε και οι κατάλληλες ποινές…….

            Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι πρέπει να μπορούμε να παίξουμε με τέτοιο τρόπο ώστε  να καταφέρουμε να απολαύσουμε το παιχνίδι καθ’ όλη τη διάρκεια του είτε ως νικητές, είτε ως απλοί παίκτες.

Ο νικητής μπορεί να τα παίρνει όλα, οι παίκτες όμως κερδίζουν πείρα και εάν έχουν ευχαριστηθεί το παιχνίδι και το έχουν διασκεδάσει με τη ψυχή τους, σίγουρα είναι και αυτοί κερδισμένοι γιατί κέρδισαν ευτυχισμένες στιγμές οπού μελλοντικά θα μετατραπούν σε παλιές καλές αναμνήσεις.

Εξάλλου, τι να κάνει κάποιος τη νίκη, αν δεν έχει απολαύσει καθόλου τη διαδρομή που έκανε μέχρι να την αποκτήσει. Εάν κάποιος δεν είναι σε θέσει να απολαύσει όλο τον αγώνα, δεν θα είναι σε θέσει να απολαύσει και το έπαθλο. Τι να κάνει κάποιος έναν έπαθλο, του οποίου δεν έχει αναγνωρίσει  την αξία και τον κόπο που ο ίδιος κατέβαλλε για την απόκτησή του;

            Κάπως έτσι λοιπόν λειτουργούν και τα παιχνίδια των σχέσεων στη ζωή μας. Όλοι παίζουμε για να κερδίσουμε. Ο καθένας για το δικό του έπαθλο. Εδώ το έπαθλο διαφέρει για τον καθέναν μας. Άλλοι προσπαθούν να το κερδίσουν με θεμιτά και άλλοι με αθέμιτα μέσα. Άλλοι δίνουν αγάπη και άλλοι παίρνουν. Άλλοι δίνουν ευτυχία και άλλοι πόνο. Άλλοι χαρίζουν χαμόγελα και άλλοι δάκρυα. Άλλοι δίνουν χρήματα και άλλοι απλά τα παίρνουν. Άλλοι προσφέρουν συναισθήματα και άλλοι απλά τα επιστρέφουν. Άλλοι δίνουν ολόκληρο τον εαυτό τους και άλλοι δεν δίνουν τίποτα.

Περίεργες οι αλληλοεπιδράσεις που συμβαίνουν ανάμεσα στους παίκτες. Σε κάποιες περιπτώσεις είναι θετικές και σε κάποιες άλλες αρνητικές. Κάποιοι παίκτες μόνο δίνουν και κάποιοι άλλοι μόνο παίρνουν. Ευτυχώς όμως που υπάρχουνε και κάποιες ομάδες παικτών που αλληλομοιράζονται πράγματα και καταστάσεις. Αυτοί και μονο αυτοί είναι οι κερδισμένοι.

Όσοι καταφέρουν να μοιραστούνε πράγματα μεταξύ τους είναι και οι νικητές. Όλοι οι υπόλοιποι είναι απλοί παίκτες που απλά έπαιξαν και έχασαν. Κάποιοι από αυτούς έμειναν ικανοποιημένοι από τις στιγμές που αποκόμισαν και κάποιοι άλλοι απογοητεύτηκαν, στενοχωρήθηκαν, πόνεσαν και κάποιοι άλλοι χαρήκαν για την ήττα τους, επειδή είχαν κουραστεί να παλεύουν για τη νίκη τους.  Όλοι τους όμως κέρδισαν αναμνήσεις και εμπειρίες. Διώχνοντας τις άσχημες και κρατώντας τις καλές αναμνήσεις και πιο δυνατοί πλέον προχωράνε για νέα παιχνίδια.

            Εντάξει έχασαν ένα παιχνίδι και τι έγινε; Υπάρχουν τοοοοοόσα άλλα  που θα έρθουν στη ζωή τους. Εξάλλου όπως όλοι ξέρετε κατά τη διάρκεια ενός πολέμου, εάν χαθεί μια μάχη, αυτό δεν σημαίνει ότι θα χαθεί και ο πόλεμος. Άρα και κατά τη διάρκεια της προσωπικής μας ευτυχίας, χάνοντας κάποιου είδους ανθρώπινη σχέση, δε χάνεται και η ευτυχία μας, αντίθετα μάλιστα, παλεύοντας θα καταφέρουμε να την αποκτήσουμε στο έπακρον στο απώτερο μέλλον.