Ψυχρή, σαν το μαχαίρι με το οποίο ξερίζωσα την πιο τρυφερή καρδιά που γνώρισα και δεν άνηκε σε άνθρωπο, άνηκε σε μια λευκή ανεμώνα

Ονειροπολούσες αγάπη μου, ονειροπολούσες. Και μέσα στα μάτια σου, είδα τότε και δεν θα ξεχάσω ποτέ, την σπουδαιότητα των ονείρων!

Το πανέμορφο καδράκι που κοσμεί τα βιβλία είναι δώρο από την πολυαγαπημένη μου, Λουιζα Φρερη. Ευχαριστώ τόσο πολύ!!!

 

 

 

 

 

Η αγάπη σαν κύμα, σαν ήχος, σαν φώς, σε ένα μικρό μικρό σφαιρίδιο κατοικεί...

Είναι η αγάπη που δηλώνει που δηλώνει απών και είναι το δεύτερο μέρος της τριλογίας αγάπης. Κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Λεξίτυπον.

Φωτογραφία από Θεσσαλονίκη και την αγαπημένη μου Alexandra Mouriopoulou
Ευχαριστούμε πολύ πολύ!!

 

 

 

 

Πάντα η ίδια εικόνα.
Το ίδιο μοτίβο, το ίδιο πλάνο.
Γκρι, σαν μια παγωμένη ομίχλη.
Σαν ένα χιόνι νάιλον που σκέπασε την πιο ξεχασμένη, ερειπωμένη πόλη.
Κι είναι ακόμη εκεί, την βλέπω.
Είναι ακόμη εκεί, μπορώ ακόμη και την βλέπω.
Κι όλα ψυχρά, θολά και γκρι.
Γκρι, σαν την πιο ακατανίκητη επιθυμία.
Σαν το δάκρυ που πάσχισε επίμονα να απελευθερωθεί.
Σαν την ψυχή που λαχταρούσε αγάπη μα τα χείλη συσπάστηκαν από μια ακατανίκητη οργή που ουσιαστικά κανείς δεν κατάλαβε και ούτε συμμερίστηκε ποτέ του.
Κι όλοι όσοι περνούσαν από ’κει ήθελαν να την δουν, να την αγγίξουν, να της μιλήσουν έστω.
Μα δεν ήταν σε όλους ορατή…

________

Απόσπασμα από την "Λίμνη του Ανεκπλήρωτου" που συναντά κανείς στην "Αγάπη που Δηλώνει Απών".
Πανέμορφη φωτογραφία από την φίλη μου Alexandra Mouriopoulou

 
Σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ! Σε αγαπώ!

 

 

Ήταν μια νεραΐδα που χόρευε επάνω στην παγωμένη λίμνη.
Ήταν η Λίμνη του Ανεκπλήρωτου!
Η Λίμνη του Ανεκπλήρωτου, που γέμιζε με τα δάκρυά της.
Τα δάκρυά της, ένα πλουμιστό νερό που όμοιο δεν ξανάδα.
Και τα καθάρια νερά ήταν δυό γυάλινοι καθρέπτες.
Δυό, σαν τα μαγικά φτερά της, εκείνα που της έκοψαν μα βρήκε τρόπο να επαναφέρει.
Χόρευε κι άφηνε τα ρουμπίνια της, τη λίμνη να γεμίσουν.
Κι οι αναστεναγμοί, σήκωναν έναν μικρό, σφυριχτό, συθέμελο αγέρα.
Ένα απαλό κυματάκι που θύμιζε λευκό σύννεφο ελευθερίας, συνόδευε τον ήχο και την παγωμένη εικόνα.
Γκρι και κρύα, ψυχρή και άδεια.
Γκρι, σαν τον ήλιο που ζωγράφισα το πρωί με την μόνη τέμπερα που διαθέτω.
Κρύα, σαν την καρδιά του πιο πολεμοχαρή ανθρώπου.
Ψυχρή, σαν το μαχαίρι με το οποίο ξερίζωσα την πιο τρυφερή καρδιά που γνώρισα και δεν άνηκε σε άνθρωπο, άνηκε σε μια λευκή ανεμώνα.

________

Απόσπασμα από την "Λίμνη του Ανεκπλήρωτου" που συναντά κανείς στην "Αγάπη που Δηλώνει Απών".
Πανέμορφη φωτογραφία από την φίλη μου Eva Lida
Σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ! Σε αγαπώ!

 

 

 

 

Εκλεκτός και ο επόμενος που θα καταφέρει να τη διαβεί και να ξεδιψάσει....
💗💗💗


_______________

 

Φωτογραφία από την αγαπημένη μου φίλη Xristina Xristodoulidi και την Κύπρο μας!
Ευχαριστώ πολύ πολύ!!

 

 

 

 Κι ύστερα μίλησαν για Αγάπη όλοι αυτοί που την σκότωσαν..
💙💙💙

 

Φωτογραφία από την αγαπημένη μου φίλη Xristina Xristodoulidi και την Κύπρο μας!
Ευχαριστώ πολύ πολύ!!

—