Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ας μου το συγχωρέσουν...



Όταν ξεκινάς να γράφεις μια ιστορία, μια ιστορία που την έχεις ολοκληρώσει μέσα σου και έχεις καταφέρει να την οπτικοποιήσεις, είναι γνωστό πως οι ήρωες "αρπάζουν" τα ηνία και χαράζουν τη δική τους πορεία​ στον κόσμο τον ουτοπικό και αληθινό, συνάμα. Πάντα πίστευα πως η ιστορία οφείλει να είναι πάνω από όλα. Ναι, θα πράξουν ελεύθεροι οι ήρωες αλλά θα ακολουθήσουν - έστω και από άλλο μονοπάτι - την ροή που έχτισες ή μάλλον, πρώτη εντυπώθηκε μέσα σου. Πίστευα πως ιστορία και ήρωες, παράλληλα, μπορούν να "πλεύσουν". Τα πιστεύω μου, καταρρίπτονται​ αυτή τη φορά. Οι ήρωες, αρνούνται να ακολουθήσουν την ιστορία, τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε και προσπαθούν, ανεπιτυχώς, να με πείσουν για το αντίθετο. Και γράφω ανεπιτυχώς για να το πιστέψω και η ίδια. Αρνούμαι να ακολουθήσω την ιστορία (τον σκοπό) και για ακόμη μία φορά διαψεύδω τον εαυτό μου. Διαψεύδω τον εαυτό μου κατά μία έννοια. Μετά την ιστορία των "σκουριασμένων καραβιών" πίστευα πως άλλους ήρωες δεν θα αγαπούσα τόσο. Πίστευα πως δεν θα δάκρυζα για άλλη ιστορία, για άλλους ήρωες που θρηνούν και τελικά, έρχεται το "κορίτσι με τα χρώματα" και "το αγόρι με το βιολί", ήρωες μιας ιστορίας από όσες θα υπάρχουν στο πέμπτο κατά σειρά έργο μου, για να μου δείξουν πως η πάλη του φανταστικού και του ρεαλιστικού, τώρα αρχίζει. Σας ορκίζομαι, δεν έχω αγαπήσει και νιώσει, άλλους ήρωες έτσι. Δεν έχω ζήσει άλλη ιστορία τόσο έντονα. Σήμερα, παλεύω με τους ήρωες, για τους ήρωες. Όλη μέρα με κατατρέχει η "αλλαγή". Ας με καταλάβουν. Αυτό. Πρώτη φορά έτσι, πρώτη φορά τόσο δυνατά. Πρώτη φορά θρηνώ για τους ήρωες που πρέπει να ακολουθήσουν την ιστορία, δηλαδή τον σκοπό. Ας μου το συγχωρέσουν...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.

Σήμερα που θα πρέπει κανονικά να γιορτάζουμε τον ερχομό της Άνοιξης, ο καιρός μας απέδειξε πως δεν είναι έτοιμος ακόμη να την υποδεχθεί.         Δε ξέρω για τους τόπους σας, στο δικό μου όμως επικρατεί κρύο, μουντίλα και πολύ συννεφιά. Τίποτα από το τοπίο που κοιτώ απ' έξω δε μου θυμίζει Άνοιξη αλλά η αλήθεια είναι πως μέσα στη καρδιά μου, η χαρά και η αισιοδοξία που νοιώθω για τον ερχομό ενός νέου μήνα και μιας πιο "χαρούμενης" εποχής υπερχειλίζει και με κάνει να αισθάνομαι αρκετά καλά ψυχολογικά.         Εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους διαδικτυακούς μου φίλους και σε όλους όσους με διαβάζουν και διαβάζω φυσικά να έχουν έναν υπέροχο μήνα, γεμάτο μόνο με ευχάριστες αλλαγές στη ζωή τους και στα συναισθήματά τους γενικώς.         Και να θυμάστε πως: " Κι αν ο καιρος ειναι μουντός θα αλλάξει, όταν όμως η καρδιά μένει μουντή καμία αλλαγή δε θα ναι ορατή ακόμα κι αν χτυπά  φως πολύ! "

ΠΕΡΙ ΛΑΦΥΡΩΝ ΛΟΓΟΣ.

Ναι ναι γι' αυτά τα Λάφυρα θέλω να σας πω φίλοι, είμαι πολύ χαρούμενη και θέλω να το μοιραστώ με όλον τον κόσμο.
Λοιπόν για αρχή μη ξεχάσω να ευχαριστήσω ένα μπλοκ και μία σελίδα που τόσο θερμά με φιλοξένησαν.
Ο ταχυδρόμος της Εύβοιας: http://eviapost.blogspot.com/2015/11/blog-post_11.html Οι συγγραφείς και τα βιβλία που αγαπάμε:https://www.facebook.com/media/set/?set=a.930627550318292.1073742055.818443451536703&type=3
Λοιπόν αν και το ανέφερα και στο φατσοβιβλίο αλλά ξέρω πως κάποιοι αγαπημένοι μου απο εσάς δεν έχετε λογαριασμό εκεί ή δεν πολυασχολείστε, το μοιράζομαι και εδώ μαζί σας:

Εγώ μπορεί να έκανα πριν λίγες ώρες μία ωραία, θέλω να ελπίζω, ανάρτηση στο μπλοκ μου για να υποδεχθώ το νέο μήνα (αναφερόμενη στην προηγούμενη ανάρτηση της ακροστοιχίδας), αυτός όμως φρόντισε να με υποδεχθεί με άκρως ευχάριστα νέα. Μόλις έμαθα πως στο βιβλιοπωλείο Παπαποστόλου που είναι διαθέσιμο το βιβλίο μου έμεινε μόνο ένα αντίτυπο. Πότε ήταν που είχα κάνει σχετική ενημέρωση για τους Ευβο…

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά;
Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές!
Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο!
(Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα)
(Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P)
Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά! 
Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;)
Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να κάνω ζαβολιές για να γελάς! Χ…