η φωνή του θύμιζε τρεχούμενους, ορμητικούς καταρράκτες

"Μια καθαρή μελωδική φωνή ακούστηκε. Μια γαλήνια μουσική που έρεε από τα βάθη μιας ξύλινης κιθάρας τον έκανε να σταματήσει να σκέφτεται και να απολαμβάνει το τραγούδι ενός νέου που η φωνή του θύμιζε τρεχούμενους, ορμητικούς καταρράκτες.

Αδιαμφισβήτητα, ο νεαρός άντρας είχε θεσπέσια φωνή. Ο τρόπος που ερμήνευε έμοιαζε με κάλεσμα.

Ναι, με κάλεσμα! Σε έκανε να θέλεις να ακολουθήσεις  αυτή τη φωνή και όπου σε βγάλει!

Ο νεαρός ερμηνευτής είχε ήδη αποκτήσει τον πρώτο του θαυμαστή.

Και ξαφνικά ο στίχος - έναυσμα ακούστηκε:

«Έλα και πάρε την αγάπη, μη την αφήσεις να χαθεί,

η ζωή συντρίμμια φτιάχνει, συναρμολόγησε ένα κι εσύ»!

Όχι, αυτή την αγάπη δε θα την άφηνε να χαθεί!

Θα τη συναρμολογούσε κι όπου έβγαινε.

Δεν τον ένοιαζε. Το μόνο που τον ένοιαζε ήταν να είναι μαζί της.

«Διψούσε» τόσο να ακούσει τη φωνή της.

Είχε έρθει η ώρα. «Ή τώρα ή ποτέ» είπε για δεύτερη φορά στον εαυτό του και πριν το καλοσκεφτεί βρέθηκε μπροστά στη παρέα, τεσσάρων κοριτσιών να τον κοιτάζουν περίεργα και κάπως ζεστά, συνάμα.

Τα σκιστά μάτια τον καλωσόρισαν.

Με θέρμη. ανταπέδωσε το καλωσόρισμα.

Πλησίασε κάπως διστακτικά τις κοπέλες και η μία, με τα καστανόξανθα μαλλιά που καθόταν δεξιά της, του έκανε χώρο και νόημα να καθίσει.

Εκείνος, αφού την ευχαρίστησε κάθισε ανάμεσά τους και χάθηκε στο «ταξίδι» των σκιστών ματιών.

Πέρασαν λίγα λεπτά ώσπου να συνέλθει από αυτό το τραγούδι.

Ευχήθηκε να μην ήταν όνειρο όλο αυτό. Φοβήθηκε πως ήταν όνειρο.

Δεν ήταν όμως! Βρισκόταν εκεί, στη παραλία, δίπλα της, με συντροφιά τη θάλασσα, τη μουσική, τη φωτιά και τ’ αστέρια."

~~ Η Αγάπη Δηλώνει Παρών - Κική Κωνσταντίνου

Photo credit Alexandra Mouriopoulou
Τοποθεσία: Κέφαλος Κως
Ευχαριστούμε πολύ λατρεμένη μου!! Μαζί σου, σε όλα τα ταξίδια! Με συγκινεί η αγάπη σου!