ΤΟ ΌΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΈΠΛΑΣΑ

Eπειδή σε ονειρεύτηκα #AL
Κι ήσουν ξανθός, με σκυθρωπό πρόσωπο, λευκή επιδερμίδα
Φορούσες μια ξεθιωριασμένη, γκρι μπλούζα κι ήσουν γαλήνιος.

Περίεργο, ήσουν γαλήνιος
Μπορεί και να μου χαμογέλασες κιόλας, δεν θυμάμαι.

 

Emotional Dark Music - The Eternal Forest 

 

 

ήσουν το όνειρο που έπλασα 

κι εκεί να παραμείνεις 

 

«Μια τελική συνάντηση μες στων αλλεπαλλήλων
Άδειων νυκτών τη στείρα διαδοχή
(Όχι συμπτωματικά ούτε τυχαία)
Μια συνάντηση — στην άβατο διάβαση πέρασμα
Απ’ του μυαλού πέρα τ’ αταίριαστα διδάγματα
Όταν οι άλλοι σιτίζονται με ράκη προσευχής
Νοσταλγούν εσχατιές φανταστικών επιλύσεων
Εκθέτουν σε σχήματα ασελγή των σωμάτων
Την ασταθή βεβαιότητα μιας νοσηρής υγείας.
Μια συνάντηση —όχι τυχαία— επινόηση
Θανάτου χωρίς αργύριο υποταγής
Στην άγρια νύχτα που καλπάζει σ’ ένα αιώνιο
Απαράβατο, πριν και μετά, Καθορισμένο.»

- Μανόλης Αναγνωστάκης, «Μια τελική συνάντηση»

  (Μ. Αναγνωστάκης, Τα ποιήματα, εκδ. Νεφέλη)