Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πόσο κενή θα ήταν η ζωή μου, αν δεν είχα την εκούσια τύχη να σε γνωρίσω





" Σε είδα να στέκεσαι αγέρωχη, ακόμη κι όταν όλοι γύρω σου είχαν γονατίσει επειδή επέλεξες να γίνεις ένα με το χώμα!
Και σηκώθηκες!
Τα κατάφερες, Ναι, σηκώθηκες!
Ήμουνα πολύ μικρή για να το ξέρω, μα ήμουνα τόσο τυχερή που σηκώθηκες και μου έδωσες την ευκαιρία να γίνεις καλά για να σε μάθω. Και νιώθω τόσο ευγνώμων, που μου δόθηκε ίσως από το Θεό η ευκαιρία να σε μάθω. Κι όχι να σε μάθω απλώς, όχι να σε γνωρίσω, να σε ζήσω, να σε αγκαλιάσω, να σε φιλήσω δυνατά και να φωνάξω πως Ναι, έχω την τύχη, την ευκαιρία, τη δυνατότητα αν θες, να είσαι η ……….! *
Πόσο κενή θα ήταν η ζωή μου, αν δεν είχα την εκούσια τύχη να σε γνωρίσω!
Πόσο αξιοθαύμαστος άνθρωπος μπορείς να είσαι! Δεν μπορώ να το παρουσιάσω με λόγια, γιατί της ψυχής σου το μεγαλείο είναι τόσο, που δεν επιδέχεται ανάλυση με λέξεις. Είναι τόσο μεγάλο και γενναιόδωρο, που μόνο μέσω των ματιών σου μπορώ να καθρεπτίσω. Και το βλέπω. Ακόμη και τώρα που σε σκέφτομαι για να γράψω, κοιτάζω αυτά τα υπερήφανα καφέ σου μάτια με την τόση ανδρεία, που ειλικρινά, θέλω να σκύψω και να προσκυνήσω τα πόδια, που τους λείπουν δάχτυλα! Και για μένα είναι τα ομορφότερα ποδιά που έχω δει! Ειλικρινά!
Να σου πω κάτι;
Χαίρομαι, που σε εκείνους τους απάνθρωπα «όμορφους» ανθρώπους δεν επέτρεψες να κοιτάξουν στο εσωτερικό της ψυχής σου, γιατί δεν τους αξίζει. Πραγματικά δεν τους αξίζει.
Η ψυχή σου είναι τοσο λαμπερή, που πολλοί μπορούν να διακρίνουν και αυτοί οι λίγοι απάνθρωπα «όμορφοι» άνθρωποι ανήκουν στους μίζερους εκείνους λίγους, που δεν πρέπει ποτέ να εστιάσουν στο διαμάντι που σαν μαγνήτης εκπέμπεις.
Όχι γιατί θα στο λερώσουν, είναι άλλωστε τόσο λαμπερό και δυνατό, που δεν επιδέχεται κανενός είδους ζημία, δεν μπορούν να το διακρίνουν γιατί πραγματικά δεν τους αξίζει.
Κι αυτοί θα είναι για άλλη μια μέρα τυφλοί, που δεν μπόρεσαν να δουν τον εσωτερικό τοίχο των λευκών σου αλόγων. Διότι εσύ μόνο λευκά αλόγα θα μπορούσες να διαθέτεις!
Μόνο αυτά μπορούν να δηλώσουν την υπεροχή σου σε έναν κόσμο, που είναι τόσο τυχερός που σε έχει κι ας μην έχει ποτέ τη δυνατότητα να το επιβεβαιώσει. Η αγάπη όμως που σου έχω αρκεί, για να μπορέσουν, έστω λίγο να δουν τη δύναμή σου. Τη δύναμη εκείνη, που δεν είναι άλλη από το σεβασμό και την αξία, την οποία έχεις.
Κι αν πολέμησαν χίλιες φορές να στην γκρεμίσουν, να ξέρεις πως εγώ θα είμαι πάντα εδώ να στη χτίζω λιθαράκι λιθαράκι μέχρι να γίνει ο πελώριος πύργος που οδηγεί σε ένα ξέφωτο μονοπάτι, που πάντα λίγοι θα μπορούν να διακρίνουν. "





"Σε είδα να στέκεσαι αγέρωχη, ακόμη κι όταν όλοι γύρω σου είχαν γονατίσει επειδή επέλεξες να γίνεις ένα με το χώμα!

Και σηκώθηκες!
Τα κατάφερες, Ναι, σηκώθηκες!

Ήμουνα πολύ μικρή για να το ξέρω, μα ήμουνα τόσο τυχερή που σηκώθηκες και μου έδωσες την ευκαιρία να γίνεις καλά για να σε μάθω. Και νιώθω τόσο ευγνώμων, που μου δόθηκε ίσως από το Θεό η ευκαιρία να σε μάθω. Κι όχι να σε μάθω απλώς, όχι να σε γνωρίσω, να σε ζήσω, να σε αγκαλιάσω, να σε φιλήσω δυνατά και να φωνάξω πως Ναι, έχω την τύχη, την ευκαιρία, τη δυνατότητα αν θες, να είσαι η ……….! *

Πόσο κενή θα ήταν η ζωή μου, αν δεν είχα την εκούσια τύχη να σε γνωρίσω!
Πόσο αξιοθαύμαστος άνθρωπος μπορείς να είσαι! Δεν μπορώ να το παρουσιάσω με λόγια, γιατί της ψυχής σου το μεγαλείο είναι τόσο, που δεν επιδέχεται ανάλυση με λέξεις. Είναι τόσο μεγάλο και γενναιόδωρο, που μόνο μέσω των ματιών σου μπορώ να καθρεπτίσω. Και το βλέπω. Ακόμη και τώρα που σε σκέφτομαι για να γράψω, κοιτάζω αυτά τα υπερήφανα καφέ σου μάτια με την τόση ανδρεία, που ειλικρινά, θέλω να σκύψω και να προσκυνήσω τα πόδια, που τους λείπουν δάχτυλα! Και για μένα είναι τα ομορφότερα ποδιά που έχω δει! Ειλικρινά!

Να σου πω κάτι;
Χαίρομαι, που σε εκείνους τους απάνθρωπα «όμορφους» ανθρώπους δεν επέτρεψες να κοιτάξουν στο εσωτερικό της ψυχής σου, γιατί δεν τους αξίζει. Πραγματικά δεν τους αξίζει.

Η ψυχή σου είναι τοσο λαμπερή, που πολλοί μπορούν να διακρίνουν και αυτοί οι λίγοι απάνθρωπα «όμορφοι» άνθρωποι ανήκουν στους μίζερους εκείνους λίγους, που δεν πρέπει ποτέ να εστιάσουν στο διαμάντι που σαν μαγνήτης εκπέμπεις.

Όχι γιατί θα στο λερώσουν, είναι άλλωστε τόσο λαμπερό και δυνατό, που δεν επιδέχεται κανενός είδους ζημία, δεν μπορούν να το διακρίνουν γιατί πραγματικά δεν τους αξίζει.

Κι αυτοί θα είναι για άλλη μια μέρα τυφλοί, που δεν μπόρεσαν να δουν τον εσωτερικό τοίχο των λευκών σου αλόγων. Διότι εσύ μόνο λευκά αλόγα θα μπορούσες να διαθέτεις!

Μόνο αυτά μπορούν να δηλώσουν την υπεροχή σου σε έναν κόσμο, που είναι τόσο τυχερός που σε έχει κι ας μην έχει ποτέ τη δυνατότητα να το επιβεβαιώσει. Η αγάπη όμως που σου έχω αρκεί, για να μπορέσουν, έστω λίγο να δουν τη δύναμή σου. Τη δύναμη εκείνη, που δεν είναι άλλη από το σεβασμό και την αξία, την οποία έχεις.

Κι αν πολέμησαν χίλιες φορές να στην γκρεμίσουν, να ξέρεις πως εγώ θα είμαι πάντα εδώ να στη χτίζω λιθαράκι λιθαράκι μέχρι να γίνει ο πελώριος πύργος που οδηγεί σε ένα ξέφωτο μονοπάτι, που πάντα λίγοι θα μπορούν να διακρίνουν."

Σχόλια

  1. Με μαγεύεις κάθε φορά που περνάω από δω!...
    Δεν έχω λόγια, αφήνω μόνο το θαυμασμό και την αγάπη μου
    Μαρίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ Κική μου !
    ο λόγος σου, η γραφή σου, η καρδιά σου και τα συναισθήματά σου.
    Ένα μικρό όμορφο λιμανάκι εδώ για να ακουμπήσουμε τις ψυχές μας.
    Τα φιλιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.

Σήμερα που θα πρέπει κανονικά να γιορτάζουμε τον ερχομό της Άνοιξης, ο καιρός μας απέδειξε πως δεν είναι έτοιμος ακόμη να την υποδεχθεί.         Δε ξέρω για τους τόπους σας, στο δικό μου όμως επικρατεί κρύο, μουντίλα και πολύ συννεφιά. Τίποτα από το τοπίο που κοιτώ απ' έξω δε μου θυμίζει Άνοιξη αλλά η αλήθεια είναι πως μέσα στη καρδιά μου, η χαρά και η αισιοδοξία που νοιώθω για τον ερχομό ενός νέου μήνα και μιας πιο "χαρούμενης" εποχής υπερχειλίζει και με κάνει να αισθάνομαι αρκετά καλά ψυχολογικά.         Εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους διαδικτυακούς μου φίλους και σε όλους όσους με διαβάζουν και διαβάζω φυσικά να έχουν έναν υπέροχο μήνα, γεμάτο μόνο με ευχάριστες αλλαγές στη ζωή τους και στα συναισθήματά τους γενικώς.         Και να θυμάστε πως: " Κι αν ο καιρος ειναι μουντός θα αλλάξει, όταν όμως η καρδιά μένει μουντή καμία αλλαγή δε θα ναι ορατή ακόμα κι αν χτυπά  φως πολύ! "

ΠΕΡΙ ΛΑΦΥΡΩΝ ΛΟΓΟΣ.

Ναι ναι γι' αυτά τα Λάφυρα θέλω να σας πω φίλοι, είμαι πολύ χαρούμενη και θέλω να το μοιραστώ με όλον τον κόσμο.
Λοιπόν για αρχή μη ξεχάσω να ευχαριστήσω ένα μπλοκ και μία σελίδα που τόσο θερμά με φιλοξένησαν.
Ο ταχυδρόμος της Εύβοιας: http://eviapost.blogspot.com/2015/11/blog-post_11.html Οι συγγραφείς και τα βιβλία που αγαπάμε:https://www.facebook.com/media/set/?set=a.930627550318292.1073742055.818443451536703&type=3
Λοιπόν αν και το ανέφερα και στο φατσοβιβλίο αλλά ξέρω πως κάποιοι αγαπημένοι μου απο εσάς δεν έχετε λογαριασμό εκεί ή δεν πολυασχολείστε, το μοιράζομαι και εδώ μαζί σας:

Εγώ μπορεί να έκανα πριν λίγες ώρες μία ωραία, θέλω να ελπίζω, ανάρτηση στο μπλοκ μου για να υποδεχθώ το νέο μήνα (αναφερόμενη στην προηγούμενη ανάρτηση της ακροστοιχίδας), αυτός όμως φρόντισε να με υποδεχθεί με άκρως ευχάριστα νέα. Μόλις έμαθα πως στο βιβλιοπωλείο Παπαποστόλου που είναι διαθέσιμο το βιβλίο μου έμεινε μόνο ένα αντίτυπο. Πότε ήταν που είχα κάνει σχετική ενημέρωση για τους Ευβο…

ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΗ ΑΓΓΙΧΤΕΙ

<<Μόλις διαβήκατε την οδό της Αγάπης>>,  φανερώθηκαν κάποια έντονα, καλλιγραφικά, κόκκινα γράμματα και η καρδιά του φτερούγησε όπως πριν>>... Και εγώ συνεχίζω.... Ξετύλιξα γρήγορα γρήγορα το δέμα μου με αγωνία... Μα τι χρώμα!! Τι αίσθηση!! Τι μυρωδιά!!Ένα βιβλίο που το αγαπούσα πριν καν το αγγίξω... Αδιάβαστο κ αγαπημένο! Έχω σταματήσει στην άκρη του δρόμου με τα φλας αναμμένα... Και αδύνατον να κρατηθώ.. ξεφυλλίζω κ διαβάζω... "Κοίταξέ με, είμαι εδώ! Δηλώνω παρών στο παρόν!"
Αυτό ήθελα...να νιώσει παρών! ...Στο παρόν!
Εδώ, που ήρθε για εμένα, στην Καστοριά, στο Άργος Ορεστικό, στην έξοδο της Εγνατίας Οδού! Είναι η οδός της αγάπης, μόλις την διαβήκατε αγαπημένα μου.
Είναι τα λόγια Εκείνης, που έφθειρε τα βιβλία από την αγάπη της και το πόσο πολύ με συγκίνησαν, μπορείτε υποθέτω, να καταλάβετε. Ευλογημένη που έχω τέτοιους ανθρώπους!! Και τους τιμάω να ξέρετε.
Επίσης, είναι Εκείνη που σε εικόνες μας έδωσε κάτι από την οδό της αγάπης, στην οποία εκείνη, τα βάδ…