Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο ΦΕΓΓΙΤΗΣ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ


 
"Μια εικόνα, μόνο μια εικόνα!
Μια εικόνα χαμένη από το παρελθόν!
Αυτό είσαι! Αυτό έμεινε!
Αυτό μου άφησες, μα πάνω απ’ όλα αυτό επέλεξα να κρατήσω μέσα μου για να έχω τη δυνατότητα να το «σκοτώνω» Χίλιες Φορές Εγώ… και να μ’ Αρέσει!
Να μ’ αρέσει πολύ και να παίρνω δύναμη και ικανοποίηση από σένα!

Το ξέρεις ε;
Κι όμως, θέλω με κάθε ευκαιρία να στο υπενθυμίζω.

Μου αρέσουν όλα αυτά που τονίζουν και κραυγάζουν τα κεφαλαία γράμματα.
Είναι όσα ξέρεις, όσα παραβλέπεις, όσα θα σου θυμίζω και όσα με κάνουν να καμαρώνω Εγώ!
Να καμαρώνω κι ας με πονάνε. Όσο κι αν με πονάνε εγώ θα τα «ταΐζω» μέσα μου και θα φροντίσω με τον καιρό να τα κάνω πράξη και δημιουργία.

Γιατί εγώ μπορώ! Εσύ όμως όχι!
Και ξέρεις γιατί δεν μπορείς; Γιατί απλώς δε θέλεις.

Και κατά βάθος το ξέρεις. Το ξέρεις καλά.
Γι’ αυτό χαμογελάς φευγαλέα κάθε φορά που η εικόνα μου μάχεται και αντικατοπτρίζεται με τη δική σου.

Μπορεί εσένα σε διάσταση να είναι τεράστια, ενώ η δική μου μικρή, συρρικνωμένη, όμως έχω το μέγα προσόν η δική μου να είναι φτιαγμένη από ξύλο.

Γήινη! Αληθινή! Μυρίζει χώμα μα και χορτάρια μαζί κι αυτό της δίνει άλλη αξία, άλλη προσδοκία και κυρίως άλλο νόημα και άλλη χάρη. "
 
 
 "Σπάσε τα τείχη! Σπάσ’ τα ρε! Προσπέρασε ό,τι σε φοβίζει και σε κρατά δέσμιο του εαυτό σου! Δώσε μια κλωτσιά και κάντα όλα λίμπα.
Προσπάθησε ρε! Προσπάθησε, τί σου ζητάω;
- Μην την πεις αυτήν τη λέξη, μην την πεις!
- Ποια λέξη; Ποια;
- Όχι, όχι σου λέω, μην την πεις!
- Ποια λέξη; Ποια; Αυτήν που φοβάσαι να πεις εσύ; Πες την, φίλε, πες την, μόνο εσύ μπορείς. Πες την!
Μη γίνεις ένα σκουριασμένο καράβι που «στολίζει» κάποιο βρώμικο λιμάνι. Γίνε βάρκα, άνοιξε πανιά και αρμένισε στο πέλαγο που απλώνεται μπροστά σου. Μη φοβάσαι τη ζωή, άσε να φοβηθεί εκείνη αν σε χάσει.
Τι σου ζητάω ρε; Ζήσε όπως σου αξίζει! Ζήσε!
- Πες τη λέξη! Πες τη λέξη! Μόνο εσύ μπορείς! Πες την!
- Ελευθερία! Ελευθερία, παλιέ μου εαυτέ! Ελευθερία!
Και ο φυλακισμένος σου εαυτός σπάει το κλουβί και δραπετεύει!
Μεγάλο προσόν η ελευθερία, μα ακόμη μεγαλύτερο, αν την έχεις κατακτήσει πολεμώντας για αυτήν….

"Σπάσε τα τείχη! Σπάσ’ τα ρε! Προσπέρασε ό,τι σε φοβίζει και σε κρατά δέσμιο του εαυτό σου! Δώσε μια κλωτσιά και κάντα όλα λίμπα. "

Σχόλια

  1. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Η πιο γλυκιά λέξη! "Σπάσε τα τείχη ...προσπέρασε...ότι σε κρατά δέσμιο του εαυτού σου!"
    Τα είπες όλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.

Σήμερα που θα πρέπει κανονικά να γιορτάζουμε τον ερχομό της Άνοιξης, ο καιρός μας απέδειξε πως δεν είναι έτοιμος ακόμη να την υποδεχθεί.         Δε ξέρω για τους τόπους σας, στο δικό μου όμως επικρατεί κρύο, μουντίλα και πολύ συννεφιά. Τίποτα από το τοπίο που κοιτώ απ' έξω δε μου θυμίζει Άνοιξη αλλά η αλήθεια είναι πως μέσα στη καρδιά μου, η χαρά και η αισιοδοξία που νοιώθω για τον ερχομό ενός νέου μήνα και μιας πιο "χαρούμενης" εποχής υπερχειλίζει και με κάνει να αισθάνομαι αρκετά καλά ψυχολογικά.         Εύχομαι ολόψυχα σε όλους τους διαδικτυακούς μου φίλους και σε όλους όσους με διαβάζουν και διαβάζω φυσικά να έχουν έναν υπέροχο μήνα, γεμάτο μόνο με ευχάριστες αλλαγές στη ζωή τους και στα συναισθήματά τους γενικώς.         Και να θυμάστε πως: " Κι αν ο καιρος ειναι μουντός θα αλλάξει, όταν όμως η καρδιά μένει μουντή καμία αλλαγή δε θα ναι ορατή ακόμα κι αν χτυπά  φως πολύ! "

ΠΕΡΙ ΛΑΦΥΡΩΝ ΛΟΓΟΣ.

Ναι ναι γι' αυτά τα Λάφυρα θέλω να σας πω φίλοι, είμαι πολύ χαρούμενη και θέλω να το μοιραστώ με όλον τον κόσμο.
Λοιπόν για αρχή μη ξεχάσω να ευχαριστήσω ένα μπλοκ και μία σελίδα που τόσο θερμά με φιλοξένησαν.
Ο ταχυδρόμος της Εύβοιας: http://eviapost.blogspot.com/2015/11/blog-post_11.html Οι συγγραφείς και τα βιβλία που αγαπάμε:https://www.facebook.com/media/set/?set=a.930627550318292.1073742055.818443451536703&type=3
Λοιπόν αν και το ανέφερα και στο φατσοβιβλίο αλλά ξέρω πως κάποιοι αγαπημένοι μου απο εσάς δεν έχετε λογαριασμό εκεί ή δεν πολυασχολείστε, το μοιράζομαι και εδώ μαζί σας:

Εγώ μπορεί να έκανα πριν λίγες ώρες μία ωραία, θέλω να ελπίζω, ανάρτηση στο μπλοκ μου για να υποδεχθώ το νέο μήνα (αναφερόμενη στην προηγούμενη ανάρτηση της ακροστοιχίδας), αυτός όμως φρόντισε να με υποδεχθεί με άκρως ευχάριστα νέα. Μόλις έμαθα πως στο βιβλιοπωλείο Παπαποστόλου που είναι διαθέσιμο το βιβλίο μου έμεινε μόνο ένα αντίτυπο. Πότε ήταν που είχα κάνει σχετική ενημέρωση για τους Ευβο…

ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΗ ΑΓΓΙΧΤΕΙ

<<Μόλις διαβήκατε την οδό της Αγάπης>>,  φανερώθηκαν κάποια έντονα, καλλιγραφικά, κόκκινα γράμματα και η καρδιά του φτερούγησε όπως πριν>>... Και εγώ συνεχίζω.... Ξετύλιξα γρήγορα γρήγορα το δέμα μου με αγωνία... Μα τι χρώμα!! Τι αίσθηση!! Τι μυρωδιά!!Ένα βιβλίο που το αγαπούσα πριν καν το αγγίξω... Αδιάβαστο κ αγαπημένο! Έχω σταματήσει στην άκρη του δρόμου με τα φλας αναμμένα... Και αδύνατον να κρατηθώ.. ξεφυλλίζω κ διαβάζω... "Κοίταξέ με, είμαι εδώ! Δηλώνω παρών στο παρόν!"
Αυτό ήθελα...να νιώσει παρών! ...Στο παρόν!
Εδώ, που ήρθε για εμένα, στην Καστοριά, στο Άργος Ορεστικό, στην έξοδο της Εγνατίας Οδού! Είναι η οδός της αγάπης, μόλις την διαβήκατε αγαπημένα μου.
Είναι τα λόγια Εκείνης, που έφθειρε τα βιβλία από την αγάπη της και το πόσο πολύ με συγκίνησαν, μπορείτε υποθέτω, να καταλάβετε. Ευλογημένη που έχω τέτοιους ανθρώπους!! Και τους τιμάω να ξέρετε.
Επίσης, είναι Εκείνη που σε εικόνες μας έδωσε κάτι από την οδό της αγάπης, στην οποία εκείνη, τα βάδ…