Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2018

Η ΟΜΠΡΕΛΑ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



Η βροχή, μου οφείλει μια βόλτα στο άπειρο, με παρτενέρ ένα αγκάθι.

Τραγελαφικά αβέβαιος ο καιρός:
Κρίνει και κρίνεται
Χαρίζει και αρπάζει

Στη μέση μιας θύελλας, ήρθε η ακανόνιστη ομπρέλα.
Το αγκάθι έγινε άντρας και η πέτρα, έγινα εγώ.

Το βλοσυρό "εγώ" με αντικατέστησε..

Ας αφήσω τις παραβολές
Ας εγκαταλείψω τους παραλληλισμούς
Και το κυριότερο, ας αποκαλυφθώ

Κάτω από την ομπρέλα κρύβεται ένα όνειρο
Ενα αναίτιο και παράλογο όνειρο

Δεν θα το μοιραστώ αν και το ξέρεις ήδη
Θα σου πω μονάχα πως η στιγμή είναι η μόνη ευκαιρία

Δεν χορέψαμε το μπλουζ
Κρατήσαμε όμως την ίδια ομπρέλα
Κι αυτό ήταν "καταστροφικό"

Ραντίσαμε με ανθόνερο την στιγμή
Γίναμε αθάνατοι στην σφαίρα των συναισθημάτων.

Έκτοτε, σε αναζητώ•

- Η Ομπρέλα - Κική Κωνσταντίνου

6 σχόλια:

  1. Χρόνια Πολλά!!!!
    Καλά και Ευλογημένα Χριστούγεννα!!!!
    Καλές Γιορτές εύχομαι με υγεία,αγάπη και κάθε ευτυχία!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χρόνια Πολλά Κική μου ! χρόνια καλά !
    και πάντα ένα δικό σου ποίημα, ένα δικό σου πόνημα να ομορφαίνει το πέρασμά μας από εδώ.
    Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα Κική μου με τους όμορφους στίχους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χρονια πολλα Κικη μου!!
    Καλη χρονια με υγεία και αγάπη!! Φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χρόνια πολλά και του χρόνου με υγεία και πολλή ακόμα ποίηση, Κικάκι! ✿

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Θα κρατήσω τη μυρωδιά από το ανθόνερο και θα σου αφήσω τα χρόνια μου πολλά!!!
    ;-)
    ΣΣΣΣΜΟΥΤΣ πολλά, Κική μου και μια μεγάλη-μεγάλη αγκαλιά ζεστή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ