Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

~~ La Vita è Bella - Κική Κωνσταντίνου



Πατέρα, θέλω απόψε να ζήσουμε ένα όνειρο, να γυρίσουμε πίσω, σε δυσεύρετες πλέον αναμνήσεις.

Δεν θέλω πολλά. Μια πραγματικότητα, μέσα από ένα όνειρο. Ένα όνειρο, να κρατήσει για πάντα.

Πατέρα, "η ζωή είναι ωραία" μου δίδαξες και φρόντισες, μέσα από ταινίες, δίσκους και βιβλία, να μου την μάθεις.

Σου κρατάω το χέρι, σθεναρά.
Πολλές φορές - ενίοτε και διστακτικά - σε επικαλούμαι.

Απόψε - μέσα από ένα πονεμένο τραγούδι - σε αναζήτησα. Μου λείπεις, θαρρώ.

"Η ζωή είναι ωραία" και πως να μην είναι, με τόσο όμορφες αναμνήσεις.
Τα συναισθήματα, τα συναισθήματα ποτέ δεν ξαποσταίνουν...

Πατέρα, εκείνο το απόγευμα σε πήρα από το χέρι, εγώ σε πήρα και πήγαμε να δούμε ταινία.
Ακριβώς όπως παλιά.
Σαν να μην πέρασε μια μέρα ή μάλλον, σαν να πέρασε εκείνη η ημέρα, στην αιωνιότητα.

Θυμάμαι συχνά την μυρωδιά της αίθουσας, την αίσθηση του φίλμ, την ανυπομονησία για την προβολή της ταινίας και στο τέλος, την γνώριμη συζήτηση. Άλλοτε με καφέ και άλλοτε με κρασί. Μα πάντα, συντροφιά ένα τσιγάρο.

Κάπως έτσι πατέρα χτίσαμε κι εμείς την δική μας ιστορία που σήμερα, εδώ, ως άλλη μια ταινία ξεπροβάλλει.

Σε βλέπω το ίδιο συμπαθή κι αγαπημένο.
Σε νιώθω το ίδιο συναισθηματικά καθαρό.
 


" La Vita è Bella", πατέρα
'' La Vita è Bella"



 

~~ La Vita è Bella - Κική Κωνσταντίνου 

___________________

Ένα ποίημα που δημιουργήθηκε - μέσω μιας ταινίας - που πρόσφατα μου θύμησες.

Αφιερωμένο σε εσένα λοιπόν Γιώργος κασταμονίτης και στον μπαμπά σου, που δεν γνώρισα μα νιώθω πως ξέρω τόσο.

4 σχόλια:

  1. Στιγμές ζωής... Πολύ ωραίο Κική μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κική μου,
    μας συγκινείς με την έμπνευση, τον σεβασμό σου, τα λόγια και τον κόσμο της ψυχής σου. Πραγματικά νιώθω περήφανος για σένα κορίτσι μου.
    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κική μου, πολύ γλυκό, πολύ τρυφερό και συγκινητικό!
    Αγκαλιά μεγάλη, κορίτσι μου!
    Για την ομορφιά που έχεις στην ψυχούλα σου!
    ΣΣΣΜΟΥΤΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αν και νέος επισκέπτης, παίρνω το θάρρος να αφήσω το σχόλιό μου και να πω απλώς ότι είναι μία εξαιρετικά συγκινητική ανάρτηση, γεμάτη από μία μελαγχολική νοσταλγία. Είναι αυτές οι στιγμές ζωής που συνθέτουν το παζλ της ζωής μας, ακόμα ομορφότερο είναι όταν μαθαίνουμε να τις αναγνωρίζουμε και να τις απολαμβάνουμε όσο συμβαίνουν. Το αργότερα μερικές φορές πονάει πιο πολύ.

    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ