ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ!

            Το τι χαρά νοιώθω που μπορω να μπλοκάρω ξανά αφιερώνοντας του το χρόνο που του αρμόζει δε περιγράφεται! Νόμιζα πως είχα ξεχάσει την ομορφιά του blogging αλλά συνειδητοποίησα πως απλώς την είχα κρύψει κάπου στο πισω μέρος του μυαλού μου.

             Υπάρχει ομορφιά στο χώρο των κοινωνικών δικτύων αρκεί να ξέρεις να την ανακαλύψεις. Παντού υπάρχει κρυμμένη και φανερή ομορφιά αρκεί να μπορείς να την ανακαλύψεις η απλώς να την εκτιμήσεις.

            Μου είχε λείψει πολύ το να ξυπνήσω ένα πρωί, να φτιάξω το καφέ μου και να σερφάρω ανενόχλητη στα στέκια μας, διαβάζοντας και μαθαίνοντας απο εσάς τόσα και τόσα πράγματα.

              Σημερα είμαι εδώ με το καφέ μου ξανά έτοιμη να σας μιλήσω με το τρόπο που έκανα παλιά, με τη ψυχή μου!

              Λοιπόν ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή.

           Για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα δεν είχα τη δυνατότητα η και τη διάθεση κάποιες φόρες να δίνω το παρόν στη μπλοκογειτονια μας. Ερχόμουνα σα το κλεφτη που λένε ισα ισα για να βλέπω αν είστε όλοι καλά.

            Είχα δεθεί με κάποιους ανθρώπους στο μπλοκ και ένοιωθα πως είχα δημιουργήσει μια σχέση μαζι τους <<γειτονική>>.

            Χαίρομαι που επιστρέφοντας εδώ πολλοί απο αυτούς τους ανθρώπους μου έδειξαν με το τρόπο τους πως δε με ξέχασαν και πως είναι ξανά εδώ για μενα!

 Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι βέβαια που απλώς αδιαφόρησαν. Δε με πειράζει όμως. Αν είναι κάποιος να με επισκεφτετε με απώτερο σκοπό να τον επισκέπτομαι και εγω για να σχολιάζω η να ανεβάζω τις επισκέψεις του καλύτερα να αδιαφορεί παντελώς. Το προτιμώ!

            Έχω μάθει και θελω να έχω πάντα ουσία στη ζωή μου! Ακόμη κι αν αυτή ουσία κρύβεται πισω απο ένα <<άψυχο>> μπλοκ, για κάποιους άψυχο μπλοκ.. όχι για μενα…

            Λοιπόν είμαι εδώ ξανά ανανεωμένη, με νέους μπλοκοφιλους και πολλές πολλές εκφράσεις που θελω να μοιραστώ μαζι σας.

            Όσοι με γνωρίζετε απο παλιά ξέρετε πως μου αρέσει να γράφω, εκφράζομαι κυρίως με το γραπτό λόγο και αγαπώ να δημιουργώ ιστορίες, δοκιμια και κυρίως παιδικά παραμύθια.

            Παλαιότερα ανέβαζα σχεδόν καθημερινά δείγματα η και ολοκληρωμένα κείμενα γραφής μου αλλά όταν έβλεπα να τα αναδημοσιεύουν άλλα σαιτ δίχως να αναφέρουν τουλάχιστον τη πηγή στενοχωριόμουνα και ενοχλούμουνα συνάμα.

            Ειμαι υπέρ της αναδημοσίευσης αρθων, εξάλλου είναι κατι που κάνω και εγω στη σελίδα μου αλλά πάντα ρωταω τους δημιουργούς και φυσικα αναφέρω τη πηγη μου. Έτσι θεωρώ πως τιμαω και τους δημιουργούς αλλά και εμένα προσωπικά που προωθώ κατι καλό η κατι που για κάποιο λόγο πιστεύω πως πρέπει να δουνε αρκετοί συνάνθρωποι μου.

        Ένα απλό παράδειγμα θα σας πω. Διαπίστωσα πρόσφατα πως το κείμενο μου με τίτλο Η αγκαλιά έχει αναδημοσιευτει σε μια σελίδα και η κυρία που το δημοσίευσε έγραφε απο κάτω πως το είδε γραμμένο στα αγγλικά και το μετάφρασε.

            Και λέω εγω τώρα με το φτωχό μου μυαλό. Μα αυτή η μετάφραση ήταν ολόιδια με το τρόπο που το έγραψα εγω; Όλοι γνωρίζουμε πως μετάφραση αυτολεξεί δεν υπάρχει διότι δε βγαίνει νόημα. Επικοινώνησα μαζι τους γιατι ήθελα όντως να δω το κείμενο των αγγλικών αλλά απάντηση δεν έλαβα και πιθανόν να μη λάβω ποτε.

            Και συνεχίζω…

        Είχα πάλι ένα πρόβλημα με το e mail μου, οπότε όσοι απο εσάς με αναζητούσατε εκει, δε διάβασα ποτε μήνυμα σας και γι αυτό δεν απάντησα. Τώρα όμως διορθώθηκε. Οπότε αν κάποιος απο εσάς για οποιονδήποτε λόγο θελήσει να επικοινωνήσει μαζι μου μπορεί πατώντας επάνω στο προφίλ μου κάτω απο τη φωτογραφία να πατήσει επάνω στο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και τσουπ να επικοινωνήσει μαζι μου.

            Μη διστάσετε, για οποιονδήποτε λόγο, θα είναι χαρά και τιμή για μενα!

            Για το τέλος θα ήθελα να σας πω πως έχω ένα μικρό πρόβλημα με το πληκτρολόγιο μου. Έχει χαλάσει, δε βάζει τόνους και δε πιάνει αρκετά γράμματα, οπότε πρέπει να γράφω το κείμενο και μετα να κάνω τον απαραίτητο ορθογραφικό έλεγχο για να βγει το σωστό αποτέλεσμα. Απλά κάποιες φορες επειδή είναι κουραστικό αυτό όταν σας αφήνω σχόλια να δείχνετε λίγη επιείκεια απέναντι μου γιατι κουράζομαι να κάνω συνέχεια τον έλεγχο. Ευχαριστώ προκαταβολικά γι αυτό!

            Για το τέλος σας έχω ένα αγαπημένο μου τραγουδάκι:

            Εύχομαι να το απολαυσετε!

            Να έχετε όλοι μια υπέροχη ημέρα και μια ακόμη ωραιότερη εβδομάδα!