H ΔΟΞΑΣΙΑ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Καθώς περπατούσε,
άνθη πολλά τον ακολουθούσαν.

Ψίθυροι, έρχονταν από μακριά
και τον έσπρωχναν, σε μια ακατανίκητη επιθυμία.

Ένας άνεμος​, μαρτύρησε υποταγή
και ένα μαύρο σάβανο, κήρυξε πλήρη ανεξαρτησία.

Ξυπόλητος, στο δρόμο που χάραξαν αγκάθια
Αιωρούμενος, σαν φύλλο πορείας, μαρτυρικό.

Κι ένα κλάμα Βάγιας,
η ζοφερή δοξασία.

-- Δοξασία - Κική Κωνσταντίνου

#Εκφράσου
#Κική_Κωνσταντίνου
#Ποίηση
#Δημιουργώ