Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βιβλιοπαρουσίαση "Η Αγάπη Δηλώνει Απ(ώ)ν" στην Βαβέλ Πυρήνας Τέχνης στο Μαρούσι: 18 Μαΐου, Σάββατο στις 7 το απόγευμα



Εκφραστικοί μου, με μεγάλη μου χαρά σας προσκαλώ στην παρουσίαση του νέου μου βιβλίου με τίτλο "Η Αγάπη Δηλώνει Απ(ώ)ν" - δεύτερο της τριλογίας αγάπης - που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λεξίτυπον. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον όμορφο χώρο BABEL Πυρήνας Τέχνης (Βασ. Σοφίας 87 στο Μαρούσι) στις 18 Μαΐου, ημέρα Σάββατο στις 7 το απόγευμα.

Συντελεστές:

Συντονίστρια – Παρουσίαση: Λουιζα Φρερη
Ομιλητής Α’: Σμαραγδή Μητροπούλου (Εκπαιδευτικός, Συγγραφέας, Ποιήτρια, Θεατρική Συγγραφέας) (Smaragdi Mitropoulou)
Ομιλητής Β’: Γιάννης Πιταροκοίλης (blogger) (Giannis Pitarokoilis)
Ανάγνωση αποσπασμάτων: Χαρούλα Δουκουμέ (Χαρούλα Δουκουμέ)
Μουσικό πλαισίωμα: Maria Voulgari (Τραγουδοποιός - Ποιήτρια)
Φιλικός χαιρετισμός: Ελένη Ατματσίδου (Eleni Miercoles)
Photo credit και επιμέλεια trailer του βιβλίου: Νίκος Μουσαβερές (Νίκος Μουσαβερές)

"Κι ύστερα μίλησαν για Αγάπη όλοι αυτοί που την σκότωσαν"
Να είστε όλοι εκεί.

Tις πιο θερμές μου ευχαριστίες στους άνω συντελεστές και σε όλους εσάς που με στηρίζεται και μου δίνεται περισσότερο "χώρο" στο όνειρο. 


Να είστε όλοι καλά!
Με χαρά να ανταμώσουμε φίλοι!

Χρόνια Πολλά, Χριστός Ανέστη, με υγεία και χαρά!

Σχόλια

  1. Καλή αντάμωση λοιπόν Κική μου. Με το καλό κορίτσι μου τα φτερά σου και τα πατήματα της δημιουργίας σου. Ολόψυχες ευχές και ευχαριστώ για την σκέψη σου και πρότασή σου από καρδιάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χριστός Ανέστη και του χρόνου με περισσότερες επιτυχίες και χαμόγελα. Με το καλό η νέα παρουσίασή σου. Και ο Γιάννης παρών κοντά σου! Μεγάλη η χαρά του είμαι σίγουρη
    Σε φιλώ πολύ πολύ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σου εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία, Κική μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ.

Καλημέρα και καλό μήνα! Εύχομαι ολόψυχα αυτός ο μήνας και όχι μόνο αυτός φυσικά, να έχει χαρμόσυνες ειδήσεις για όλους μας. Και επειδη σήμερα είναι η αρχή ενός νέου η μήνα, η αρχή μιας νέας εβδομάδας και γιατί όχι η αρχή μιας καλύτερης ζωής, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας καποια αποσπάσματα από ένα δοκίμιο που έγραψα μόλις αλλα για διάφορους λόγους δε θα το αναρτήσω ακόμη ολοκληρωμένο. " Η ψυχή των ανθρώπων φαντάζει στο νου μου ως ένα μικρό (εξωτερικά) θησαυροφυλάκιο. Η καρδιά είναι το κουτί του θησαυρού, το μυαλό είναι το λουκέτο του και τέλος τα συναισθήματα και οι αξίες των ανθρώπων είναι τί άλλο; Μα φυσικά το περιεχόμενο του θησαυρού! Ο ίδιος ο θησαυρός αν θέλετε." " Ο άνθρωπος γεννήθηκε για να προσφέρει και εμείς νομίζουμε πως υπάρχουμε για να λάβουμε. Ναι να λάβουμε, μόνο όταν μάθουμε να προσφέρουμε. Και προσφορά δεν είναι «δίνω» ότι υλικό αγαθό μου περισσεύει, είναι μαθαίνω να μάχομαι, να αναγνωρίζω, να θαυμάζω και να βοηθάω τον συνάνθρωπό μου. "

Ιστορίες ραδιοφώνου: Ένα ναυάγιο που μύριζε αλάτι

    Έβγαιναν οι ήχοι σαν αχτίδες ήλιου και ξεχύνονταν στο δωμάτιο ως μια μικρή ανάσα βροχής.   Ένα σούρουπο, μια μελωδία γλυκιά με ώθησε να εξερευνήσω τον κόσμο όμως σαν ένα μάτι καρφωμένο στη πλάτη μου με έκανε να απωθήσω τη σκέψη και να αφοσιωθώ σε ένα ναυάγιο που δεν ορίζει τη στιγμή.   Γιατί σε κάτι τέτοια σενάρια του νου στέκεται ο χρόνος. Και τότε, όλα άδεια και νεκρά, αναζητούν μια θύμηση που προ πολλού μας έχει εγκαταλείψει   Κι όλα σε σένα καταλήγουν, σε ένα άδειο σκηνικό που μυρίζει αλάτι. Αλάτι, σαν ένα πνιγμένο κορμί. Σαν ένα φαγητό που του είπανε πως μόνο έτσι νόστιμο θα γίνει.   Όμως όλα, παράταιρα φαίνονται. Όλα, σε αχτίδες ήλιου καθοδηγούν και πλέκουν μια ανάμνηση βασανισμένη.   Και δεν βγάζουν νόημα…   Μα   πως γίνεται στη φυλακή, ο χρόνος, να ανθίσει;   Και τώρα που χορεύουν οι τρελοί Και τώρα που τραγουδούν οι ξεμυαλισμένοι Θα σου πω πως όλα οξύμωρα γίνονται.   Γιατί ο ρεαλισμός γεννά