Όμως η αγάπη, σε κάνει παιδί, σε κάνει χαρούμενο, σε κάνει… γενναίο

  

 

 

Αντιγράφω από το λευκό μας, οπισθόφυλλο:

~~ Το Τετράδιο των Ονείρων: Μία κοπέλα, προσπαθώντας να βρει τον εαυτό της, βαδίζει σε γνώριμους δρόμους… μα όλα, εκείνη τη στιγμή, της είναι τόσο διαφορετικά. Τυχαία, αν και υποψιάζεται πως τίποτα από όσα της συμβαίνουν εκείνη την ημέρα, δεν μπορεί να είναι τυχαία γεγονότα, «πέφτει» στα χέρια της ένα τετράδιο. Ένα τετράδιο γεμάτο εικόνες, στιγμές, ανάσες, ένα τετράδιο «ζωντανό». Μέσα από αυτό «ξεπηδούν» πολλές ιστορίες, ανάμεσά τους ένα παραμύθι, ένα ποίημα, ένα δοκίμιο. Όλες ζωντανές, όλες ανθρώπινες, όλες δικές της. Όλα, ο εαυτός της.

~~ Το Τσίρκο των Χρωμάτων: Τη λένε Βενεδικτίνη, ή Βενεδί, ή «τσίρκο». Λατρεύει τα χρώματα, τόσο επάνω, «μέσα» και γύρω της. Η πρώτη της ανάμνηση, ήταν μία μεγάλη, ροζ ντισκομπάλα. Τον λένε Γιώργο, απλώς Γιώργο. Μινιμαλιστής, απρόσιτος, απόμακρος, μουσικός. Αγαπά τις γήινες αποχρώσεις, λάτρης του ασπρόμαυρου. Τόσο διαφορετικοί, καθόλου ίδιοι. Όμως η αγάπη, σε κάνει παιδί, σε κάνει χαρούμενο, σε κάνει… γενναίο.

~~ Ο Κρίνος της Χιλής: Θα μπορούσε να παρομοιαστεί με ένα λευκό άλογο, με ένα λευκό σύννεφο, με έναν λευκό κρίνο… Είναι η Ίρις και όχι, το όνομά της δεν προέρχεται από τις Άρπυιες, από τη μυθολογία των Θεών του Ολύμπου, προέρχεται από την Ίρις, της βοτανολογίας, το επονομαζόμενο λουλούδι. Ίσως αυτό να μπορούσε να εξηγήσει τον ειδικά, διαμορφωμένο κήπο της. Ισομετρία, αρμονία, αντιστοιχία, «συμβολισμός» και τέλος, η κάθαρση της αλήθειας.

Φυσικά και όπως είναι γνωστό, δεν συναντάτε μόνο αυτές τις ιστορίες στο βιβλίο, σίγουρα όμως είναι οι βασικές.

Εύχομαι να σας αρέσουν, να τις αγαπήσετε και να ταξιδέψετε πλάι τους.



Ευχαριστώ πολύ!