η σάρκα μου
θυμάται καλύτερα από μένα
όσα δεν τόλμησα να πω
άνθισαν σε πληγές
βαθιά, εκεί που οι φωνές
χάνουν τα ονόματά τους
κάθε νύχτα
με επιστρέφει
στο σώμα που δεν ζήτησα
στο βάρος που δεν ξέχασα
μια φωτογραφία καίγεται αργά
στην άκρη του μυαλού μου
Κική Κωνσταντίνου
Εξαιρετικό και θα το έλεγα και σκοτεινό, Κική μου. Μπράβο, κορίτσι μου. Την καλησπέρα μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ πολύ! Ήθελα ακριβώς να πιάσω αυτή την ένταση, το σκοτεινό μαζί με την ομορφιά. Χαίρομαι που το κατάφερα. Καλησπέρα Γιάννη μου!
Διαγραφή