με το βλέμμα γλιστράνε τα όνειρα
σαν τσιγάρα αναμμένα στις άκρες των ματιών της
δραπετεύουν —
ούτε καληνύχτα.
κάθε φεγγάρι:
ένα παιδί που δεν πρόλαβε να ουρλιάξει
μια φωνή σβησμένη
στο βάθος του ύπνου της.
κι εκείνη
φοράει τη σιωπή σαν σκιά
στα βλέφαρα.
κανείς δεν την ακούει να φεύγει.
Κική Κωνσταντίνου

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ