Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ΜΝΗΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΑΝΟΘΕΥΤΗ


Στο παρα τσακ των γιορτών...










Τώρα βλέπω το νόημα της συνουσίας των χρωμάτων.

Γεώργιος Βαφόπουλος, 1903-1996, Έλληνας ποιητής

(από «το Δάπεδο»)










Η μνήμη δεν είναι ποτέ ανόθευτη. Και η ανάμνηση χρωματίζεται πάντα από τη ζωή που ζήσαμε μετά.


Josephine Hart, 1942-2011, Ιρλανδή συγγραφέας

_____________

Μαρία μου, με ξέρεις, θέλω να τις ανεβάσω κι εγώ τις φώτο, πάντα με το κατάλληλο γνωμικό, στο οποίο με ανατρέχει η ίδια η εικόνα. Εδώ θαρρώ, έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο τα χρώματα.

Ευχαριστώ για κάθε δυνανότητα και σύντομα εύχομαι το δικό σου συλλεκτικό βιβλίο!


#Η_Αγάπη_Δηλώνει_Παρών
#Ιστορίες_Αγάπης
#Κική_Κωνσταντίνου
#Εκφράσου
#Συλλέγω_στιγμές
#Συλλεκτική_Μαρία

Το τρειλερ του βιβλίου, πάντα επιμελημένο από τον Νίκο Μουσαβερέ, εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=noFLpsDjz0w
 
"Και τότε του χαμογέλασε…
Έτσι, ένα μικρό, φευγαλέο χαμόγελο… Ένα δώρο, του χαρίστηκε.
Εκείνος, δίχως να το καταλάβει είχε φέρει ήδη τη φωτογραφική μηχανή στο πρόσωπό του, εστίασε στο φακό, έκανε το απαραίτητο ζουμάρισμα και το πρώτο “κλικ” ακούστηκε.
Πολλά διαδοχικά “κλικ” έκαναν αισθητή την παρουσία τους στο χώρο.
Ούτε που κατάλαβε πόσες φορές την είχε φωτογραφίσει. Την είχε αποθανατίσει σχεδόν σε όλες τις κινήσεις της διαδοχικά.
Και ξαφνικά τον αντιλήφθηκε. Αντιλήφθηκε πως τη φωτογράφιζε.
Κανονικά, εκείνη θα έπρεπε να πειραχθεί και εκείνος θα έπρεπε να σταματήσει, όμως τα πρέπει δε χωρούσαν πλέον ανάμεσά τους."


__________

Απόσπασμα από την "Αγάπη της Σιωπής", την πρώτη αινιγματική ιστορία που συναντά κανείς ξεφυλλίζοντας "Την Αγάπη που Δηλώνει Παρών"

Και αυτη η λήψη, εκεί με οδήγησε.

Από την Alexandra Mouriopoulou, στην όμορφη Θεσσαλονίκη, εκεί που την πρωτοσυνάντησα!
Ευχαριστώ αγαπημένη μου!

#Κική_Κωνσταντίνου
#Η_Αγάπη_Δηλώνει_Παρών
#Ιστορίες_Αγάπης
#Εκφράσου





«Ξέρω πως είναι τίποτε όλ’ αυτά και πως η γλώσσα
που μιλώ δεν έχει αλφάβητο

Aφού και ο ήλιος και τα κύματα είναι μια γραφή συλ-
λαβική που την αποκρυπτογραφείς μονάχα στους και-
ρούς της λύπης και της εξορίας

Kι η πατρίδα μια τοιχογραφία μ’ επιστρώσεις διαδο-
χικές φράγκικες ή σλαβικές που αν τύχει και
βαλθείς για να την αποκαταστήσεις πας αμέσως φυλακή
και δίνεις λόγο

Σ’ ένα πλήθος Eξουσίες ξένες μέσω της δικής σου
πάντοτε

Όπως γίνεται για τις συμφορές

Όμως ας φανταστούμε σ’ ένα παλαιών καιρών αλώνι
που μπορεί να ‘ναι και σε πολυκατοικία ότι παίζουνε
παιδιά και ότι αυτός που χάνει

Πρέπει σύμφωνα με τους κανονισμούς να πει στους
άλλους και να δώσει μιαν αλήθεια

Oπόταν βρίσκονται στο τέλος όλοι να κρατούν στο χέρι
τους ένα μικρό

Δώρο ασημένιο ποίημα.

________________________

-Οδυσσέας Ελύτης, «Δώρο Ασημένιο Ποίημα»
(από το Tο Φωτόδεντρο και η 14η Oμορφιά, Ίκαρος 1971)

Από την Alexandra μας, στην όμορφη πόλη της Θεσσαλονίκης!
Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ! <3

Εδώ για να παρακολουθήσεις το τρειλερ του βιβλίου: https://www.youtube.com/watch?v=noFLpsDjz0w

#Η_Αγάπη_Δηλώνει_Παρών
#Νέο_βιβλίο
#Νουβέλες
#ιστορίες_αγάπης
#Κική_Κωνσταντίνου
#Εκφράσου

Σχόλια

  1. Τα δύο χρώματα στο εξώφυλλο του Βιβλίου σου Κική μου κάνουν μια πανέμορφη σύνθεση...! και τα δύο τα λατρεύω. Έχουν μια γλυκύτατη υφή. Εξαίρετη επιλογή.
    Χρόνια Πολλά για σήμερα καλή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλή Χρονιά, Κική μου. Καλοτάξιδο το βιβλίο σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλή και δημιουργική χρονιά Κικίτσα μου!
    Καλό και γαλήνιο ταξίδι στο νέο σου βιβλίο εύχομαι!
    Φιλάκια πολλά ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...