Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ΑΓΑΠΗ ΔΗΛΩΝΕΙ ΠΑΡΩΝ ΠΛΑΙ ΣΕ ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ






Η Αγάπη Δηλώνει Παρών,
πάντα, σε συλλεκτικούς ανθρώπους και στιγμές!

Συλλέγω Στιγμές blog by Μαρία Παρασκευοπούλου










Κανένα δώρο δεν θα εξαγοράσει την αγάπη ενός ανθρώπου, όταν του έχεις στερήσει την αγάπη για τον εαυτό του.

Τζων Στάινμπεκ, 1902-1968, Αμερικανός συγγραφέας, Νόμπελ 1962







Ένας σίφουνας μπορεί να ισοπεδώσει μια πόλη, αλλά δεν μπορεί να ανοίξει ένα γράμμα, να λύσει έναν κόμπο σε μια κλωστή.

Πωλ Βαλερύ, 1871-1945, Γάλλος ποιητή







Συλλεκτικά, χαριτωμένα και πανέμορφα δωράκια από την δική μας Μαρία! <3



Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!










Ένα μικρό ταμπελάκι επιγραφής στην πόρτα του καφενέ που ορκιζόμουν πριν ό,τι δεν υπήρχε, έγραφε: "Εκλεκτός και ο επόμενος που θα καταφέρει να τη διαβεί... και θα ξεδιψάσει!"

Η Αγάπη Δηλώνει Παρών, Κική Κωνσταντίνου



















"Στεφανία", του συστήθηκε εκείνη χαμογελώντας γλυκά.
"Νίκος, καλώς ήρθες στο τρένο μου", ψέλλισε τρυφερά τη στιγμή που άγγιξε απαλά το παγωμένο χέρι της, πριν προλάβουν να δώσουν το πρώτο τους φιλί.

Η Αγάπη Δηλώνει Παρών, Κική Κωνσταντίνου

Απο την αγαπημένη Μαρία Μαρία Παρασκευοπούλου και το μπλόκ "συλλέγω στιγμές".

Ευχαριστώ πολύ φίλη μου!






Με την Μαρία, έχω αναπτύξει σχέσεις φιλίας και πολύ χαίρομαι! 
Χαίρομαι επίσης που επέστρεψε ενεργά στην μπλοκόσφαιρα και γράφει όπως παλιά, όταν την ανακάλυψα.
Εννοείται πως χαίρομαι με κάθε "άσωτο" μπλοκερ που επιστρέφει, είναι άλλωστε μια φάση, την  έχω περάσει και εγώ.


Η Μαρία, κατά την επιστροφή της στην Ελλάδα, ήρθε μονοήμερη Χαλκίδα να με δει και να δει και το βιβλιο της Αγάπης που ξέρω καλά πως το αγαπούσε πολύ. Σαν σκέψη άλλωστε την είχε ακούσει απο εμένα στο παρελθόν αφού ερχόταν τακτικά Χαλκίδα και μιλούσαμε για πάρα πολλά πράγματα. Δεν περίμενα να έχω τόσο καλή επικοινωνία με το συλλεκτικό κορίτσι αλλά ομολογώ πως είναι αξιοθαύμαστος ο τρόπος που με αντιλαμβάνεται και ελπίζω και εγώ το ίδιο.

Ευχαριστώ πολύ Μαρία μου για όλα, τα δωράκια, τη στήριξη, τα χαμόγελα, όλα όλα γενικώς!
Σου εύχομαι τα καλύτερα και την επόμενη φορά που θα σε δω, ελπίζω σύντομα, να έχουν φύγει οι όποιες άσχημες μνήμες και να είσαι όπως πριν, πιο "ανάλαφρη" και χαρούμενη.


Την αγάπη μου σε όλους εκφραστικοί!
Να είστε πάντα καλά! 

Σχόλια

  1. Μα τι υπέροχη ανάρτηση, για μια ακόμη φορά.
    Συγκινήθηκα για όλη την παρουσία αλλά περισσότερο για τα λόγια στο τέλος.
    Να είσαι σίγουρη Κική μου πως σε αντιλαμβάνομαι και με αντιλαμβάνεσαι κι εσύ πολύ καλά.
    Είσαι από τους πολύ αγαπημένους ανθρώπους και Φίλους μου και χαίρομαι που ταιριάζουν τα χνώτα μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...