ΒΡΕΣ ΤΗ ΛΕΞΗ - ΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Ήταν καλά να μην μου φυτέψεις τον Άγκαθο,
τώρα θα υποστείς την πλήρη διαπόμπευση.
Κι όχι πως δεν σου αξίζει!

Ξέρεις ότι σου αξίζει, έτσι;
Καταβάθος την αποζητάς.
Αφού την προκαλείς μωρέ, ξέχασες;
Ξ-έχασες;
Μα ξεχνάνε τα τόσο κακοήθη μυαλά;

Έλα να παίξουμε με τις λέξεις.
Να ανακατέψουμε τα γράμματα.
Βλέπεις, όπλο μου είναι!
Μα δεν φοβήθηκες ποτέ;
Αφού φοβούνται τα ανθρωπάκια.
Τι; Είχε πάψει από καιρό να υπάρχει το ανθρώπινο στοιχείο, μέσα σου;

Λοιπόν, θα σου ανακατέψω ένα «ο»
Αλλά δεν σου φτάνει. Σου άρεσε να ανακατεύεις τον καφέ, ε; Σωστά θυμάμαι.
Πάρε ακόμη ένα «ο» γεμάτο αηδία από ’μένα.

Τι λες; Πάμε τώρα για το σίγμα «σ»;
Τον μεγάλο μας ανεμοστρόβιλο!
Γλυκιά μου, σε δουλεύω. Χώνεψες;

Εντάξει, θέλεις και ένα ύψιλον «υ», έτσι;
Το θέλεις, το ζητάς, είναι γεμάτο πλήρη γενναιοδωρία.

Καλή μου; Ποιός περίμενε να μπορώ να γράφω τόσο ειρωνικά ποιήματα;
Ποιός; Μήτε εσύ, μήτε εγώ!

Είδωλό μου, (τώρα γελάνε και οι πέτρες και τα σκουλήκια, που τόσο μοιάζετε) τι λες; Ήρθε η ώρα για ένα λάμδα  «λ» επαναστατικό.
Υπό μορφήν μούντζας στο στέλνω, με αγάπη!
Πολλή αγάπη, ειρωνική.

Όμορφή μου; Ξωτικό μου ανέσπερο, τι λες; Θέλεις να λάβεις κι ένα «ε»;
«Ε» όπως λέμε εγωιστή ύαινα! Μα πόσο, πόσο, πόσο, πόσο της μοιάζει η άλλη, η όμοιά σου. «Κούκλες» πανομοιότυπες. Φτυστές αδερφές! Κατάπτυστες!

Τι λες; Την βρήκες την λέξη; Ή χρειάζεσαι και το τελευταίο γράμμα;
Κουτό! Ακόμη δεν πήγε το μυαλό σου;
Εντάξει, ας σε βοηθήσω. Σου χρωστώ μια μικρή ώθηση άλλωστε, γεμάτη βιολογικό υγρό (το ονομάζω σάλιο).
Πάρε και ένα «γ». Το ξέρεις καλά αυτό το γράμμα εσύ! Επένδυσες επάνω του χρόνια και χρόνια!

Τι έγινε; Την βρήκες τη λέξη, γλυκιά μου;
Ακόμα;
Μα έλα! Εύκολη είναι!
Δεν θα στην πω! Παιδέψου! Είμαι σίγουρη, πως κάτι θα σου θυμίσει!

Σε ευχαριστώ που με έφερες κοντά με ένα νέο είδος ποίησης!
Που με γέμισες, έμπνευση και δημιουργία!

Γλυκιά μου, από δω και πέρα θα πρωταγωνιστείς συχνά!
Τα τέρατα, θα φέρουν το όνομά σου!
Και σε ευχαριστώ που υπάρχει σμήνος, για τους δευτερεύοντες ρόλους!

Τέρατα; Ωωωωω γλυκιά μου τι πήγα να πάθω! Ξέχασα το "ρ". Αυτό το ωραίο "ρ", έτσι να σου θυμίζει τις άδικες κατηγορίες που έριξες, σε συνανθρώπους σου, όλα αυτά τα χρόνια!

Γλυκιά μου! Η διαδρομή με «μέλι», μόλις άρχισε!
Τα ωραία μας, έρχονται!
Στο υπόσχομαι αυτό!
Θα σε βλέπεις παντού!
Σου ορκίζομαι, πως ακόμη και εσύ, θα σε αντιπαθήσεις!

(Κι ύστερα λένε, μην σε αγαπήσει συγγραφέας και μην σε ερωτευτεί ποιητής! Που να δεις τι γίνεται, εάν σε μισήσει!)

Θέλεις να παίξουμε παιχνίδι και με άλλη λέξη, Γλυκιά μου! Ανακάτεψε! (στο σημείο αυτό, χαμογελώ!)

~~ Βρες την λέξη – Κική Κωνσταντίνου