Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γκρίζα Σοφία



 

Αγέρωχη στο άδειο δωμάτιο στέκομαι
χιλιάδες ατέρμονες σκέψεις με καταβάλλουν
κοιτώ τα ρυτιδιασμένα χέρια μου
που μου μαρτυρούν πως πια δεν υπερβάλλω.

Κουρασμένη πάντοτε ένιωθα
πως μεγάλωσα πολύ θεωρούσα
μα τώρα που τα χρόνια πέρασαν
κοιτώ γύρω μου και ψάχνω ότι αγαπούσα.

Το είδωλό μου κοιτάζω στο καθρέπτη
μια γκρίζα σοφία αντικατοπτρίζει
ξαφνικά έντονη αγαλλίαση
το χώρο και τη ψυχή γεμίζει.

Συνειδητοποιώ πως είμαι όμορφη
μου αρέσει αυτό που βλέπω
κάποτε το φοβόμουνα
μα τώρα αγαπώ να επιβλέπω.

Κατευθύνομαι σε άλλο πια δωμάτιο
τα έπιπλα μηχανικά αγγίζω
χιλιάδες σκέψεις διάσπαρτες
το χώρο τριγυρίζουν.

Χαμογελώ νοσταλγικά
πλησιάζω το παράθυρο με θέρμη
η σκέψη τρέχει βιαστικά
στο παρελθόν και μένει.

Έψαχνα να σε βρω!
Απεγνωσμένα σε έψαχνα,
μα όλο μου έφευγες.
Ακόμη κι όταν ερχόσουν
ήταν για λίγο μόνο.
Γαλήνη!

Έψαχνα σε λόγγους, σε κοιλάδες, σε βουνά.
σε κάμπους, σε πεδιάδες, σε λιβάδια
μα μήτε εκεί σε έβρισκα,
Γαλήνη!

Έψαχνα σε θάλασσες, σε ωκεανούς,
σε λίμνες, σε ποτάμια μακρινά
Μα μήτε εκεί σε έβρισκα,
Γαλήνη!

Έψαχνα σε σπίτια, σε πολυκατοικίες
σε ερείπια, σε τούβλα γκρεμισμένα,
σε ξεχασμένους τόπους,
Μα μήτε εκεί σε έβρισκα,
Γαλήνη!

Αλαφιασμένη θυμάμαι διέσχιζα
δρόμους, αδιέξοδα, οδούς
μα πάντα σε αδιέξοδο βρισκόμουν.
Γαλήνη!

Είχα κουραστεί να σε αναζητώ,
να παίζω και να χάνω στο κρυφτό σου
μια γωνιά έψαχνα να αποκοιμηθώ
για να ξυπνήσω στο προσκέφαλό σου.

Η κούραση κυρίευε το κορμί
ο φόβος πως δε θα ’ερχόσουν αγκάλιαζε τη ψυχή μου
τα μάτια έκλειναν αργά, να ονειρευτούν εσένα
και είχα την ελπίδα στη καρδιά
πως θα βαδίσουμε μαζί
στου ονείρου τη παράλληλη ζωή

Κάπου εκεί, στη μεθυστική του ύπνου παραζάλη
χρυσόσκονη θυμάμαι στο όνειρο εισβάλλει.
Σαν όμορφη αέρινη οπτασία εμφανιζόσουνα μπροστά μου
και σα χθες θυμάμαι πόσο έντονα, τρίζαν τα γόνατά μου.

Με πλησίαζες γοργά
στα μάτια με κοιτούσες
και σα φως απ τη σκιά
μέσα μου ανθοβολούσες.

Μια φλόγα έκαιγε τα σωθικά
μα ξάφνου δροσιά χυνόταν
ευωδία απέπνεε βιαστικά
και ξάφνου όλο το φως χανόταν.

Έμενα στη γωνιά μου δυο λεπτά
κρύο αισθανόμουν και πάλι στη ψυχή μου.
Η τάση φυγής ήταν εκεί να μου θυμίσει
πως δε θα είμαστε ποτέ μαζί

Ήθελα να πετάξω να χαθώ
να νιώσω σαν αερικό.
Ήθελα να σε βρω Γαλήνη,
μα όλο με απέφευγες.

Ακόμη κι όταν ερχόσουν,
ήταν για λίγο μόνο.
Αυτό θυμάμαι έντονα
καθημερινά αναρωτιόμουν
μα τώρα πια κατάλαβα πως έκρυβες
αυτό που ανέκαθεν φοβόμουν.

Η Γαλήνη δεν είναι βιαστική
είναι αξία διαχρονική
είναι ευχές, είναι τα πάντα όλα
που παιχνιδίσουν διάσπαρτα
και δρουν ονειροπόλα.

Γαλήνη είσαι ένα σύγνεφο
τη καταχνιά χαράζεις
καινούργιου ανέμου έρωτα
τη θλίψη καταγής βουλιάζεις.

Γαλήνη είσαι ένα συναίσθημα
επίγειος παράδεισος μοιάζεις
μα στον ουρανό κατοικείς
για να βοηθάς τον ήλιο να χαράζει

Ηλιοβασίλεμα η αυγή,
της Γαλήνης παιδί ’ναι
που μ’ ένα χρώμα τρυφερό
μέσα της όλο το κόσμο κλείνει.

 

Στρέφω το βλέμμα στον ουρανό
το δικό μου σύγνεφο Γαλήνης ψάχνω
ξάφνου η φύση μου χαμογελά
και ξέρω πως πλέον σταματώ να ψάχνω.

Θέλω όμορφη να με βρεις
παράδοση να κάνω.
Ανυπομονώ για τη στιγμή
που θα ’ρθεις να με πάρεις
να βαδίσουμε μαζί.

Χαίρομαι που δε θα ’ναι ονείρου πλάνη
μα θα ’ναι σίγουρα ανθρώπων παραζάλη.

Πολλοί σε αγαπήσανε
και σε ψάξανε Γαλήνη
μα λίγοι καταλάβανε πως ζεις
εκεί που ο ήλιος δύει.

Πρώτη φορά νιώθω ζεστασιά
μέσα στην κρύα ψυχή μου
μα κλείνω τα ματιά βιαστικά
να μείνεις για πάντοτε μαζί μου.

Χαμογελώ που είσαι εδώ
νιώθω ασφαλής
που ξέρω πως υπάρχεις.
Τα χέρια κρύα ξαφνικά
μα η καρδιά, πορφύρα ζεστασιά
στο παγερό δωμάτιο αδειάζει.

Ξάφνου μια όμορφη ευωδιά
το σώμα ανυψώνει
Χαρά αγγέλων μοναξιά
το σώμα, τη ζωή αναβιώνει.

~~ Γκρίζα Σοφία - Κική Κωνσταντίνου

Σχόλια

  1. Πω πω, το τέλος με καθήλωσε.. Κι ωραία φωτογραφία. Καλημέρα Κικάκι 🌼

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαγικό Κική μου! Πραγματικά υπέροχο κορίτσι μου. Πόσο ταιριάζει με σκέψεις της ηρωίδας μου στο "Δάσος". Λες και εκείνη το απαγγέλλει στον εαυτό της. Το λάτρεψα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πόσα συναισθήματα μπορούν να σε αγγίξουν ψάχνοντας την γαλήνη Κική μου.
    Ενας άλλος τρόπος να προσεγγίζεις πολύ όμορφα την ποίηση...μπράβο σου κορίτσι μου
    Να είσαι καλά να γράφεις ότι σε εμπνέει...φιλιάα!🌻

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ονειρικό ξέσπασμα.
    Έτσι διακαιολογείται και το ανάμοικτο των ήχων στο κάθε τετράστιχο ή με την παραδοσιακή ποιητική μορφή (που μπορείς να την χειριστείς σωστά, ψάξε και μελέτησε...) ή και την ελεύθερη (μοντερνο-ποιημένη) που μη ξεχνάς έχει και τους δικούς της ήχους και όρους... ( μέχρι και την αφηγηματική, δηλαδή αφήγημα με ποιητικές φράσεις και εξάρσεις -που δεν είναι ακριβώς Ποίηση, μα είναι "πάπλωμα αδυναμίας" θα το έλεγα... διότι : Το διήγημα, όσον και το αφήγημα έχουν δική τους δυναμική... μα χάρις "ευκολίας και και εντιπώσεων -μη ξεχνάς τον ναρκισσισμό και τον ετσι-θελισμό ...!!! της λογοτεχνίζουσας τάσης,... το περνούν ως ποίηση ...! (άλλο το "εργάζομαι άρα ...ποιώ" )
    Ταυτόχρονα, μπορούσε να μοιραστεί δε ΔΥΟ ποιήματα.
    "Και τα όνειρα ακολουθούν την δική τους ροή. Έμείς δεν τα προφταίνουμε." -είχα γράψει κάποτε...

    Βέβαια, όλα αυτά, χρειάζονται περισσότερη ανάλυση, και εδώ δεν γίνεται εφικτή...
    Όπως με άγγιξε, έτσι αντέδρασα, διότι πράγματι έχεις ποιητικό απόθεμα.

    Στην Πατρίδα, που ζεις την Γλώσσα και τις "περικοκλάδες της" -πολλές φορές απομιμήσεις άλλων χωρών" πρέπει να τολμάς να διαλέγεις ό,Τι σε εκφράζει, να το ξανα-κοιτάζεις, να το ΔΑΜΑΖΕΙΣ.
    Αυτά θα μείνουν.
    Ταπεινή άποψη, από μένα που στερήθηκα το μεγαλείο της, στην πολυκύμαντη χώρα που ακόμη δεν μέστωσε... Σε φιλώ.
    Γράφε. Διόρθωνε. Γράφε.
    Αξίζεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Υπέροχη γραφή, έντονες εικόνες και συναισθήματα, σκέψεις που εναλλάσσονται καταιγιστικά η μία μετά την άλλη και ένα τέλος... λυτρωτικό θα έλεγα.
    Να είσαι καλά, Κική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να

ΠΕΡΙ ΛΑΦΥΡΩΝ ΛΟΓΟΣ.

Ναι ναι γι' αυτά τα Λάφυρα θέλω να σας πω φίλοι, είμαι πολύ χαρούμενη και θέλω να το μοιραστώ με όλον τον κόσμο. Λοιπόν για αρχή μη ξεχάσω να ευχαριστήσω ένα μπλοκ και μία σελίδα που τόσο θερμά με φιλοξένησαν. Ο ταχυδρόμος της Εύβοιας: http://eviapost.blogspot.com/2015/11/blog-post_11.html Οι συγγραφείς και τα βιβλία που αγαπάμε: https://www.facebook.com/media/set/?set=a.930627550318292.1073742055.818443451536703&type=3 Λοιπόν αν και το ανέφερα και στο φατσοβιβλίο αλλά ξέρω πως κάποιοι αγαπημένοι μου απο εσάς δεν έχετε λογαριασμό εκεί ή δεν πολυασχολείστε, το μοιράζομαι και εδώ μαζί σας: Εγώ μπορεί να έκανα πριν λίγες ώρες μία ωραία, θέλω να ελπίζω, ανάρτηση στο μπλοκ μου για να υποδεχθώ το νέο μήνα (αναφερόμενη στην προηγούμενη ανάρτηση της ακροστοιχίδας), αυτός όμως φρόντισε να με υποδεχθεί με άκρως ευχάριστα νέα. Μόλις έμαθα πως στο βιβλιοπωλείο Παπαποστόλου που είναι διαθέσιμο το βιβλίο μου έμεινε μόνο ένα αντίτυπο. Πότε ήταν που είχα κάνει σχετική

ΚΑΛΗ ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

Εκφραστικοί φίλοι, καλημέρα. Θέλω να ευχηθώ σε όλους Καλή Τσικνοπέμπτη! Να περάσετε όμορφα, παρέα με ανθρώπους που σας δίνουν χαρά. Τη Δευτέρα ήμουν για καφέ με μία καλή φίλη και συζητούσαμε για τις γιορτινές μέρες που ακολουθούν. Πάνω στη κουβέντα μιλήσαμε για το έθιμο της Τσικνοπέμπτης και διαπιστώσαμε πως δεν ξέρουμε το λόγο που υπάρχει και από που προήρθε και γιατί. Εψαξα στο διαδίκτυο αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να βρω κάτι σημαντικό. Το μόνο που βρήκα είναι κάτι που ήδη ήξερα. Εγώ όμως ήθελα να βρω την ιστορία της. Πώς δημιουργήθηκε, από ποιούς και τί μπορεί να σημαίνει. Δε μου αρκεί οτι καταναλώνουμε κρέας λόγω παράδοσης για τη νηστεία που επρόκειτε να ακολουθήσει.  Έψαξα αλλά δυστυχώς δεν βρήκα πολλά πράγματα, τό μόνο που βρήκα σχετικά με την ιστορία του εθίμου είναι αυτο:  "Το έθιμο χάνεται στα βάθη των αιώνων, χωρίς να γνωρίζουμε την προέλευσή του. Εικάζεται, όμως, ότι προέρχεται από τις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, πο