Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εφιάλτης

 

 

 

Εφιάλτης, μακρύς!
Γνώριμος δρόμος ενός γυρισμού.

Εφιάλτης, ευθύς!
Εμπόδιο μιας διαδρομής
που έχει ήδη αρχίσει.

Εφιάλτης, κοντά!
Φόβος που κυριαρχεί και
κοιτάει στα μάτια.

Εφιάλτης, δίπλα!
Αντίπαλος του εαυτού
που μάχεται.

Εφιάλτης, μέσα σου!
Μια καρδιά που πνίγεται,
που παλεύει να απαγκιστρωθεί.

Εφιάλτης, τροφή!
Όλο το είναι μας
παλεύει να ελευθερωθεί.

Εφιάλτης, ανάσα!
Μια ψυχή που φλέγεται
και σπάει σε κομμάτια.

Εφιάλτης, πόνος!
Θρήνος, θλίψη, σπαραγμός,
οδύνη που κυριαρχεί, μα Όχι.

Εφιάλτης, φωνή!
Μια ψυχή, ένας νους, ένα σώμα,
ένα πνεύμα απελευθερώνεται.

Εφιάλτης, δάκρυα!
Διαμάντια που σκορπίσανε,
σε άγονο, μα γόνιμο χωράφι.

Εφιάλτης, Ελευθερία!
Αγώνας επιβίωσης που
δεν επαναπαύεται, δε φεύγει.

Εφιάλτης, μάχη!
Μια πάλη με το Όλο
για τον άνθρωπο.

Εφιάλτης!
Μια ανάσταση!
Ένα τέλος!
Μια αρχή!

Πάντα μια νέα αρχή!

~~ Εφιάλτης - Κική Κωνσταντίνου

#Οι_Φεγγίτες_της_Ζωής_μου
#Εκφράσου
#Βιβλία
#Δημιουργώ

Σχόλια

  1. Κική μου,
    οι στίχοι σου αλλά και οι εικόνες επιλογής σου κάνουν συνταιριάσματα που συγκινούν απόλυτα. Εφιάλτης λοιπόν. Ας κρατήσουμε την τελική εκδοχή. Μια νέα αρχή. Κική μου, σε ευχαριστούμε που ομορφαίνεις το χώρο μας. Καλησπέρα καλή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Επίκαιρο και βοηθητικό στο να κατανοήσουμε και να συμφιλιωθούμε με τους εφιάλτες μας. Μέσα απ' την υπέροχη και ευαίσθητη ποίησή σου.
    Την καλησπέρα μου Κική μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Με λίγα λόγια εφιάλτης! 😁

    Θα σταθώ σε αυτό που
    με άγγιξε περισσότερο:
    Εφιάλτης, ανάσα!
    Μια ψυχή που φλέγεται
    και σπάει σε κομμάτια.

    Καλό βραδάκι Κικάκι! 🌻

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ωμή περιγραφή, του χειρότερου γεγονότος για έναν άνθρωπο, αλλά και αποφασιστικότητα για να μην μας διαλύσει και να πάμε παρακάτω. Μου θυμίζει πολύ, τις καταγγελίες των τελευταίων ημερών.
    Την Καλημέρα μου, Κική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ομορφούλα βρήκες την σωστή λέξη...εφιάλτης!Ρεαλισμός και σωστή επιλογή εικόνας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Θα σταθώ στο τελευταίο: Μια Ανάσταση, ένα τέλος, μια αρχή!! Μπράβο Κική μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

ΕΚΦΡΑΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΑΔΕΡΦΑΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Εκφραστικοί μου φίλοι, καλημέρα! Τί μου κάνετε, είστε όλοι καλά; Εγω μια χαρά. Καταιγισμός γενεθλίων το τελευταίο διάστημα βρε παιδιά! Πολύ με χαροποιεί αυτό! Ευχές, ευχές, ευχές! Μ' αρέσουν οι ευχές! Σήμερα λοιπόν θέλω και εγώ να δώσω τις ευχές μου σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, με ένα ιδιαίτερο θα έλεγα τρόπο! (Είμαι σίγουρη πως όταν η ξαδέρφη μου δει αυτή την ανάρτηση θα γουρλώσει το μάτι πίσω από τα γυαλιά, θα βγάλει τη γλώσσα έξω απο αμηχανία, θα βγάλει μια κραυγή απόγνωσης και θα κρυφτεί όπου βρει πρόχειρα εκεί τριγύρω χαχαχαχα) (Ιωάννα σα να είμαι εκεί και να σε βλέπω νοιώθω - πολύ το διασκεδάζω! :P) Σκορπίνα λοιπόν η ξαδερφάρα μου! Δυναμική προσωπικότητα, όσο κι αν δε το δείχνει με τη πρώτη ματιά!  Σήμερα λοιπόν, το κορίτσι μου έχει γενέθλια και εγώ δε θα μπορούσα να μη κάνω ανάρτηση μοναχά για πάρτη της! Τόσα έχει κάνει εκείνη για μένα, ας κάνω και εγώ κάτι μικρό αυτή τη φορά! ;) Χρόνια πολλά λοιπόν σε σένα που όταν ήμουνα μικρή με έβαζες να ...

Καλοκαιρινός Θησαυρός: Τα Κρυμμένα Σημεία της Γειτονιάς μας – Η Αυλή της Κατίνας

Καλημέρα σας, εκφραστικοί μου! Δεν ήξερα αν θα κάνω άλλη ανάρτηση για τον καλοκαιρινό θησαυρό που εμπνεύστηκα, αλλά τελικά ένιωσα πως ήταν ανάγκη να το κάνω. Ίσως γιατί γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, σε εκείνες τις γλυκές, αθώες αναμνήσεις που φωτίζουν την ψυχή. Ίσως γιατί το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος του και μια γλυκιά μελαγχολία με γυρίζει εκεί που η καρδιά νιώθει ασφαλής. Δεν ξέρω ακριβώς το γιατί, ξέρω μόνο πως το θέλησα – κι αυτό έχει σημασία. Σε αυτή την ανάρτηση σας καλώ να θυμηθείτε μαζί μου την ιδέα και τον σκοπό του διαδικτυακού δρώμενου, που στόχο έχει να φέρει στο φως μικρές στιγμές από τις ζωές μας, εκείνες που ίσως μοιάζουν ασήμαντες αλλά κρύβουν θησαυρούς. Στο τέλος της δημοσίευσης θα βρείτε και όλες τις συμμετοχές μέχρι στιγμής για τις οποίες σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Αν κατά λάθος ξέχασα κάποια, σας παρακαλώ συγχωρέστε με και προσθέστε τη στα σχόλια. Δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για το τι θα γράψω – το ήξερα καλά. Και αυτή τη φορά, ήξερα τι ή...

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά

  Ο Αύγουστος περπατά αργά, με τα βήματά του βαριά από ήλιο που σβήνει, σαν να κουβαλάει ολόκληρο τον χρόνο σε μια ανάσα, σε μια τελευταία ματιά πριν χαθεί πίσω από το κατώφλι του φθινοπώρου. Η πόλη μοιάζει να κρατά την αναπνοή της, με το χώμα ακόμα ζεστό κάτω από τα πόδια, το κελάηδημα των πουλιών λιγοστό και νωχελικό, τα τζιτζίκια σιγούν, μα ο αέρας ακόμα φέρνει την ανάμνηση του ατελείωτου καλοκαιριού — των απογευμάτων που λιώσαμε σε γέλια, των βραδιών με αστέρια να πέφτουν σαν βροχή και της θάλασσας που αγκάλιαζε κάθε μας βήμα. Στην αυλή η κούνια κουνιέται ακόμα, σαν να χαιρετάει εκείνους που σίγουρα θα φύγουν, τραγουδώντας έναν ήσυχο αποχαιρετισμό, μ’ ένα γλυκό, μακρινό τραγούδι που θυμίζει: «Μείνετε εδώ λίγο ακόμα — η στιγμή δεν τέλειωσε». Τα δέντρα στέκονται βαρύθυμα, φύλλα χρυσά, κόκκινα και καφέ, αρχίζουν να πέφτουν απαλά στο χώμα, σαν να φυλάνε μέσα τους μνήμες που θα κρατήσουν τη ζεστασιά του ήλιου και της βροχής, το άρωμα των λουλουδιών που έλιωσα...